સુવિચારોનું વૃંદાવન ….૭ (ડૉ. સુરેશ દલાલ)

સુવિચારોનું વૃંદાવન …. ૭ 

-ડૉ. સુરેશ દલાલ

 



ઈચ્છા, આશા, અપેક્ષા, મનોરથ, કોડ, મહત્વકાંક્ષા –આ બધાં પુરુષાર્થ વિના જીવનકોશના નહીં પણ

જોડણીકોશના નિર્જીવ અને અર્થહીન શબ્દો છે.

***

કાગળ તો સૌ પાસે પહેલી વાર કોરો જ આવે છે, પણ માણસ એમાં રાગદ્વેષના હાંસિયા દોરતો હોય છે.

જે માણસ હાંસિયા નથી દોરતો એ કદીય હાંસીપાત્ર નથી થતો.

***

બગાસું એ કંટાળાનું જાહેરનામું છે.

***

બિચારો પુરુષ, સંયુક્ત કુટુંબ હોય અને એ પત્નીનો પક્ષ લે તો એ ઘાઘરાઘેલો ગણાય અને માબાપનો પક્ષ લે

તો માવડિયો ગણાય.

***

પૈસાની જરૂરિયાત જીવનમાં છે જ; પણ એટલી હદે નહીં કે આખું જીવન બિનજરૂરી થઈ જાય.

***

ઘરમાં રહેવાનો કંટાળો આવે અને બહાર જવાનો થાક લાગે એને વૃધ્ધાવસ્થા કહેવાય.

***

સુખ એ ચુંબન જેવું છે. જ્યારે કોઈને આપો છો ત્યારે જ એની પરાકાષ્ઠા અનુભવો છો.

***

મહોલ્લાના મવાલીની જેમ લડતાં કે શેરીના કૂતરાની જેમ ભસતાં દંપતીઓને બાળક પર આની શી અસર

થશે એનો કેમ વિચાર નહીં આવતો હોય ?

***

જેને કશું જોઈતું જ ન હોય એને તમે છેતરી કેમ શકો ?

***

મનુષ્યનો અને આયુષ્યનો શબ્દમાં જેટલો પ્રાસ મળે છે એટલો જીવનમાં મળતો નથી.

 

***

– ડૉ. સુરેશ દલાલ

સાભાર સૌજન્ય પ્રાપ્તિ : વિજયભાઈ ધારિયા (શિકાગો – યુ એસ એ)
બ્લોગ લીંક: http://das.desais.net
email: [email protected]

 

આજની પોસ્ટ પસંદ આવી હોય તો આપના પ્રતિભાવ બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકી આભારી કરશો. … ‘દાદીમા ની પોટલી’

સુવિચારોનું વૃંદાવન ….(૬)

સુવિચારોનું વૃંદાવન … (૬) …

સફળ જીવન જીવવા માટેનાં નીતિસૂત્રો …. 

  • નિંદા કરનારા સ્‍વભાવવાળા વ્‍યક્તિમાં હંમેશાં આત્‍મવિશ્ર્વાસનો અભાવ હોય છે.  તે હંમેશાં આશંકિત અને ભયભીત રહે છે.

  • મનુષ્‍યએ એવું ના વિચારવું કે અમુક વ્‍યક્તિએ અનેક  અ૫રાધ કર્યા હોવા છતાં સુખપૂર્વક  જીવન જીવે છે.  અમારાથી એકાદ અ૫રાધ થઇ જાય તો શું વાંધો  હોય શકે ?  આવું વિચારી પા૫ પરં૫રાને વધારવી નહી.  થોડા પા૫ ચિંતનથી, અસત્  ચિંતનથી વ્‍યક્તિ પાપથી ભરાઇ જાય છે.(શુક્રનીતિઃ૩/૧૩)

  • પોતાનીપ્રશંસા અને બીજાઓની નિંદા ક્યારેય ના કરવી.

  • તમામ પ્રાણીઓના પ્રત્‍યે મન,વચન અને કર્મથી ક્રૂરતાનો અભાવ એટલે કે દયાનો ભાવ રાખવો સૌથી મોટો ધર્મ છે.  ક્ષમા સૌથી મોટુ બળ છે, સત્‍ય સૌથી ઉત્તમવ્રત છે, અને ૫રમાત્‍માતત્‍વનું જ્ઞાન એ સર્વોત્તમજ્ઞાન છે.

  • જેની  વિધા, કૂળ અને કર્મ આ ત્રણ શુધ્‍ધ હોય એવા સંત મહાપુરૂષોની સેવા કરવી,તેમની સાથે ઉઠવું-બેસવું જોઇએ.

  • જેવી રીતે જળથી અગ્‍નિને શાંત કરી શકાય છે, તેવી જ રીતે જ્ઞાનના દ્વારા  માનસિક સંતા૫ શાંત થઇ જાય છે.

  • યુવાવસ્‍થા, રૂ૫, જીવન, ભૌતિક સંપત્તિ, ઐશ્ર્વર્ય તથા પ્રિયજનોનો સહવાસ- આ બધું અનિત્‍ય છે, એટલે વિવેકી પુરૂષોએ તેમાં આસક્ત ન થવું જોઈએ.

  • પરિશ્રમ કર્યા વિના દેવતાઓ ૫ણ સહાયક બનતા નથી.

  • સો હાથોથી સંગ્રહ કરો અને હજાર હાથથી દાન કરો.

  • જયારે વિદ્વાન ના  હ્રદયમાં સ્‍થિત તમામ કામનાઓ નષ્‍ટ થઇ જાય છે, ત્‍યારે આ મરણધર્મ માનવ અમર બની જાય છે અને આ માનવ શરીરમાં જ બ્રહ્મનો અનુભવ કરે છે.(કઠોપનિષદ)

  • પરમાત્‍મા ફક્ત પ્રવચનોથી, શાસ્‍ત્રોની વ્‍યાખ્‍યા કરવાથી, ધારણાવતી બુધ્‍ધિથી કે અધીક શાસ્‍ત્રોના અધ્યનથી  પ્રાપ્‍ત થતા નથી, તે પોતે જ દયા કરીને જેને અ૫નાવી લે છે તેને જ ૫રમાત્‍માની પ્રાપ્‍તિ થઇ શકે છે, તેની સમક્ષ પરમાત્‍મા પોતાના સ્‍વરૂ૫ને અનાવૃત કરી દે છે.(મુંડકોપનિષદ)

  • મન જ મનુષ્‍યના બંધન અને મોક્ષનું કારણ છે, વિષયાસક્ત મન બંધન અને નિર્વિષય મન મુકત માનવમાં આવે છે.(બ્રહ્મબિંદુઃર)

  • કર્મથી,સંતાનથી કે ધનથી નહી પરંતુ ત્‍યાગથી જ અમૃતમય મોક્ષની પ્રાપ્‍તિ થાય છે. (કૈવલ્‍ય)

  • અનાત્‍મ ૫દાર્થોનું ચિંતન મોહમય અને દુઃખનું કારણ છે,તેનો ત્‍યાગ કરીને મુક્તિનું કારણ આનંદસ્‍વરૂ૫ આત્‍માનું ચિંતન કરો.(વિવેક ચૂડામણીઃ૩૮૦)

  • આઠ પ્રકારના મનુષ્‍ય શિક્ષિત કહેવાય છેઃ દરેક સમયે હસતા ન હોય, સતત ઇન્‍દ્રિયનિગ્રહી હોય, મર્મભેદી વચનો બોલતા ના હોય, સુશિલ હોય, અસ્‍થિરાચારી ન હોય, રસલોલુ૫ ના હોય, સત્‍યમાં રત હોય,ક્રોધી ના હોય અને શાંત હોય.

  • જે વ્‍યક્તિમાં લોભ અને અહંકાર..વગેરે વિકાર છે તે ભણેલો ગણેલો વિદ્રાન વ્‍યક્તિ ૫ણ મૂર્ખ કહેવાય છે.

  • પ્રભુ પરમાત્‍મા સર્વવ્‍યા૫ક છે,આ૫ણી અંદરબહાર ઓતપ્રોત છે, નજીકની વસ્‍તુને દૂર સમજશો તો શોધવામાં વાર લાગશે.

  • મનુષ્‍ય જીવનની સફળતા ભગવત્‍પ્રાપ્‍તિમાં જ છે, આ શરીર વારંવાર મળતું નથી,એટલા માટે આગળની યાત્રા માટે ભગવત્‍પ્રાપ્‍તિરૂપી ધન સાથે લઇ લો.

  • ગમે તેવી પરિસ્‍થિતિ નિર્માણ થાય તેમ છતાં મનુષ્‍યએ ક્રોધ ન કરવો,કારણ કેઃક્રોધથી આ૫ણા હૃદયમાં નો ધર્મનો રસ,શ્રધ્‍ધાનો રસ,ભજનનો રસ,તત્‍વજ્ઞાનનો રસ બળી જાય છે.

  • જ્ઞાન ઘણામાં હોય છે,પરંતુ જ્ઞાનની દૃઢતા તમામમાં હોતી નથી.

  • લોભને સંતોષથી જીતો. મનુષ્‍ય જયારે વિચારે છે કે મને ઓછું મળ્યું છે ત્‍યારે તે પા૫ કરે છે, એટલે જે કંઇ મળ્યું છે તે મારી યોગ્‍યતા કરતાં વધુ મળ્યુ છે-એમ સમજીને સંતોષ રાખો.

  • મનુષ્‍યમાં જ્ઞાન ભક્તિ થોડા સમયના માટે જ રહે છે પછી તે ચાલ્‍યાં જાય છે,જ્ઞાન પ્રાપ્‍ત કરવું સરળ છે,પરંતુ તેને ટકાવી રાખવું કઠિન છે.

  • સાભાર – સૌજન્ય : વિનોદભાઇ એમ.માછી“નિરંકારી”
    નવીવાડી,તા.શહેરા,જિ.પંચમહાલ
    પિનકોડ:૩૮૯૦૦૧.ફોન:૯૪૨૯૮૪૧૫૯૦(મો)
    e-mail: [email protected]

 

બ્લોગ લીંક: http://das.desais.net
email: [email protected]

 

આજની ઉપરોક્ત પોસ્ટ પસંદ આવી હોય તો આપના પ્રતિભાવ બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકી આભારી કરશો. આભાર … !

સુવિચારોનું વૃંદાવન ..(૫)

સુવિચારોનું વૃંદાવન ..(૫)…

ડૉ.ગુણવંત શાહ …

 

આજની પોસ્ટ શ્રી વિજયભાઈ ધારીઆ (શિકાગો) દ્વારા ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર મોકલવામાં આવી છે, જે માટે અમો વિજયભાઈ ના અંતરપૂર્વક્થી આભારી છીએ … આપને પોસ્ટ પસંદ આવી કે નહિ જે આપની કોમેન્ટ્સ દ્વારા બ્લોગ પોસ્ટ પર અથવા ફેશબુક ના કોમેન્ટ્સ બોક્ષ દ્વારા જરૂર જણાવશો… આપના દરેક પ્રતિભાવ સદા અમોને આવકાર્ય રહેશે …આભાર !

 

 

શબ્દકોશમાં જ જોડણીદોષ હોય પછી માણસ જાય ક્યાં ?

***

સાડી અને બ્લાઉઝ મૅચ થાય પરંતુ પતિ અને પત્નીનું શું ?

***

મૂળે કુંભકર્ણ અને વળી ક્લોરોફોર્મ સૂંઘીને સૂઈ ગયો !

***

પરાયા મિત્ર કરતાં પોતીકો દુશ્મન સારો.

***

ડુક્કરના સ્વર્ગનું મનોહર શિખર એટલે ઉકરડો.

***

ક્યાંક ચોરી થાય અને લોકોને પહેલો વહેમ ચોકીદાર પર પડે છે.

***

માણસના સદગુણોનો ખરો પરિચય એના પ્રામાણિક દુશ્મનને હોય છે;

એના દુર્ગુણોનો ખ્યાલ સાચા મિત્રને હોય છે.

***

વ્યક્તિત્વ જ્યારે પુષ્પત્વની દીક્ષા પામે ત્યારે પ્રેમની સુગંધ પ્રગટે છે.

***

કાળચક્રને ગીઅર હોતું નથી; બ્રેક હોતી નથી; એક્સલરેટર હોતું નથી

અને રીવર્સ ગીઅરનો તો પશ્ન જ નથી.

***

કોઈની પ્રાયવસીમાં ગંદુ ડોકિયું કરનાર પોતાની ભીતર ડોકિયું કરવાનું ચૂકી જાય છે.

***

યુવક–યુવતી વચ્ચેનો પ્રેમ સુંદર હોય છે પરંતુ વૃધ્ધ અને વૃધ્ધા વચ્ચેનો પ્રેમ ભવ્ય હોય છે.

***

કેટલીક પત્નીઓ પતિ કરતાંય મંગળસૂત્રને વધારે સાચવે છે.

***

હું જ્યારે કોઈ અત્યંત સુંદર પુસ્તક વાંચું ત્યારે મારા અજ્ઞાનથી પ્રભાવિત થઈ જાઉં છું.

 

– ડૉ. ગુણવંત શાહ

(૨)

પુસ્તકો માટેનું કંઈક આવું ગાંડપણ છે. સારા પુસ્તકો વાંચવાથી જીવનને જોવાની દ્રષ્ટિ(outlook) વિશાળ થાય છે. મનને શાંતિ મળે છે. પુસ્તકો જેવા કોઈ ભી સરખા રસ ધરાવતી બે અજાણી વ્યક્તિ વચ્ચે મૈત્રિ થાય એ પણ ઈશ્વરની કૃપા જ કહેવાય. આને લગતું એક quote વાંચવામાં આવ્યું હતું એ અહિં તમારા માટે ટાંકુ છું :

 

કોઈ અજાણી વ્યક્તિ સાથે ઓળખાણ થાય ત્યારે સાધારણ રીતે આપણે તેને (મનમાં) શૂન્ય માર્ક આપીએ છીએ અને જેમ જેમ તેનામાં આપણો વિશ્વાસ વધતો જાય તેમ તેમ તેના માર્ક વધારતા જઈએ છીએ.

 

આ પધ્ધતિમાં છેતરાવાની શક્યતા ઓછી હશે પરંતુ આપણી આ સાવચેતીમાં એક મુદ્દો ભૂલાઈ જાય છે કે જો દરેક વખતે આપણે પરિક્ષા લીધા કરીશું તો અને જો સામેની વ્યક્તિમાં દૈવત હશે તો તેને અપમાન લાગશે અને એ આપણને તજી દેશે. ધીમે ધીમે આપણી આજુબાજુ મૂર્ખાઓ અને હા માં હા પુરાવનારા ‘ચમચાઓ’ જ રહેશે.

 

સામેની વ્યક્તિને શુન્યને બદલે પાસ માર્ક આપી સંબંધ સ્થપાવા દઈશું તો તેમાં છેતરાવાની શક્યતા વધારે છે પરંતુ એનું જમા પાસુ એ છે કે સંબંધ વધારવા લાયક વ્યક્તિઓને ગુમાવી દેવાની શક્યતા ઓછી છે અને સાચા અને પાણીદાર મિત્રો મેળવવાની તકો ઉભી થાય છે.

 

હંમેશા અવિશ્વાસની નજરે જોનારને કોઈ મિત્રો રહેતા નથી એટલું જ નહી પરંતુ છેવટે તે આત્મવિશ્વાસ પણ ગુમાવી બેસે છે.

…….

 

જે પુસ્તક આપણે વાંચીએ તે જો

ખોપરી પર અફળાતા હથોડાની માફક

આપણને જગાડી મૂકવાનું ન હોય

તો પછી

આપણે તે શા માટે વાંચવું જોઈએ ?

પુસ્તક તો બરફ ભાંગવાની હથોડી જેવું જોઈએ

જે આપણી ભીતર

થીજી ગયેલા દરિયાને ભેદી શકે.

-Franz Kafka

 

Franz Kafka (1883 – 3 June 1924) was a culturally influential German language author of short stories and novels. Contemporary critics and academics, including Vladimir Nabokov regard Kafka as one of the best writers of the 20th Century. The term “Kafkaesque” has become part of the English language.

 …….

“I always felt that the great high privilege, relief and comfort of friendship was that one had to explain nothing.”

– Katherine Mansfield

સંકલિત …

સાભાર -સંકલન પ્રાપ્તિ : વિજયભાઈ ધારીઆ …

 

બ્લોગ લીંક :http://das.desais.net

email: [email protected]

સુવિચારોનું વૃંદાવન … (૪) …

સુવિચારોનું વૃંદાવન  … (૪) …

-વાડીલાલ ડગલી…

 

 

આજે આપણે શ્રીયુત વાડીલાલ ડગલી … દ્વારા અભિવ્યક્ત કરેલ વિચારોનું ચિંતન કરીશું … આપને જો આ પોસ્ટ પસંદ આવી હોય તો જરૂર આપના પ્રતિભાવ કોમેન્ટ્સ બોક્ષમાં મૂકી આભારી કરશો … આપ સર્વે મિત્રોનો આપનું ચિંતન અભિવ્યક્ત કરવા આપના જ બ્લોગ પર સ્વાગત છે …

 

 

કામ એ જીવન છે; કામ ટાળવાની બધી પ્રક્રિયા જીવનને કરમાવી નાખે છે.
જ્યાં જીવન કરમાય ત્યાં અંતરાત્મા કેવી રીતે ખીલી  ઉઠે ?

*

બધું કામ પોતે કરે એવો આગ્રહ રાખનાર અવ્યવસ્થા અને માનસિક યાતનાને નોતરે છે.
આવી વ્યક્તિ ચોવીસ કલાકના સવા ચોવીસ કલાક કરી શક્તી નથી અને બીજાને સોંપી શક્તી નથી.

*

આપણા વિશે થોડો ઓછો ઊંચો અભિપ્રાય રાખવો.
આપણા સિવાય દુનિયા આગળ ચાલી શકે છે એ વિશે જરાયે ભ્રમ ન રાખવો.

*

સરમુખત્યારશાહી કરતાં લોકશાહીમાં આગેવાનોને ભૂલનો ડર વધુ રહેતો હોય છે.
પણ જો ભૂલના ડરથી હાથ ભાંગી જાય તો લોકશાહી અળખામણી થઈ જાય.

*

જે ભૂલો કરે છે એ જ કામ કરે છે. મડદાં કદી કશી ભૂલ કરતાં નથી.
કામ નહીં કરવાથી જેટલું નુકશાન થાય છે એટલું ભૂલથી કદી થતું નથી.

*

એક નિયમ એવો જોઈએ કે જે કામ કરવા માટે આપણને વેતન મળે છે, એને સૌથી પહેલું કરવું જોઈએ.
ફાજલ સમયમાં બિનધંધાદારી કામ કરીએ ત્યારે એવો નિયમ કરી શકાય કે
જે ન કરવાથી બીજાને નુકશાન થાય એ કામ સૌથી પહેલું કરવું જોઈએ.

*

કામ વિશે એક વિચારવા જેવી વાત એ છે કે
જ્યારે આપણે બધા લોકો માટે ભલા થવાનો પ્રયત્ન કરીએ છીએ ત્યારે કોઈનું ભલું કરી શક્તા નથી.

*

આપણે આપણી બધી જ શક્તિ એક ચોક્કસ મર્યાદિત કામમાં જ કેન્દ્રિત કરવી જોઈએ.
કામ માત્ર સમયસર થાય એટલું જ પૂરતું નથી, કામ સારું ન થાય તોપણ કામ ટાળ્યા જેટલો જ થાક ચડે છે.

*

સમય અને શરીરની મર્યાદા સમજ્યા વિના આપણે જ્યારે અનેક કામ હાથમાં લઈએ છીએ
ત્યારે જિંદગી વંટોળિયાના પાંદડાં જેવી થઈ જાય છે.

જ્યાં કામ ફેંકે ત્યાં આપણે પડીએ છીએ.
જે કામને નથી નાથી શક્તો તે નથી કોઈ કામ કરી શક્તો કે નથી સારી રીતે જીવી શક્તો.

*

– વાડીલાલ ડગલી
સાભાર : સંકલન સૌજન્ય : વિજયભાઈ ધારીઆ (શિકાગો -યુ એસ એ)
બ્લોગલીંક:http://das.desais.net
e mail: [email protected]

સુવિચારોનું વૃંદાવન … (૩)

~* સુવર્ણ વાક્યો *~

 



ભૂખ લાગે ત્યારે ખાવું તે પ્રકૃતિ; ભૂખ ન લાગી હોય તોય ખાવું તે વિકૃતિ અને
ભૂખ્યા રહીને બીજાને ખવરાવવું તે સંસ્કૃતિ…

 

પથ્થર જેવો ક્રોધ કોકનું માથું ફોડી નાખે છે એ વાત સાચી, પણ પાણી જેવી ક્ષમા
લાંબે ગાળે પથ્થર જેવા ક્રોધને જ તોડી નાખે છે એ વાસ્તવિકતા કયારેય ભૂલશો નહિ.

 

આપણે એવું નહીં વિચારવું કે ભગવાન અમારા શુભ ફળ તરત કેમ નથી આપતા, બલકે
ભગવાનનો આભાર માનો કે આપણને ભૂલની સજા તરત નથી આપતા.

 

‎”ખાઈ” માં પડેલો માનવી બચી ને ઉપર આવી શકે છે, પરંતુ “અદેખાઈ” માં પડેલો માનવી
ક્યારેય ઉપર આવી શકતો નથી…

 

દરિયો સમજે છે કે મારી પાસે પાણી અપાર છે, પણ એ ક્યાં જાણે છે કે, આ તો નદીએ
આપેલો પ્રેમ ઉધાર છે….

 

‎’ફૂલ ને ખીલવા દો, મધમાખી પોતાની જાતે જ તેની પાસે આવશે; ચારિત્ર્યશીલ બનો,
વિશ્વાસ જાતે જ તમારા પર મુગ્ધ થઇ જશે.’

 

પ્રસાદ એટલે શું ? …


પ્ર -એટલે પ્રભુ


સા -એટલે સાક્ષાત


દ -એટલે દર્શન

 

માટે જે આરોગવાથી પ્રભુના સાક્ષાત દર્શન થાય તે સાચો પ્રસાદ, અને પ્રસાદ આરોગતી
વેળાએ હૃદયમાં પ્રભુના મુખારવિંદની ઝાંખી થાય તે મહાપ્રસાદ

‎”ઈશ્વર માનવી ને લાયકાત કરતા વધારે સુખ આપતો નથી…તો સહનશક્તિ કરતા વધારે
દુઃખ પણ નથી આપતો…..

 

પૈસા માટે તો બધા પરસેવો પડે છે !!! પર-સેવા માટે પરસેવો ના પડાય ??

 

કશું ના હોય ત્યારે “અભાવ” નડે છે, થોડું જ હોય ત્યારે “ભાવ” નડે છે,
જીવન નું આ એક કડવું સત્ય છે, બધું જ હોય ને ત્યારે “સ્વભાવ” નડે છે..

 

કોઈ દિવસ કુંભાર પણ મન માં વિચારતો હશે..કે “ટકોરા” મારી ને મારા માટલા ને
ચકાસતો આ માનવી આટલી જલ્દી કેમ તૂટી જાય છે ?

 

કોણ કહે છે કે ભગવાન નથી દેખાતા?? ખાલી એ જ તો દેખાય છે જ્યારે કંઇ નથી
દેખાતું..!!

 

તારું કશું ન હોય તો છોડીને આવ તું,
તારું જ બધું હોય તો છોડી બતાવ તું….

 

સુધારી લેવા જેવી છે પોતાની ભૂલ ,ભૂલી જવા જેવી છે બીજા ની ભૂલ …..
આટલું માનવી કરે કબુલ, તો હર રોજ દિલ માં ઉગે સુખ ના ફુલ …

 

કોણ કહે છે “સંગ એવો રંગ “માણસ “શિયાળ” સાથે નથી રેહતો તોયે “લૂચ્ચો” છે,
માણસ “વાઘ” સાથે નથી રેહતો તોયે “ક્રૂર” છે,
અને માણસ “કુતરા” સાથે રહે છે તોયે “વફાદાર” નથી…..

 

‎”માણસને પ્રેમ કરો વસ્તુને નહી,વસ્તુને વાપરો માણસને નહી”…

 

સૌજન્ય : સાભાર : કાનનબેન વ્યાસ અને કાર્તિકા દેશાઈ 

બ્લોગ લીંક: http://das.desais.net

નોંધ :  આપને પોસ્ટ પસંદ આવી હોય તો જરૂર આપના પ્રતિભાવ બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકી આભારી કરશો ….

સુવિચારોનું વૃંદાવન … (૨)

સુવિચારોનું વૃંદાવન  …  (૨) (ડૉ. ગુણવંત શાહ)

 


મિત્રો થોડા દિવસથી ટેકનીકલ કારણસર બ્લોગ સાઈટમાં થોડી તકલીફ આવેલ જે યોગ્ય કરવા માટે કોશિશ ચાલુ છે અને હાલ મહદ અંશે પ્રોબેલ્મ ફિક્સ કરી આપેલ છે, તમોને બે દીવસ દરમ્યાન પડેલ તકલીફ બદલ દિલગીર છીએ… થોડા સમયમાં પૂર્વવત થઇ જશે તેવી આશા છે.  આપનો સાથ અને સહકાર હંમેશની માફક મળી રહે તેવી આશા સાથે …
આજે ‘દાદીમાના સુવિચારોનું વૃંદાવન’ માં ડૉ. ગુણવંત શાહ દ્વારા અભિવ્યક્ત કરવામાં આવેલ વિચારોના ચિંતન  અને  મનન કરીશું. જો આપ પણ આપના વિચારોનું ચિંતન અભિવ્યક્ત  કરવા ઈચ્છાતા હો, તો જરૂર બ્લોગ પર આવો અને આપના  વિચારોની અભિવ્યક્તિ   આ વૃંદાવન માં જરૂર કરશો  … દરેક મિત્રોનું ‘સુવિચારો ના વૃંદાવન’ માં પોતાના વિચારોને  અભિવ્યક્તિ કરવા માટે સ્વાગત છે ... ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર આ સુવિચારો સંકલન કરીને મોકલવા બદલ અમો વિજયભાઈ ધારીઆ – (શિકાગો ) ના અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ...


કોઈ પણ પ્રજાની અસ્મિતા માતૃભાષાના ધાવણ વગર ન જળવાઈ શકે.
ગુજરાતી ભાષા બકરી બેં જેવી સ્થિતિમાં હોય તો ગુજરાતીઓ કદી સિંહ જેવા ગૌરવશાળી ન બની શકે.
માણસ એની ભાષા થકી પ્રગટ થતો હોય છે.
*
સમજણ વગરની સ્માર્ટનેસ કોમ્પ્રેસર વગરના એરકન્ડિશનર જેવી કે પછી રીફિલ વગરની રૂપાળી બોલપેન જેવી છે.
*
લક્ષ્મી તો ઝરણાની માફક અહીં વહી આવે ત્યારે જ શોભે.
એ જ્યારે ઘોડાપૂરની માફક પ્રવેશે ત્યારે લાંબે ગાળે ઘરને ઉજ્જડ કરે છે અને માત્ર મકાન રહી જાય છે.
*
સંવાદિતા ઘરની શોભા છે; સમજણ ઘરની સલામતી છે; હેત ઘરનો ઓચ્છવ છે; બાળકો ઘરનો સ્વાદ છે; પરિતોષ ઘરની સુવિધા છે અને ગ્રહિણી તો સાક્ષાત્ ઘર જ છે.
*
વર્ગમાં જઈને મનગમતો વિષય ભણાવવાનો પણ એક નશો હોય છે.
આવો નશો ન ચડતો હોય એવા માણસે શિક્ષક થવાનું ટાળવું જોઈએ.
*
બાલીશ(childish) હોવાનો સંબંધ અપરિપક્વ નાદાનિયત સાથે હોય છે
જ્યારે બાળસહજ(childlike) હોવાનો સંબંધ પરિપક્વ માસૂમિયત સાથે હોય છે.
*
જે ધર્માંધ છે તે બીજું બધું હોઈ શકે, ખુદાનો બંદો તો ન જ હોઈ શકે.
*
જીવનમાં એકાદ વ્યક્તિ દૂર રહ્યારહ્યા આપણી સ્વસ્થતાને સળી કરતી રહે છે.
આપણા જીવનમાં એકાદ ઈર્ષ્યાવિશેષ કે દ્વેષવિશેષ ગમે તે રીતે ગોઠવાઈ જાય છે.
કર્ણને માટે અર્જુન ઈર્ષ્યાવિશેષ ગણાય. શિશુપાલ માટે કૃષ્ણ દ્વેષવિશેષ હતા.
*
ઊંઘની ગોળી શોધાઈ પછી અનિદ્રા વધી છે અને એસ્પિરીન શોધાઈ પછી માથાનો દુખાવો વધ્યો છે.
*
પુસ્તકના સહવાસથી જ જો પંડિત થવાતું હોત તો ઊધઈને પંડિત કહેવી પડે.


– ડૉ. ગુણવંત શાહ
સાભાર: સંકલન /પ્રાપ્તિ : વિજયભાઈ ધારીઆ  (શિકાગો)
બ્લોગ લીંક: http://das.desais.net
email :[email protected]

સુવિચારોનું વૃંદાવન … ૧

સુવિચારોનું વૃંદાવન … ૧ (સુરેશ દલાલ)


 

કેટલાક માણસો ફરિયાદ કર્યા વગર જીવી શક્તા નથી. હોઠ પર  લિપ્સસ્ટીક  ચોપડી હોય, એમ ફરિયાદનો ઘેરો રંગ જ હોય છે.
આ ફરિયાદ કરનારા માણસો મૂળથી અસંતોષી હોય છે.
સ્વીકૃતિની કોઈ ભૂમિકા નથી હોતી, એને પલાંઠીય વાળવી છે અને ચાલવું પણ છે.
એને ગોળ ગરમ પડે છે અને ખાંડથી શરદી થાય છે.
*
દરેક વાતની ફરિયાદ કરવી એ જ્યારે સ્વભાવ થઈ જાય છે ત્યારે માણસે પોતે પોતાના  વિષે વિચારવું જોઈએ.
*
જીવદયા ઉઘરાવવી એ જાતનું અપમાન કરવા જેવી વાત છે.
*
શારીરિક પીડા કે માનસિક યાતનાનું જાહેરમાં લિલામ ન કરાય.
*
ઈશ્વરના વર્ચસ્વ આગળ મનુષ્યના સર્વસ્વનો કાંઈ અર્થ નથી
*
નામ એ તો આપણું ઓળખપત્ર, પણ આપણા નામની પાછળ આપણી વાસના અને અહંકાર સંકળાયેલા છે.
*
ઈશ્વરે સૃષ્ટિ સર્જી અને પોતે છુપાઈ ગયાં. ક્યાંય એમણે પોતાનું નામ લખ્યું નથી.
નામ વિના પણ એનું સ્મરણ થયા કરે: ‘જ્યાં જ્યાં નજર મારી ઠરે યાદી ભરી ત્યાં આપની.’
નામને વસ્ત્રની જેમ ઉતારી નાખવું એના જેવો કોઈ મોટો ત્યાગ નથી.
*
માણસ મરણ પામે પછી પચાસ વરસે એની કૃતિ કોઈને યાદ રહે એ કીર્તિ. બાકી નામ એનો નાશ છે અને
એટલે જ માણસે પોતાના નામને ભૂલીને, ભૂંસીને અ–વિનાશ તરફ જવું જોઈએ.
*
આપણે ભગવાનને આપણા અહમ્ ને અનુકૂળ આવે અને આપણી સગવડો સચવાય એવા ચમત્કારોની સરહદમાં બાંધી દીધા છે.
*
ટૂંકા અને સગવડિયા રસ્તાની શોધમાં બધા જ નીકળી પડ્યા છે.
***
ડૉ. સુરેશ દલાલ
સાભાર :સંકલન : વિજયભાઈ ધારીઆ  – (શિકાગો)
બ્લોગ લીંક: http://das.desais.net

સુવિચારોનું વૃંદાવન …

સુવિચારોનું વૃંદાવન …
બિલિપત્ર…

 

આપણા માટે સૌથી મોટું ભયસ્થાન એ નથી કે આપણું લક્ષ્ય ખૂબ ઉંચુ છે અને આપણે ચૂકી જઇએ છીએ, પણ એ છે કે આપણું લક્ષ્ય ખૂબ નીચું છે અને આપણે તેને મેળવી સંતોષ માનીએ છીએ.
– માઇકલ એન્જેલો

 

 

-તમારા હાથ ની રેખાઓ શું કહે છે તેના પર ભરોસો ના કરશો કારણ કે નસીબ તો તેને પણ હોય છે જેને હાથ નથી હોતા.

 

-We can do no great things,
Only small things with great love
-Mother Teresa

 

– The mind has a thousand eyes
And the heart but one;
yet the light of a whole life dies
when love is done.’

 

-મહાનતા ક્યારેય નિષ્ફળ ન જવાથી મળતી નથી,
તે મળે છે જ્યારે નિષ્ફળ જઇએ તે દરેક વખતે ઉભા થવાથી
-રાલ્ફ એમર્સન

 

 

suvichar

 

“મનુષ્યનું જીવન શ્રદ્ધા અને વિવેકથી ચાલે છે. વિવેક ન હોય, પરંતુ શ્રદ્ધા હોય તો બીજાના વિવેકથી લાભ ઉઠાવી શકાય છે. બીજાના વિવેકથી લાભ ઉઠાવવાની યોગ્યતાનું નામ ‘શ્રદ્ધા’ છે.
“સ્વામી અખંડઆનંદ સરસ્વતી

 

 

[૦૧] લગ્નજીવનની સફળતાનું રહસ્ય એ વાત પર નિર્ભર છે કે તમે એક સારા સાથી પર પસંદગી ઉતારી છે અને પોતે પણ સારા બન્યા છો.

 

[૦૨] પતંગિયું હંમેશા ભૂલી જાય છે કે પોતે પણ એક સમયે એક કીડો હતું.

 

[૦૩] કોઈ પણ અંકુરિત થયેલું બીજ તરત જ ઝાડ નથી બની જતું.

 

[૦૪] તમારા દીકરાને એક ફુલ આપશો તો એ ફક્ત એ દિવસે જ એને સુંઘી શકશે. એને છોડ ઉગાડવાનું શીખવી દો ? એ રોજ સુવાસ માણી શકશે.

 

[૦૫] લક્ષ્ય ત્યારે જ સાધી શકાય જ્યારે આપણાં પ્રયત્નોને બીજા સાથે સરખાવીએ.

 

[૦૬] સમુદ્રનાં મોજાંના માર્ગમાં પથ્થરોની પથારી ન હોય તો લહેરો ગૂંજતી નથી.

 

[૦૭] તમે તમારા વડીલો પર ગર્વ કરી શકો છો કે નહીં એ વાતથી કોઈ ફરક નથી પડતો, ફરક તો એ વાતથી પડે છે કે તેઓ તમારા પર ગર્વ કરી શકે છે કે નહીં.

 

[૦૮] દરેક વ્યક્તિ એ જ કરે છે જે એને ગમતું હોય છે, નહીં કે જે એણે વાસ્તવમાં કરવું જોઈએ.

 

[૦૯] તમે એક વર્ષીય યોજના બનાવવા ઈચ્છતા હો તો મકાઈ વાવો. તમે ત્રણ વર્ષીય યોજના બનાવવા ઈચ્છતા હો તો વૃક્ષ રોપો. તમે દસ વર્ષીય યોજના બનાવવા ઈચ્છતા હો તો લોકોને કેળવણી આપો.

 

[૧૦] કોઈ પણ સંઘર્ષ કરવો પડે, તમે આગળ વધતા રહો, સફળતા દસ પગલાં જ દૂર છે.

 

[૧૧] કોઈ પણ સ્ત્રીનો ઉછેર કેવો છે એ ઝઘડામાં એના આચરણ દ્વારા વ્યક્ત થાય છે.

 

[૧૨] ખોટું કરવા માટેની કોઈ સાચી રીત નથી.

 

[૧૩] ઈમાનદાર હોવું એ ગર્ભધારણ કરવા સમાન છે.

 

[૧૪] વાયદા આપીને ન પૂરાં કરવા કરતાં વિવેકથી ના પાડવી વધુ સારું છે.

 

[૧૫] ક્યારેય ટૂંકો માર્ગ ન અપનાવો. તમારા અંત:કરણ સાથે ક્યારેય સમાધાન ન કરો.

 

[૧૬] બાળકોને ગણિત શીખવતી વખતે શું ગણવાનું છે એ શીખવવું વધુ જરૂરી છે.

 

[૧૭] સંસાર જેને અસાધારણ બુદ્ધિપ્રતિભા કહે છે એ વાસ્તવમાં ‘કોમન સેન્સ’નો ભંડાર હોય છે.

 

[૧૮] કલ્પના કરવી હંમેશાં સુરક્ષિત હોય છે, આ જૂનો રસ્તો ખોટો નથી, પણ કોઈ બીજો સારો વિકલ્પ પણ હોઈ શકે છે.

 

[૧૯] તમે એક આદત કેળવી લો ? પ્રત્યેક વ્યક્તિ માટે કંઈ ભલું કરવાની.

 

[૨૦] શિક્ષણ એટલે જીવનની જુદી જુદી વિષમ પરિસ્થિતિઓ સામે ઝઝૂમવાની યોગ્યતા.

 

[૨૧] કાંટાથી ભરેલું સિંહાસન બનાવી તો શકાય પણ એના પર વધુ વાર બેસી નહીં શકાય.

 

[૨૨] મોટા ભાગની દુનિયા એ સિદ્ધાંત પર ચાલે છે કે તમે પાંચ ટનની ટ્રક જેવા હો તો તમને સડક વિષયક જ્ઞાનની કોઈ જરૂરત નથી.

 

[૨૩] તમને રેલવે સ્ટેશને પહોંચવામાં મોડું થઈ ગયું અને ટ્રેન તમારા માટે ઊભી ન રહી તો એ માટે તમે રેલવે ખાતાને દોષિત ન ઠેરવી શકો.

 

[૨૪] તમારી પીડાને રેતી પર લખો. તમારી સિદ્ધિઓને આરસ પર લખો.

 

[૨૫] સન્માન વગરની સફળતા તમારી ભૂખ તો શમાવી દે છે પણ એ મીઠા વગરના ભોજન જેવી સ્વાદવિહીન છે.

 

[૨૬] તમે એ વાતથી બિલકુલ ચિંતિત ન થતા કે બીજા લોકો તમારા વિશે શું વિચારે છે. એ લોકો તો એ વાતથી ચિંતિત છે કે તમે એના વિશે શું વિચારો છો.

 

[૨૭] ઊંદરદોડમાં મુશ્કેલ એ છે કે જીતી ગયા પછી પણ તમે ઊંદર જ રહો છો.

 

[૨૮] જે વ્યક્તિ પોતાના મનોરંજન માટે સમય ફાળવી નથી શકતી એ હંમેશાં માંદલી જ દેખાશે.

 

[૨૯] સમજદાર વ્યક્તિ એ જ કહેવાય જે બીજાની ભૂલો ભૂલી પોતાની ભૂલો યાદ રાખે.

 

[૩૦] બીજાં કરતાં વધારે મહેનત કરવાથી જ શ્રેષ્ઠતા મેળવી શકાય છે.

 

[૩૧] તમારા મગજમાં ઘણી વણખેડાયેલી જમીન છે, એના વિશે વિચાર કરો. કઠોર પરિશ્રમ કરવો એ હળ ચલાવવા સમાન છે, સારાં પુસ્તકો વાંચવાં એ એમાં ખાતર નાખવા જેવું છે અને શિસ્તપાલન એમાં જંતુનાશકનું કાર્ય કરે છે.

 

[૩૨] વેપાર ટેનિસ રમવા જેવો છે. જેઓ સર્વિસ કરે છે તેઓ કોઈક જ વાર હારે છે.

 

[૩૩] હંમેશાં બતક જેવું વર્તન કરો?- સપાટી પર બિલકુલ શાંત અને નિશ્ચિંત દેખાવ પણ અંદરથી સતત હાથપગ ચલાવતા રહો.

 

[૩૪] માછલી ક્યારેય મુશ્કેલીમાં ન આવવા છતાં પોતાનું મોં બંધ રાખે છે.

 

[૩૫] આપણામાંથી કોઈપણ પરિપૂર્ણતા પ્રાપ્ત નથી કરી શકતું. પણ આપણે તેને પ્રાપ્ત કરવાનો પ્રયત્ન કરી શકીએ છીએ.

 

[૩૬] મુશ્કેલ સમય વધુ વાર સુધી નથી ટકતો પણ વ્યક્તિની પ્રકૃતિ કદી બદલાતી નથી. વ્યક્તિ રહે છે.

 

[૩૭] બે વ્યક્તિએ જેલના સળિયા વચ્ચેથી બહાર જોયું. એકે માટી જોઈ, બીજાએ તારા.

 

[૩૮] તમે પહેલીવાર સફળ ન થાવ અને ફરી પાછો પ્રયત્ન કરો, ત્યારે બીજી કોઈ રીત અપનાવો.

 

[૩૯] ક્યારેય ન પડવું એ સિદ્ધિ નથી, પણ પડ્યા પછી ફરીવાર ઊઠો એ જ સાચા અર્થમાં સિદ્ધિ છે.

 

[૪૦] તમે આકાશને આંબવાની કોશિશ કરો છો તો શક્ય છે કે તમને એક પણ તારો ન મળે, પણ કમસેકમ હાથમાં ધૂળ તો નહીં આવે.

 

[૪૧] સતત સાંભળવાની કોશિશ કરો. ક્યારેક સારી તક ખૂબ ધીમેથી તમારાં દ્વાર ખટખટાવે છે.

 

[૪૨] હસવું એક ઉત્તમ ઔષધિ છે, જાત પર હસતાં શીખો તથા બીજામાં પણ રમૂજવૃત્તિ કેળવો.

 

[૪૩] એક સફળ સંવાદનું રહસ્ય એ છે કે તમે વગર અસંમત થયે અસંમત છો.

 

[૪૪] વ્યક્તિને ત્રણ ભાગમાં વહેંચી શકાય (1) જે કાર્ય કરે છે (2) જે કાર્ય કરતાં જુએ છે અને (3) જે એ વાતનું આશ્ચર્ય કરે છે કે આ કાર્ય કેવી રીતે થયું.

 

[૪૫] સહાનુભૂતિ કોઈ દિવસ વ્યર્થ નથી જતી, જાતને આપવા સિવાયની.

 

[૪૬] તમે જે ઈચ્છો છો એ મેળવવામાં આનંદ નથી, આનંદ તો જે છે એ માણવામાં-સ્વીકારવામાં છે.

 

[૪૭] મારી પાસે ચંપલ નથી એ વાતનો રંજ મને ત્યાં સુધી જ હતો જ્યાં સુધી મેં રસ્તા પર પગ વગરની વ્યક્તિને જોઈ નહોતી.

 

[૪૮] હસવામાં ઉડાડી દો- એક પ્રેશર કુકર ત્યાં સુધી સુરક્ષિત નથી જ્યાં સુધી એમાં સુરક્ષા વાલ્વ નથી લાગેલો.

 

[૪૯] તમે દુ:ખમાં પક્ષીઓને તમારા માથા પર ચકરાવો લેતાં નથી રોકી શકતા. પણ તમે એમને તમારા માથે માળો બનાવતા રોકી શકો છો.

 

[૫૦] મિત્ર બનાવવાનો ફક્ત એક જ માર્ગ છે કે તમે ખુદના મિત્ર બનો.
બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

કહેવત ભંડાર… (સુવિચારોનું વૃંદાવન) …

કહેવત ભંડાર…
  • અક્કરમીનો પડીઓ કાંણો
  • અક્કલ ઉધાર ન મળે
  • અણીનો ચૂક્યો સો વરસ જીવે
  • અતિ લોભ તે પાપનું મૂળ
  • અત્તરનાં છાંટણા જ હોય, અત્તરના કુંડા ન ભરાય
  • અધૂરો ઘડો છલકાય ઘણો
  • અન્ન અને દાંતને વેર
  • અન્ન તેવો ઓડકાર
  • અવળે અસ્ત્રે મૂંડી નાખવો
  • અંગૂઠો બતાવવો
  • અંજળ પાણી ખૂટવા
  • અંધારામાં તીર ચલાવવું
  • આકાશ પાતાળ એક કરવા
  • આગ લાગે ત્યારે કૂવો ખોદવા ન જવાય
  • આગળ ઉલાળ નહિ ને પાછળ ધરાળ નહિ
  • આગળ બુદ્ધિ વાણિયા, પાછળ બુદ્ધિ બ્રહ્મ
  • આજ રોકડા, કાલ ઉધાર
  • આજની ઘડી અને કાલનો દિ
  • આદર્યા અધૂરા રહે, હરિ કરે સો હોઈ
  • આદુ ખાઈને પાછળ પડી જવું
  • આપ ભલા તો જગ ભલા
  • આપ મુવા પીછે ડૂબ ગઈ દૂનિયા
  • આપ મુવા વિના સ્વર્ગે ન જવાય
  • આપ સમાન બળ નહિ
  • આફતનું પડીકું
  • આબરૂના કાંકરા કરવા
  • આભ ફાટ્યું હોય ત્યાં થીગડું ન દેવાય
  • આમલી પીપળી બતાવવી
  • આરંભે શૂરા
  • આલિયાની ટોપી માલિયાને માથે
  • આવ પાણા પગ ઉપર પડ
  • આવ બલા પકડ ગલા
  • આળસુનો પીર
  • આંકડે મધ ભાળી જવું
  • આંખ આડા કાન કરવા
  • આંગળા ચાટ્યે પેટ ન ભરાય
  • આંગળી ચિન્ધ્યાનું પુણ્ય
  • આંગળી દેતાં પહોંચો પકડે
  • આંગળીથી નખ વેગળા જ રહે
  • આંગળીના વેઢે ગણાય એટલાં
  • આંતરડી દૂભવવી
  • આંધળામાં કાણો રાજા
  • આંધળી દળે ને કૂતરા ખાય
  • આંધળે બહેરું કૂટાય
  • આંધળો ઓકે સોને રોકે
  • ઈટનો જવાબ પથ્થર
  • ઉજ્જડ ગામમાં એરંડો પ્રધાન
  • ઉડતા પંખીને પાડે તેવો હોંશિયાર
  • ઉતર્યો અમલદાર કોડીનો
  • ઉતાવળે આંબા ન પાકે
  • ઉંઠા ભણાવવા
  • ઉંદર બિલાડીની રમત
  • ઉંદરની જેમ ફૂંકી ફંકીને કરડવું
  • ઊલમાંથી ચૂલમાં પડવા જેવો ઘાટ
  • ઊંટ મૂકે આંકડો અને બકરી મૂકે કાંકરો
  • ઊંટની પીઠે તણખલું
  • ઊંટે કર્યા ઢેકા તો માણસે કર્યા કાંઠા
  • ઊંડા પાણીમાં ઉતરવું નહિ
  • ઊંધા રવાડે ચડાવી દેવું
  • ઊંધી ખોપરી
  • એક કરતાં બે ભલા
  • એક કાનેથી સાંભળી બીજા કાનેથી કાઢી નાખવું
  • એક કાંકરે બે પક્ષી મારવા
  • એક ઘા ને બે કટકા
  • એક દી મહેમાન, બીજે દી મહી, ત્રીજે દી રહે તેની અક્કલ ગઈ
  • એક નન્નો સો દુ:ખ હણે
  • એક નૂર આદમી હજાર નૂર કપડાં
  • એક પગ દૂધમાં ને એક પગ દહીંમાં
  • એક ભવમાં બે ભવ કરવા
  • એક મરણિયો સોને ભારી પડે
  • એક મ્યાનમાં બે તલવાર ન રહે
  • એક સાંધે ત્યાં તેર તૂટે
  • એક હાથે તાળી ન પડે
  • એકનો બે ન થાય
  • એના પેટમાં પાપ છે
  • એનો કોઈ વાળ વાંકો ન કરી શકે
  • એરણની ચોરી ને સોયનું દાન
  • એલ-ફેલ બોલવું
  • ઓછું પાત્ર ને અદકું ભણ્યો
  • ઓળખીતો સિપાઈ બે દંડા વધુ મારે
  • કજિયાનું મોં કાળું
  • કમળો હોય તેને પીળું દેખાય
  • કમાઉ દીકરો સૌને વહાલો લાગે
  • કરમ કોડીના અને લખણ લખેશરીના
  • કરો કંકુના
  • કરો તેવું પામો, વાવો તેવું લણો
  • કર્મીની જીભ, અકર્મીના ટાંટીયા
  • કાકા મટીને ભત્રીજા ન થવાય
  • કાખમાં છોકરું ને ગામમાં ઢંઢેરો
  • કાગડા બધે ય કાળા હોય
  • કાગડો દહીંથરું લઈ ગયો
  • કાગના ડોળે રાહ જોવી
  • કાગનું બેસવું ને ડાળનું પડવું
  • કાગનો વાઘ કરવો
  • કાચા કાનનો માણસ
  • કાચું કાપવું
  • કાન છે કે કોડિયું?
  • કાન પકડવા
  • કાન ભંભેરવા/કાનમાં ઝેર રેડવું
  • કાનનાં કીડા ખરી પડે તેવી ગાળ
  • કાનાફૂંસી કરવી
  • કાપો તો લોહી ન નીકળે તેવી સ્થિતિ
  • કામ કામને શિખવે
  • કામના કૂડા ને વાતોના રૂડા
  • કારતક મહિને કણબી ડાહ્યો
  • કાળા અક્ષર ભેંશ બરાબર
  • કાંચિડાની જેમ રંગ બદલવા
  • કાંટો કાંટાને કાઢે
  • કીડી પર કટક
  • કીડીને કણ અને હાથીને મણ
  • કીધે કુંભાર ગધેડે ન ચડે
  • કુકડો બોલે તો જ સવાર પડે એવું ન હોય
  • કુલડીમાં ગોળ ભાંગવો
  • કુંન્ડુ કથરોટને હસે
  • કુંભાર કરતાં ગધેડા ડાહ્યાં
  • કૂતરાની પૂંછડી વાંકી તે વાંકી જ રહે
  • કૂતરાનો સંઘ કાશીએ ન પહોંચે
  • કૂતરું કાઢતા બિલાડું પેઠું
  • કૂવામાં હોય તો અવેડામાં આવે
  • કેટલી વીસે સો થાય તેની ખબર પડવી
  • કેસરિયા કરવા
  • કોઈની સાડીબાર ન રાખે
  • કોઠી ધોઈને કાદવ કાઢવો
  • કોણીએ ગોળ ચોપડવો
  • કોથળામાં પાનશેરી રાખીને મારવો
  • કોથળામાંથી બિલાડું કાઢવું
  • કોના બાપની દિવાળી
  • કોની માંએ સવા શેર સૂંઠ ખાધી છે
  • કોલસાની દલાલીમાં કાળા હાથ
  • ક્યાં રાજા ભોજ અને ક્યાં ગાંગો તેલી?
  • ખણખોદ કરવી
  • ખંગ વાળી દેવો
  • ખાખરાની ખિસકોલી સાકરનો સ્વાદ શું જાણે
  • ખાટલે મોટી ખોટ કે પાયો જ ન મળે
  • ખાડો ખોદે તે પડે
  • ખાતર ઉપર દીવો
  • ખાલી ચણો વાગે ઘણો
  • ખાળે ડૂચા અને દરવાજા મોકળા
  • ખિસ્સા ખાલી ને ભભકો ભારી
  • ખીલાના જોરે વાછરડું કૂદે
  • ખેલ ખતમ, પૈસા હજમ
  • ખેંચ તાણ મુઝે જોર આતા હૈ
  • ખોદે ઉંદર અને ભોગવે ભોરિંગ
  • ખોદ્યો ડુંગર ને કાઢ્યો ઉંદર
  • ગઈ તિથિ જોશી પણ ન વાંચે
  • ગગા મોટો થા પછી પરણાવશું
  • ગતકડાં કાઢવા
  • ગધેડા ઉપર અંબાડી
  • ગધેડાને તાવ આવે તેવી વાત
  • ગરજ સરી એટલે વૈદ વેરી
  • ગરજવાનને અક્કલ ન હોય
  • ગરજે ગધેડાને પણ બાપ કહેવો પડે
  • ગંજીનો કૂતરો, ન ખાય ન ખાવા દે
  • ગાજરની પીપૂડી વાગે ત્યાં સુધી વગાડવાની ને પછી ખાઈ જવાની
  • ગાજ્યા મેઘ વરસે નહિ ને ભસ્યા કૂતરા કરડે નહિ
  • ગાડા નીચે કૂતરું
  • ગાડી પાટે ચડાવી દેવી
  • ગાભા કાઢી નાખવા
  • ગામ હોય ત્યાં ઉકરડો પણ હોય
  • ગામના મહેલ જોઈ આપણાં ઝૂંપડાં તોડી ન નખાય
  • ગામના મોંએ ગરણું ન બંધાય
  • ગાય દોહી કૂતરાને પાવું
  • ગાંઠના ગોપીચંદન
  • ગાંડા સાથે ગામ જવું ને ભૂતની કરવી ભાઈબંધી
  • ગાંડાના ગામ ન વસે
  • ગાંડી માથે બેડું
  • ગાંડી સાસરે ન જાય અને ડાહીને શિખામણ આપે
  • ગાંધી-વૈદનું સહીયારું
  • ગેંગે-ફેંફે થઈ જવું
  • ગોળ ખાધા વેંત જુલાબ ન લાગે
  • ગોળ નાખો એટલું ગળ્યું લાગે
  • ગોળથી મરતો હોય તો ઝેર શું કામ પાવું?
  • ગ્રહણ ટાણે સાપ નીકળવો
  • ઘડો-લાડવો કરી નાખવો
  • ઘર ફૂટે ઘર જાય
  • ઘર બાળીને તીરથ ન કરાય
  • ઘરડા ગાડા વાળે
  • ઘરડી ઘોડી લાલ લગામ
  • ઘરના છોકરા ઘંટી ચાટે ને પાડોશીને આટો
  • ઘરની દાઝી વનમાં ગઈ તો વનમાં લાગી આગ
  • ઘરની ધોરાજી ચલાવવી
  • ઘરમાં હાંડલા કુસ્તી કરે તેવી હાલત
  • ઘરે ધોળો હાથી બાંઘવો
  • ઘાણીનો બળદ ગમે તેટલું ચાલે પણ રહે જ્યાં હતો ત્યાં જ
  • ઘી ઢોળાયું તો ખીચડીમાં
  • ઘી-કેળાં થઈ જવા
  • ઘીના ઠામમાં ઘી પડી રહ્યું
  • ઘેર ઘેર માટીના ચૂલા
  • ઘો મરવાની થાય ત્યારે વાઘરીવાડે જાય
  • ઘોડે ચડીને આવવું
  • ઘોરખોદિયો
  • ઘોંસ પરોણો કરવો
  • ચકીબાઈ નાહી રહ્યાં
  • ચડાઉ ધનેડું
  • ચપટી ધૂળની ય જરૂર પડે
  • ચપટી મીઠાની તાણ
  • ચમડી તૂટે પણ દમડી ન છૂટે
  • ચમત્કાર વિના નમસ્કાર નહિ
  • ચલક ચલાણું ઓલે ઘેર ભાણું
  • ચાદર જોઈને પગ પહોળા કરાય
  • ચાર મળે ચોટલા તો ભાંગે કૈંકના ઓટલા
  • ચાલતી ગાડીએ ચડી બેસવું
  • ચીભડાના ચોરને ફાંસીની સજા
  • ચીંથરે વીંટાળેલું રતન
  • ચેતતા નર સદા સુખી
  • ચોર કોટવાલને દંડે
  • ચોર પણ ચાર ઘર છોડે
  • ચોરની દાઢીમાં તણખલું
  • ચોરની માં કોઠીમાં મોં ઘાલીને રૂએ
  • ચોરની માંને ભાંડ પરણે
  • ચોરની વાદે ચણા ઉપાડવા જવું
  • ચોરને કહે ચોરી કરજે અને સિપાઈને કહે જાગતો રહેજે
  • ચોરને ઘેર ચોર પરોણો
  • ચોરનો ભાઈ ઘંટીચોર
  • ચોરી પર શીનાજોરી
  • ચોળીને ચીકણું કરવું
  • ચૌદમું રતન ચખાડવું
  • છકી જવું
  • છક્કડ ખાઈ જવું
  • છછૂંદરવેડા કરવા
  • છઠ્ઠીનું ધાવણ યાદ આવી જવું
  • છાગનપતિયાં કરવા
  • છાજિયા લેવા
  • છાતી પર મગ દળવા
  • છાપરે ચડાવી દેવો
  • છાશ લેવા જવી અને દોણી સંતાડવી
  • છાશમાં માખણ જાય અને વહુ ફુવડ કહેવાય
  • છાસિયું કરવું
  • છિનાળું કરવું
  • છીંડે ચડ્યો તે ચોર
  • છોકરાંને છાશ ભેગા કરવા
  • છોરું કછોરું થાય પણ માવતર કમાવતર ન થાય
  • જણનારીમાં જોર ન હોય તો સૂયાણી શું કરે ?
  • જનોઈવઢ ઘા
  • જમણમાં લાડુ અને સગપણમાં સાઢુ
  • જમવામાં જગલો અને કૂટવામાં ભગલો
  • જમાઈ એટલે દશમો ગ્રહ
  • જર, જમીન ને જોરું, એ ત્રણ કજિયાના છોરું
  • જશને બદલે જોડા
  • જંગ જીત્યો રે મારો કાણિયો, વહુ ચલે તબ જાણિયો
  • જા બિલાડી મોભામોભ
  • જા બિલ્લી કૂત્તે કો માર
  • જાગ્યા ત્યાંથી સવાર
  • જાડો નર જોઈને સુળીએ ચડાવવો
  • જાતે પગ પર કુહાડો મારવો
  • જીભ આપવી
  • જીભ કચરવી
  • જીભમાં હાડકું ન હોય, તે આમ પણ વળે અને તેમ પણ વળે
  • જીવતા જગતીયું કરવું
  • જીવતો નર ભદ્રા પામે
  • જીવવું થોડું ને જંજાળ ઝાઝી
  • જીવો અને જીવવા દો
  • જીવ્યા કરતાં જોયું ભલું
  • જે ચડે તે પડે
  • જે જન્મ્યું તે જાય
  • જે નમે તે સૌને ગમે
  • જે ફરે તે ચરે
  • જે વાર્યા ન વરે તે હાર્યા વરે
  • જેસલ હટે જવભર ને તોરલ હટે તલભર
  • જેટલા મોં તેટલી વાતો
  • જેટલો ગોળ નાખો તેટલું ગળ્યું લાગે
  • જેટલો બહાર છે તેથી વધુ ભોંયમાં છે
  • જેના લગન હોય તેના જ ગીત ગવાય
  • જેના હાથમાં તેના મોંમા
  • જેની લાઠી તેની ભેંસ
  • જેનું ખાય તેનું ખોદે
  • જેનું નામ તેનો નાશ
  • જેને કોઈ ન પહોંચે તેને પેટ પહોંચે
  • જેને રામ રાખે તેને કોણ ચાખે
  • જેનો આગેવાન આંધળો તેનું કટક કૂવામાં
  • જેનો રાજા વેપારી તેની પ્રજા ભિખારી
  • જેવા સાથે તેવા
  • જેવી દ્રષ્ટિ તેવી સૃષ્ટિ
  • જેવી સોબત તેવી અસર
  • જેવું કામ તેવા દામ
  • જેવો ગોળ વિનાનો કંસાર એવો મા વિનાનો સંસાર
  • જેવો દેશ તેવો વેશ
  • જેવો સંગ તેવો રંગ
  • જોશીના પાટલે અને વૈદના ખાટલે
  • જ્યાં ગોળ હોય ત્યાં માખી બમણતી આવે જ
  • જ્યાં ચાહ ત્યાં રાહ
  • જ્યાં સંપ ત્યાં જંપ
  • જ્યાં સુધી શ્વાસ ત્યાં સુધી આશ
  • ઝાઝા રસોઈયા રસોઈ બગાડે
  • ઝાઝા હાથ રળિયામણા
  • ઝાઝા હાંડલા ભેગા થાય તો ખખડે પણ ખરા
  • ઝાઝી કીડી સાપને ખાઈ જાય
  • ઝાઝી સૂયાણી વિયાંતર બગાડે
  • ઝેરના પારખા ન હોય
  • ટકાની ડોશી અને ઢબુનું મૂંડામણ
  • ટાઢા પહોરની તોપ ફોડવી
  • ટાઢા પાણીએ ખસ ગઈ
  • ટાલિયા નર કો’ક નિર્ધન
  • ટીપે ટીપે સરોવર ભરાય, કાંકરે કાંકરે પાળ બંધાય
  • ટોપી ફેરવી નાખવી
  • ઠોઠ નિશાળિયાને વૈતરણા ઝાઝા
  • ડહાપણની દાઢ ઉગવી
  • ડાબા હાથની વાત જમણાને ખબર ન પડે
  • ડાહીબાઈને બોલાવો ને ખીરમાં મીઠું નખાવો
  • ડાંગે માર્યા પાણી જુદા ન પડે
  • ડુંગર દૂરથી રળિયામણા
  • ડૂબતો માણસ તરણું પકડે
  • ડોશી મરે તેનો ભો નથી, જમ ઘર ભાળી જાય તેનો વાંધો છે
  • ઢાંકણીમાં પાણી લઈ ડૂબી મર
  • તમાચો મારી ગાલ લાલ રાખવો
  • તલમાં તેલ નથી
  • તલવારની ધાર ઉપર ચાલવું
  • તારા જેવા તાંબિયાના તેર મળે છે
  • તારા બાપનું કપાળ
  • તારી અક્કલ ક્યાં ઘાસ ચરવા ગઈ હતી?
  • તારું મારું સહીયારું ને મારું મારા બાપનું
  • તાલમેલ ને તાશેરો
  • તાંબિયાની તોલડી તેર વાના માંગે
  • તીરથે જઈએ તો મૂંડાવું તો પડે જ
  • તીસમારખાં
  • તુંબડીમાં કાંકરા
  • તેજીને ટકોરો, ગધેડાને ડફણાં
  • તેલ જુઓ તેલની ધાર જુઓ
  • તેલ પાઈને એરંડિયું કાઢવું
  • તોબા પોકારવી
  • તોળી તોળીને બોલવું
  • ત્રણ સાથે જાય તો થાય ત્રેખડ ને માથે પડે ભેખડ
  • ત્રેવડ ત્રીજો ભાઈ છે
  • થાબડભાણા કરવા
  • થાય તેવા થઈએ ને ગામ વચ્ચે રહીએ
  • થૂંકના સાંધા કેટલા ટકે?
  • થૂંકેલું પાછું ગળવું
  • દયા ડાકણને ખાય
  • દરજીનો દીકરો જીવે ત્યાં સુધી સીવે
  • દળી, દળીને ઢાંકણીમાં
  • દશેરાના દિવસે જ ઘોડુ ન દોડે
  • દાઝ્યા પર ડામ
  • દાઢીની દાઢી ને સાવરણીની સાવરણી
  • દાણો દબાવી જોવો
  • દાધારિંગો
  • દાનત ખોરા ટોપરા જેવી
  • દામ કરે કામ અને બીબી કરે સલામ
  • દાળમાં કાળું
  • દાંત કાઢવા
  • દાંત ખાટા કરી નાખવા
  • દાંતે તરણું પકડવું
  • દિ ભરાઈ ગયા છે
  • દિવાલને પણ કાન હોય
  • દીકરી એટલે સાપનો ભારો
  • દીકરી ને ગાય, દોરે ત્યાં જાય
  • દીવા તળે અંધારું
  • દુ:ખતી રગ દબાવવી
  • દુ:ખનું ઓસડ દહાડા
  • દુ:ખે છે પેટ અને કૂટે છે માથું
  • દુકાળમાં અધિક માસ
  • દૂઝતી ગાયની લાત ભલી
  • દૂધ પાઈને સાપ ઉછેરવો
  • દૂધનું દૂધ અને પાણીનું પાણી કરી નાખવું
  • દૂધનો દાઝેલો છાસ પણ ફૂંકી ફૂંકીને પીએ
  • દે દામોદર દાળમાં પાણી
  • દેખવું નહિ અને દાઝવું નહિ
  • દેવ દેવલા સમાતા ન હોય ત્યાં પૂજારાને ક્યાં બેસાડવા
  • દોડવું હતું ને ઢાળ મળ્યો
  • દોરડી બળે પણ વળ ન છૂટે
  • દ્રાક્ષ ખાટી છે
  • ધકેલ પંચા દોઢસો
  • ધણીની નજર એક, ચોરની નજર ચાર
  • ધનોત-પનોત કાઢી નાખવું
  • ધરતીનો છેડો ઘર
  • ધરમ કરતાં ધાડ પડી
  • ધરમ ધક્કો
  • ધરમના કામમાં ઢીલ ન હોય
  • ધરમની ગાયના દાંત ન જોવાય
  • ધાર્યું ધણીનું થાય
  • ધીરજના ફળ મીઠા હોય
  • ધોકે નાર પાંસરી
  • ધોબીનો કૂતરો, નહિ ઘરનો નહિ ઘાટનો
  • ધોયેલ મુળા જેવો
  • ધોળા દિવસે તારા દેખાવા
  • ધોળામાં ધૂળ પડી
  • ધોળિયા સાથે કાળિયો રહે, વાન ન આવે, સાન તો આવે
  • ન ત્રણમાં, ન તેરમાં, ન છપ્પનના મેળમાં
  • ન બોલ્યામાં નવ ગુણ
  • ન મળી નારી એટલે સહેજે બાવા બ્રહ્મચારી
  • ન મામા કરતા કહેણો મામો સારો
  • નકલમાં અક્કલ ન હોય
  • નગારખાનામાં પીપૂડીનો અવાજ ક્યાંથી સંભળાય?
  • નદીના મૂળ અને ઋષિના કુળ ન શોધાય
  • નબળો ધણી બૈરી પર શૂરો
  • નમાજ પડતા મસીદ કોટે વળગી
  • નરમ ઘેંશ જેવો
  • નવ ગજના નમસ્કાર
  • નવરો ધૂપ
  • નવરો બેઠો નખ્ખોદ કાઢે
  • નવાણિયો કૂટાઈ ગયો
  • નવાણુંનો ધક્કો લાગવો
  • નવી વહુ નવ દહાડા
  • નવે નાકે દિવાળી
  • નવો મુલ્લો બાંગ વધુ પોકારે
  • નસીબ અવળા હોય તો ભોંયમાંથી ભાલા ઊભા થાય
  • નસીબ બેઠેલાનું બેઠું રહે, દોડતાનું દોડતું રહે
  • નસીબનો બળિયો
  • નાક કપાઈ જવું
  • નાક કપાવી અપશુકન ન કરાવાય
  • નાકે છી ગંધાતી નથી
  • નાગાને નાવું શું અને નીચોવવું શું ?
  • નાચવું ન હોય તો આંગણું વાંકુ
  • નાણા વગરનો નાથીયો, નાણે નાથાલાલ
  • નાતનો માલ નાત જમે, મુસાભાઈના વા ને પાણી
  • નાના મોઢે મોટી વાત
  • નાનો પણ રાઈનો દાણો
  • નીર-ક્ષીર વિવેક
  • નેવાના પાણી મોભે ના ચડે
  • પઈની પેદાશ નહિ ને ઘડીની ફુરસદ નહિ
  • પડી પટોડે ભાત, ફાટે પણ ફીટે નહિ
  • પડ્યા પર પાટું
  • પડ્યો પોદળો ધૂળ ઉપાડે
  • પઢાવેલો પોપટ
  • પત્તર ખાંડવી
  • પથ્થર ઉપર પાણી
  • પરણ્યા નથી પણ પાટલે તો બેઠા છો ને?
  • પવન પ્રમાણે સઢ ફેરવવો
  • પહેલું સુખ તે જાતે નર્યા
  • પહેલો ઘા પરમેશ્વરનો
  • પંચ કહે તે પરમેશ્વર
  • પાકા ઘડે કાંઠા ન ચડે
  • પાઘડી ફેરવી નાખવી
  • પાઘડીનો વળ છેડે
  • પાણી પહેલા પાળ બાંધી લેવી સારી
  • પાણી પાણી કરી નાખવું
  • પાણી ફેરવવું
  • પાણીમાં બેસી જવું
  • પાણીમાં રહીને મગર સાથે વેર ન બંધાય
  • પાણીમાંથી પોરા કાઢવા
  • પાનો ચડાવવો
  • પાપ છાપરે ચડીને પોકારે
  • પાપડી ભેગી ઈયળ બફાય
  • પાપી પેટનો સવાલ છે
  • પારકા કજિયા ઉછીના ન લેવાય
  • પારકી આશ સદા નિરાશ
  • પારકી છઠ્ઠીનો જાગતલ
  • પારકી મા જ કાન વિંધે
  • પારકી લેખણ, પારકી શાહી, મત્તું મારે માવજીભાઈ
  • પારકે પૈસે દિવાળી
  • પારકે ભાણે લાડુ મોટો દેખાય
  • પાશેરામાં પહેલી પુણી છે
  • પાંચમની છઠ્ઠ ક્યારે ન થાય
  • પાંચમાં પૂછાય તેવો
  • પાંચે ય આંગળી ઘીમાં
  • પાંચે ય આંગળી સરખી ન હોય
  • પાંચે ય આંગળીએ દેવ પૂજવા
  • પિયરની પાલખી કરતાં સાસરિયાની સૂળી સારી
  • પીઠ પાછળ ઘા
  • પીળું તેટલું સોનું નહિ, ઊજળું તેટલું દૂધ નહિ
  • પુત્રના લક્ષણ પારણામાંથી ને વહુના લક્ષણ બારણામાંથી
  • પેટ કરાવે વેઠ
  • પેટ ચોળીને શૂળ ઊભું ન કરાય
  • પેટ છે કે પાતાળ ?
  • પેટનો બળ્યો ગામ બાળે
  • પેટિયું રળી લેવું
  • પેટે પાટા બાંધવા
  • પૈસા તો ડાબા હાથનો મેલ છે
  • પોચું ભાળી જવું
  • પોતાની ગલીમાં કુતરો પણ સિંહ
  • પોતાનો કક્કો જ ખરો કરવો
  • પોથી માંહેના રીંગણા
  • પોદળામાં સાંઠો
  • પોપટીયું જ્ઞાન
  • પોપાબાઈનું રાજ
  • પોલ ખૂલી ગઈ
  • ફઈને મૂછ ઉગે તો તેને કાકો કહેવાય
  • ફાટીને ધુમાડે જવું
  • ફાવ્યો વખણાય
  • ફાંકો રાખવો
  • ફુલ નહિ તો ફુલની પાંખડી
  • ફૂલાઈને ફાળકો થઈ જવું
  • ફૂંકી ફૂંકીને પગ મૂકવો
  • બકરું કાઢતા ઊંટ પેઠું
  • બગભગત
  • બગાસું ખાતા પતાસું મળ્યું
  • બત્રીસ કોઠે દીવા પ્રગટ્યા
  • બધો ભાર કન્યાની કેડ પર
  • બલિદાનનો બકરો
  • બળતું ઘર કૃષ્ણાર્પણ કરવું
  • બળિયાના બે ભાગ
  • બાઈ બાઈ ચારણી
  • બાડા ગામમાં બે બારશ
  • બાપ તેવા બેટા ને વડ તેવા ટેટા
  • બાપ શેર તો દીકરો સવા શેર
  • બાપના કૂવામાં ડુબી ન મરાય
  • બાપનું વહાણ ને બેસવાની તાણ
  • બાપે માર્યા વેર
  • બાફી મારવું
  • બાર ગાઉએ બોલી બદલાય
  • બાર બાવા ને તેર ચોકા
  • બાર વરસે બાવો બોલ્યો, જા બેટા દુકાળ પડશે
  • બાર હાથનું ચીભડું ને તેર હાથનું બી
  • બારે મેઘ ખાંગા થવા
  • બારે વહાણ ડૂબી જવા
  • બાવળ વાવો તો કાંટા ઉગે અને આંબો વાવો તો કેરી મળે
  • બાવાના બેઉ બગડ્યા
  • બાવો ઉઠ્યો બગલમાં હાથ
  • બાંધી મુઠ્ઠી લાખની, ઉઘાડી વા ખાય
  • બિલાડીના કીધે શિંકુ ન ટૂટે
  • બિલાડીના પેટમાં ખીર ન ટકે, બૈરાંના પેટમાં વાત ન ટકે
  • બિલાડીની ડોકે ઘંટ બાંધે કોણ?
  • બીજાની ચિતા પર પોતાની ભાખરી શેકી લેવી
  • બીડું ઝડપવું
  • બે ઘરનો પરોણો ભૂખે મરે
  • બે પાડા લડે તેમાં ઝાડનો ખો નીકળે
  • બે પાંદડે થવું
  • બે બદામનો માણસ
  • બે બાજુની ઢોલકી વગાડવી
  • બેઉ હાથમાં લાડવા
  • બૈરાંની બુદ્ધિ પગની પાનીએ
  • બોડી-બામણીનું ખેતર
  • બોલે તેના બોર વેંચાય
  • બંધ બેસતી પાઘડી પહેરી લેવી
  • બ્રાહ્મણી વંઠે તો તરકડે જાય
  • ભડનો દીકરો
  • ભણેલા ભીંત ભૂલે
  • ભલભલાને ભૂ પાઈ દેવું
  • ભલું થયું ભાંગી જંજાળ, સુખે ભજશું શ્રીગોપાળ
  • ભાગતા ભૂતની ચોટલી ભલી
  • ભાગ્યશાળીને ભૂત રળે
  • ભાંગરો વાટવો
  • ભાંગ્યાનો ભેરુ
  • ભાંગ્યું તો ય ભરુચ
  • ભાંડો ફૂટી ગયો
  • ભીખના હાંલ્લા શિકે ન ચડે
  • ભુવો ધૂણે પણ નાળિયેર તો ઘર ભણી જ ફેંકે
  • ભૂત ગયું ને પલિત આવ્યું
  • ભૂતનું સ્થાનક પીપળો
  • ભૂલ્યા ત્યાંથી ફરી ગણો
  • ભૂંડાથી ભૂત ભાગે
  • ભેખડે ભરાવી દેવો
  • ભેજાગેપ
  • ભેજાનું દહીં કરવું
  • ભેંશ આગળ ભાગવત
  • ભેંશ ભાગોળે, છાસ છાગોળે અને ઘેર ધમાધમ
  • ભેંશના શીંગડા ભેંશને ભારી
  • મગ જે પાણીએ ચડતા હોય તે પાણીએ જ ચડાવાય
  • મગજમાં રાઈ ભરાઈ જવી
  • મગનું નામ મરી ન પાડે
  • મગરનાં આંસુ સારવા
  • મણ મણની ચોપડાવવી
  • મન હોય તો માળવે જવાય
  • મન, મોતી ને કાચ, ભાંગ્યા સંધાય નહિ
  • મનનો ઉભરો ઠાલવવો
  • મનમાં પરણવું ને મનમાં રાંડવું
  • મનુષ્ય યત્ન, ઈશ્વર કૃપા
  • મરચા લાગવા
  • મરચાં લેવા
  • મરચાં વાટવા
  • મરચું-મીઠું ભભરાવવું
  • મરતાને સૌ મારે
  • મરતો ગયો ને મારતો ગયો
  • મસાણમાંથી મડા બેઠા કરવા
  • મસીદમાં ગયું’તું જ કોણ?
  • મહેતો મારે ય નહિ અને ભણાવે ય નહિ
  • મળે તો ઈદ, ન મળે તો રોજા
  • મંકોડી પહેલવાન
  • મા તે મા, બીજા બધા વગડાના વા
  • માખણ લગાવવું
  • માણસ માત્ર ભૂલને પાત્ર
  • માથા માથે માથું ન રહેવું
  • માથે દુખનાં ઝાડ ઉગવા
  • માથે પડેલા મફતલાલ
  • મામા બનાવવા
  • મામો રોજ લાડવો ન આપે
  • મારવો તો મીર
  • મારા છગન-મગન બે સોનાના, ગામનાં છોકરાં ગારાના
  • મારે મીર ને ફૂલાય પીંજારો
  • માં કરતાં માસી વહાલી લાગે
  • માં તેવી દીકરી, ઘડો તેવી ઠીકરી
  • માંગ્યા વિના મા પણ ન પીરસે
  • મિયાં પડ્યા પણ ટંગડી ઊંચી
  • મિયાંની મીંદડી
  • મીઠા ઝાડના મૂળ ન ખવાય
  • મુલ્લાની દોડ મસીદ સુધી
  • મુવા નહિ ને પાછા થયા
  • મુસાભાઈના વા ને પાણી
  • મૂઈ ભેંશના ડોળા મોટા
  • મૂછે વળ આપવો
  • મૂડી કરતાં વ્યાજ વધુ વહાલું હોય
  • મૂરખ મિત્ર કરતાં દાનો દુશ્મન સારો
  • મૂરખના ગાડાં ન ભરાય
  • મેથીપાક આપવો
  • મેરી બિલ્લી મૂઝસે મ્યાઉં
  • મેલ કરવત મોચીના મોચી
  • મોઢાનો મોળો
  • મોઢામાં મગ ભર્યા છે?
  • મોઢું જોઈને ચાંદલો કરાય
  • મોરના ઈંડાને ચીતરવા ન પડે
  • મોસાળમાં જમણ અને મા પીરસનાર
  • મોં કાળું કરવું
  • મોં પરથી માંખી ઉડતી નથી
  • મોં માથાના મેળ વિનાની વાત
  • યથા રાજા તથા પ્રજા
  • રાઈના પડ રાતે ગયા
  • રાજા, વાજા ને વાંદરા, ત્રણેય સરખા
  • રાજાને ગમી તે રાણી, છાણા વીણતી આણી
  • રાત ગઈ અને વાત ગઈ
  • રાત થોડી ને વેશ ઝાઝા
  • રાતે પાણીએ રોવાનો વખત
  • રામ રમાડી દેવા
  • રામ બોલો ભાઈ રામ થઈ જવું/રામશરણ પહોંચવું
  • રામના નામે પથ્થર તરે
  • રામબાણ વાગ્યા હોય તે જાણે
  • રાંડ્યા પછીનું ડહાપણ
  • રાંધવા ગયા કંસાર અને થઈ ગયું થૂલું
  • રાંધેલ ધાન રઝળી પડ્યા
  • રૂપ રૂપનો અંબાર
  • રોગ ને શત્રુ ઉગતાં જ ડામવા પડે
  • રોજની રામાયણ
  • રોટલાથી કામ કે ટપટપથી
  • રોતા રોતા જાય તે મુવાની ખબર લઈ આવે
  • રોદણા રોવા
  • લખણ ન મૂકે લાખા
  • લગને લગને કુંવારા લાલ
  • લક્ષ્મી ચાંદલો કરવા આવે ત્યારે મોં ધોવા ન જવાય
  • લંકાની લાડી ને ઘોઘાનો વર
  • લંગોટીયો યાર
  • લાકડાના લાડુ ખાય તે પસ્તાય અને ન ખાય તે પણ પસ્તાય
  • લાકડાની તલવાર ચલાવવી
  • લાકડે માંકડું વળગાવી દેવું
  • લાખો મરજો પણ લાખોનો પાલનહાર ન મરજો
  • લાગ્યું તો તીર, નહિ તો તુક્કો
  • લાજવાને બદલે ગાજવું
  • લાલો લાભ વિના ન લોટે
  • લાંબા જોડે ટૂંકો જાય, મરે નહિ તો માંદો થાય
  • લીલા લહેર કરવા
  • લે લાકડી ને કર મેરાયું
  • લોઢાના ચણા ચાવવા
  • લોઢું લોઢાને કાપે
  • લોભને થોભ ન હોય
  • લોભિયા હોય ત્યાં ધુતારા ભૂખે ન મરે
  • લોભે લક્ષણ જાય
  • વખાણેલી ખીચડી દાઢે વળગે
  • વટનો કટકો
  • વઢકણી વહુ ને દિકરો જણ્યો
  • વર મરો કે કન્યા મરો, ગોરનું તરભાણું ભરો
  • વરને કોણ વખાણે? વરની માં!
  • વરસના વચલા દહાડે
  • વહેતા પાણી નિર્મળા
  • વહેતી ગંગામાં ડુબકી લગાવવી
  • વહેમનું કોઈ ઓસડ નથી
  • વહોરાવાળું નાડું પકડી ન રખાય
  • વા વાતને લઈ જાય
  • વાઘ પર સવારી કરવી સહેલી છે પણ નીચે ઉતરવું અઘરું છે
  • વાઘને કોણ કહે કે તારુ મોં ગંધાય છે
  • વાડ ચીભડા ગળે
  • વાડ વિના વેલો ઉપર ન ચડે
  • વાણિયા વાણિયા ફેરવી તોળ
  • વાણિયા વિદ્યા કરવી
  • વાણિયાની મૂછ નીચી તો કહે સાત વાર નીચી
  • વાણિયો રીઝે તો તાળી આપે
  • વાત ગળે ઉતરવી
  • વાતનું વતેસર કરવું
  • વાતમાં કોઈ દમ નથી
  • વારા ફરતો વારો, મારા પછી તારો, મે પછી ગારો
  • વાર્યા ન વળે તે હાર્યા વળે
  • વાવડી ચસ્કી
  • વાળંદના વાંકા હોય તો કોથળીમાંથી કરડે
  • વાંઢાને કન્યા જોવા ન મોકલાય
  • વાંદરાને સીડી ન અપાય
  • વાંદરો ઘરડો થાય પણ ગુલાંટ ન ભૂલે
  • વિદ્યા વિનયથી શોભે
  • વિના ચમત્કાર નહિ નમષ્કાર
  • વિનાશકાળે વિપરીત બુદ્ધિ
  • વિશનખી વાઘણ
  • વિશ્વાસે વહાણ તરે
  • વિંછીના દાબડામાં હાથ નાખીએ તો પરિણામ શું આવે?
  • વેંત એકની જીભ
  • શંકા ભૂત અને મંછા ડાકણ
  • શાંત પાણી ઊંડા હોય
  • શાંતિ પમાડે તે સંત
  • શિયા વિયાં થઈ જવું
  • શિયાળ તાણે સીમ ભણી અને કૂતરું તાણે ગામ ભણી
  • શીરા માટે શ્રાવક ન થવાય
  • શીંગડા, પૂંછડા વિનાનો આખલો
  • શેક્યો પાપડ ભાંગવાની તાકાત નથી
  • શેઠ કરતાં વાણોતર ડાહ્યાં
  • શેઠની શિખામણ ઝાંપા સુધી
  • શેર માટીની ખોટ
  • શેરના માથે સવા શેર
  • શોભાનો ગાંઠીયો
  • સઈની સાંજ ને મોચીની સવાર ક્યારે ય આવે નહિ
  • સતી શાપ આપે નહિ અને શંખણીના શાપ લાગે નહિ
  • સત્તા આગળ શાણપણ નકામું
  • સસ્તુ ભાડું ને સિદ્ધપુરની જાત્રા
  • સંઘર્યો સાપ પણ કામ આવે
  • સંતોષી નર સદા સુખી
  • સંસાર છે ચાલ્યા કરે
  • સાચને આંચ ન આવે
  • સાપ ગયા અને લીસોટા રહ્યા
  • સાપના દરમાં હાથ નાખવો
  • સાપને ઘેર સાપ પરોણો
  • સાપે છછુંદર ગળ્યા જેવી હાલત
  • સાંઠે બુદ્ધિ નાઠી
  • સીદીભાઈને સીદકાં વહાલાં
  • સીદીભાઈનો ડાબો કાન
  • સીધી આંગળીએ ઘી ન નીકળે
  • સીંદરી બળે પણ વળ ન મૂકે
  • સુકા ભેગુ લીલું બળે
  • સુખમાં સાંભરે સોની ને દુ:ખમાં સાંભરે રામ
  • સુતારનું મન બાવળિયે
  • સુરતનું જમણ ને કાશીનું મરણ
  • સૂપડાં સાફ થઈ ગયાં
  • સૂળીનો ઘા સોયથી સર્યો
  • સેવા કરે તેને મેવા મળે
  • સો દહાડા સાસુના તો એક દહાડો વહુનો
  • સો વાતની એક વાત
  • સોટી વાગે ચમચમ ને વિદ્યા આવે રૂમઝૂમ
  • સોના કરતાં ઘડામણ મોંઘું
  • સોનાની થાળીમાં લોઢાનો મેખ
  • સોનાનો સુરજ ઉગવો
  • સોનામાં સુગંધ મળે
  • સોનીના સો ઘા તો લુહારનો એક ઘા
  • સોનું સડે નહિ ને વાણિયો વટલાય નહિ
  • સોળે સાન, વીશે વાન
  • સ્ત્રી ચરિત્રને કોણ પામી શકે ?
  • સ્ત્રી રહે તો આપથી અને જાય તો સગા બાપથી
  • હલકું લોહી હવાલદારનું
  • હવનમાં હાડકાં હોમવા
  • હવેલી લેતા ગુજરાત ખોઈ
  • હસવું અને લોટ ફાકવો બન્ને સાથે ન થાય
  • હસે તેનું ઘર વસે
  • હળદરના ગાંઠીયે ગાંધી ન થવાય
  • હળાહળ કળજુગ
  • હાથ ઊંચા કરી દેવા
  • હાથના કર્યા હૈયે વાગ્યા
  • હાથમાં આવ્યું તે હથિયાર
  • હાથી જીવે તો લાખનો, મરે તો સવા લાખનો
  • હાથીના દાંત દેખાડવાના જુદા અને ચાવવાના જુદા
  • હાથીની પાછળ કૂતરા ભસે
  • હાર્યો જુગારી બમણું રમે
  • હિંમતે મર્દા તો મદદે ખુદા
  • હીરો ઘોઘે જઈ આવ્યો અને ડેલે હાથ દઈ આવ્યો
  • હું પહોળી ને શેરી સાંકડી
  • હું મરું પણ તને રાંડ કરું
  • હૈયું બાળવું તેના કરતા હાથ બાળવા સારા
  • હૈયે છે પણ હોઠે નથી
  • હૈયે રામ વસવા
  • હોઠ સાજા તો ઉત્તર ઝાઝા
  • હોળીનું નાળિયેર
  • ક્ષમા વીરનું ભૂષણ છે
  • અપના હાથ જગન્નાથ
  • અબી બોલા અબી ફોક
  • એક પંથ દો કાજ
  • કાજી દૂબલે ક્યું તો બોલે સારે ગાંવકી ફીકર
  • ખુદા મહેરબાન તો ગદ્ધા પહેલવાન
  • ઘાયલકી ગત ઘાયલ જાને
  • તેરી બી ચૂપ ઓર મેરી બી ચૂપ
  • તેરે માંગન બહોત તો મેરે ભૂપ અનેક
  • પંચકી લકડી એક કા બોજ
  • ભૂખે ભજન ન હોઈ ગોપાલા
  • મન ચંગા તો કથરોટમેં ગંગા
  • મફતકા ચંદન ઘસબે લાલિયા
  • માન ન માન મૈં તેરા મહેમાન
  • મિયાં-બીબી રાજી તો ક્યા કરેગા કાજી
  • મુખમેં રામ, બગલમેં છૂરી
  • રામનામ જપના પરાયા માલ અપના
  • લાતોંકે ભૂત બાતોંસે નહીં માનતે
  • લેને ગઈ પૂત ઔર ખો આઈ ખસમ
  • વો દિન કહાં કિ મિયાં કે પાઉં મેં જૂતિયા
  • સૌ ચૂહે મારકે બિલ્લી ચલી હજકો

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

સુવિચારોનું વૃંદાવન …

સુવિચારોનું વૃંદાવન …

 

 

  • સંતોષ કુદરતી દોલત છે,જ્યારે ઐશ્વર્ય કૃત્રિમ ગરીબી છે.
  • ..સોક્રેટીસ..

 

પ્રાર્થના આત્માનો ખોરાક છે.

  • …ગાંધીજી..

 

  • ચંદ્ર અને ચંદન કરતાં પણ સજ્જનોની સંગતિ વિશેષ શીતળ હોય છે.
  • ..કવિ કાલિદાસ..

 

  • તમારો ચહેરો સૂર્યપ્રકાશ તરફ રાખશો તો તમને પડછાયો નહીં દેખાઈ
  • ..સુરેશ દલાલ..

 

  • પ્રેમ તો હવાની જેમ હોવો જોઇએ.એ આસપાસ અનુભવાય એ પૂરતું છે.
    ..રજનીશજી..

 

  • જીવન એટલે પ્રેમ અને શ્રમની સરિતાઓનો સંગમ.
    ..સ્વેટ મોર્ડન..

 

  • તમારા જીવનમાં વરસ ઉમેરવાની વાત મોટી નથી,પણ વરસોમાં જીવન ઉમેરવાની વાત મોટી છે.
  • …એલેક્સીલ કેરલ..

 

  • મૈત્રીનું એક ઉપનિષદ હોય છે.એમાં સચ્ચાઇથી ઓછું કશું ન ખપે.
    આત્મિયતાનો આવિષ્કાર હવાની જેમ અનુભવાય.
    ..સુરેશ દલાલ..

 

  • કવિતા ગહન હ્ર્દય-ગમ્ય સત્યનો આલાપ છે.
    ..શ્રી અરવિંદ..

 

  • કવિતા દ્વારા કવિ સત્યને સત્ય વડે તેનું સુંદરતમ સ્વરૂપ ઝડપે છે.
    ..ગેટે..

 

  • પ્રાર્થના સવારની ચાવી અને સંધ્યાકાળની સાંકળ’ છે.
    ..જયશંકર પ્રસાદ..

 

  • પુસ્તકપ્રેમી સૌથી વધુ શ્રીમંત અને સુખી છે.
    .. થોરો..

 

  • ઇશ્વર એટલે એવું એક વર્તુળ,જેનું કેન્દ્ર સર્વત્ર હોય છે,પણ જેનો પરીઘ ક્યાંય હોતો નથી…..
  • ..સેંટ ઓગસ્ટાઇન..

 

  • ક્ષણમાં જીવે એ માનવી,ક્ષણને જીવાડે એ કવિ.
    ..મિલ્ટન..

 

  • ભાવનાથી રંગાયેલી બુદ્ધિ એ જ કાવ્ય છે.
    ..પ્રો.વિલ્સન..

 

  • શબ્દ કવિને અમર બનાવે છે,જ્યારે કવિ શબ્દને ભાગ્યવાન બનાવે છે.
    ..રામનરેશ ત્રિપાઠી..

 

  • પ્રેમના બે લક્ષણો છે : પહેલું બાહ્ય જગતને ‘ભૂલી જવું, અને?બીજું ,પોતાના અસ્તિત્વ’ સુદ્ધાંને ભૂલી જવું.
    ..રામકૃષ્ણ પરમહંસ..

 

  • ટીકા પાળેલા કબૂતર જેવી છે.પાળેલા કબૂતર પોતાના માલિકના ઘેર જ પાછા ફરે છે…
  • ..ડેલ કારનેગી..

 

  • સજા આપવાનો અધિકાર માત્ર તેને જ છે,જે પ્રેમ કરે છે.
    ..ટાગોર..

 

  • વ્યક્તિ-સાધનાની ફલસિદ્ધિ સૌથી પ્રથમ વ્યક્તિને જ મળે છે.
    ..ફાધર વાલેસ..

 

  • પૃથ્વીમાં ગમે ત્યાં ખોદો ને ! બધે જ ‘ઝવેરાત્’ ભરી છે. શરત માત્ર એટલી કે
    ખોદતી વખતે તમારામાં શ્રધ્ધા ખેડૂતની હોવી જોઇએ.
    ..ખલીલ જીબ્રાન..

 

  • આપણને જે ગમે તે કરવા કરતાં જે કરીએ તે ગમાડવું તે વધુ મોટી સિદ્ધિ છે.
    ..બ્લેક..

 

  • મનુષ્ય સર્વત્ર મુક્તાવસ્થામાં જન્મે છે અને બંધનાવસ્થામાં મૃત્યુ પામે છે.
    ..રૂસો..

 

  • ઘાસ પૃથ્વી પર સહચાર શોધે છે.વૃક્ષો આકાશમાં એકાંતની શોધ આદરે છે.
    ..ટાગોર..

 

  • એકાંત એ માણસને પોતાને પામવાની ગુફા છે.ત્યાં ખુદ સાથે અને ખુદા સાથેનો સંબંધ છે.
  • ..સુરેશ દલાલ..

 

  • સ્વીકૃતી એ પૃથ્વીની પ્રકૃતિ છે,કશાયનો નકાર નહીં.નર્યો સ્વીકાર.
    ..સુરેશ દલાલ… 
  • ચિત્રકાર એટલે વેચાઇ શકે તેવી વસ્તુઓ ચીતરનારો, જ્યારે કલાકાર એટલે તે જે ચીતરે તે વેચાઇ જાય
  • …પિકાસો..

 

  • માનવમાત્ર માટે પ્રેમ રાખવો એ કલાકાર બનવા માટેની પહેલી શરત છે.
    ..ટોલ્સ્ટોય..

 

  • કલાકાર પ્રકૃતિનો પ્રેમી છે,એટલે તે એનો દાસ પણ છે અને સ્વામી પણ.
    ..રવિન્દ્રનાથ ટાગોર..

 

  • રૂદન એ માનવીની પ્રથમ અભિવ્યક્તિ છે.રૂદનમાંથી જ આપણે પ્રેરણા?પામીએ છીએ.

 

  • સૂક્ષ્મ દોષોને બાળવા માટે માનસિક તાપની જરૂર પડે છે.

 

  • પેલાં રસિક બાજીગરની રમતના,માનવી તો સોગઠાં છે.

 

  • શબ્દ અને સ્વરવિહોણી આંખોની પણ એક ભાષા હોય છે.મંત્રદ્રષ્ટિનો જ એક વિશેષ પ્રકાર છે.

 

  • મહાનમાં મહાન સદગુણ આ છે: દિલ શિશુનું હોવું અને દિલને દૂનિયા ન હોવી.

 

  • એકલી સેવા કરવામાં શૂષ્કતા છે; સ્નેહ અને સેવાનુ સંયોજન કરવામાં જ જીવનનું સત્ય અને…. ….સૌંદર્ય સમાયેલું છે.

 

  • હ્ર્દયનો આવેગ જ્યારે અત્યંત પ્રબળ બને છે ત્યારે માનવી ગદ્ય છોડીને પદ્ય પકડે છે.

 

  • હાસ્ય એ ઇશ્વરની નજીક જવાનું સ્વર્ગીય ઝરણું છે.

 

  • જીવનનો મધુરતમ આનંદ અને કટુતમ વેદના પ્રેમ જ છે.

 

  • જીવનની નિરાશા ઇચ્છાઓની અતૃપ્તિઓમાંથી જ જન્મે છે.

 

  • લગ્નજીવનની સફળતાનું રહસ્ય :’ મૈત્રી,વિશ્વાસ અને સમર્પણ’.

 

  • જેનો પુરુષાર્થ જીવતો પડ્યો છે તેનું ભાગ્ય કદી યે મરતું નથી.

 

  • કંકુમાં પણી પડે છે ત્યારે પાણી પોતાનો રંગ વ્યક્ત કરવાનો આગ્રહ રાખતું નથી.એ પાણી મટીને ..કંકુ બની જાય છે.પ્રેમનું સાચું સ્વરુપ એ છે અને તર્પણ પણ એ જ હોઇ શકે.

 

  • નાનકડાં તાળામાં સમગ્ર મકાનને રક્ષણ કરવાની તાકાત છે.જગતને જીતી લેનારું મન પણ… ….નાનકડું જ છે ને..

 

  • દુ:ખ એ પાપનુ ફળ છે એમ કોણે કહ્યુ ‘ધર્મનું ફળ પણ દુ:ખ હોય છે.કેટલાંયે ધર્માત્મા જેવા …..પુરુષોનું જીવન દુ:ખ માં પસાર થાય છે.ધર્મનું ફળ સુખ જ હોય છે એવો કોઇ નિયમ નથી. ‘ધર્મનું ફળ ધર્મ જ છે’.

 

  • સાહિત્ય,સંગીત અને કલા વિનાનો માનવી,પૂંછડા અને શિંગડા વિનાનો?સાક્ષાત પશુ જ છે.

 

  • કુદરતનો વાંક કાઢવો સહેલો છે.કારણ કે ‘કુદરત સામો જવાબ ક્યાંથી આપી શકવાની છે’

 

  • મૃત્યુ એ વાસ્તવમાં મૃત્યુ નથી હોતુ,એ તો જીવન પછીના જીવનની વચ્ચેનો?માત્ર એક પડદો હોય છે.

 

  • વિધાતા આપણાં જીવનની છબી ઝાંખી રેખાઓ વડે ચીતરે છે.તેમનો હેતુ એવો હોય છે કે આપણે ..પોતાને હાથે તેમાં જરા જરા ફેરફાર કરી,મનપસંદ બનાવી લઇ તેને સ્પષ્ટ આકાર આપીએ.

 

  • કિંમત ચૂકવ્યાં..વિના રત્ન પ્રાપ્ત થાય એ પધ્ધતિએ સત્યનો વ્યાપાર નથી ચાલતો.

 

  • ગઝલ એ વિરહની દર્દમય ખુમારીને લલકારવા મટે ઘણું અનુકૂળ વાહન છે.

 

  • મૃત્યુ એ વાસ્તવમાં મૃત્યુ નથી હોતુ,એ તો જીવન પછીના જીવનની વચ્ચેનો?માત્ર એક પડદો હોય છે.

 

  • પ્રેમની સફળતાનો આધાર શુધ્ધતા અને પવિત્રતા પર રહેલો છે.

 

  • જગત અને માનવ જીવન પ્રત્યે જોવાની ચિત્તની કોઇ અનોખી વૃતિ,?કોઇ છટકણા સૌંદર્યને પકડવાની સ્ફૂર્તિ એનું જ નામ પ્રેરણા.
  • બુદ્ધિના ગુમાનમાં બીજાને હલકાં ધારી પોતાને બુદ્ધિમાન કહેવડાવવા કરતાં,?બીજાને સારા ધારી પોતે અબુધ રહેવામાં પણ એકંદરે બુદ્ધિની કિંમત વધે છે.
  • મંદિરોમાં પ્રગટાવેલા અસંખ્ય દિવડાઓ કરતાં પણ અંતરના ઉંડાણમાં પ્રગટાવેલો……….. …..”શ્રધ્ધાદીપ આત્માને” વધુ પ્રકાશ આપનારો નીવડશે.

 

  • સમાધિમાં બેસીને “ઇશ્વરનો સાક્ષાત્કાર કરનાર કરતાં વ્યવહાર જગતમાં રહીને દરેક પળે …ઇશ્વરનો સાક્ષાત્કાર કરનાર મહાન છે.”
  • પવિત્રતાનો દંભી અંચળો ઓઢીને મહાત્મા બનનાર કરતા નિખાલસપણે કલંકનો કાળો કામળો.. …ઓઢી લેનાર પાપી વધારે સારો છે.
  • નબળી દલીલ કરતાં મૌન વિશેષ વજનદાર છે.

 

  • ધરતીકંપ કરતાં માનવ-માનવ વચ્ચેનો ધિક્કારકંપ વધુ ભયંકર હોનારત સર્જે છે.

 

  • પ્રત્યેક નીરોગી કરતાં પ્રત્યેક રોગી સ્નેહ અને મમતાનો વધુ ભુખ્યો હોય છે.

 

  • આજની યુનિવર્સિટીનો સ્નાતક બનીને બહારનિકળતો વિદ્યાર્થી જીવન-પ્રવેશ માટેનો ‘પાસપોર્ટ મેળવે છે, પરંતુ જીવન પ્રવાસ માટેનો વિસા પામે છે ખરો

 

  • આભને આધાર નથી છતાં એ ઉંચું છે,કારણ કે એ જેટલું ઉંચું છે તેટલું જ ચારે તરફ ઝુકેલું છે.

 

  • ખારાશમાં પણ મીઠાશ છે,નહિ તો ખારા એવા મીઠાનું નામ ‘મીઠું’ ન પડ્યું હોત.

 

  • દોરી વિનાનુ ખેંચાણ તેનું નામ પ્રેમ.

 

  • જેને પ્રસિધ્ધિની ગુલામીનો મોહ છે તે કદી યે સિધ્ધિનો સ્વામી બની શક્તો નથી.

 

  • જીવનની લપસણી ભૂમિકા પર પ્રલોભનની મેનકા જ્યારે પ્રવેશ પામે છે?ત્યારે સંયમનુ પદ્માસન બહુ ઓછા વિશ્વામિત્રો ટકાવી શકે છે.

 

  • કનૈયાના અધરે સ્થાન પામવા માટે વાંસળી ને કેટલી વાર વિંધાવુ પડ્યુ હશે?

 

  • જીવનની નિરાશા ઇચ્છાઓની અતૃપ્તિમાંથી જન્મે છે.

 

  • ખરબચડો પથ્થર શિલ્પીના તીણા ટાંકણાના પ્રહારમાંથી પસાર થયા પછી જ ઇશ્વરની મૂર્તિમાં… …પરિણમે છે.

 

  • ધ્વંસમૂર્તિને કલ્યાણમૂર્તિ તરીકે ઘડવાનો ભાર શિલ્પી પર હોય છે.પરંતુ શિલ્પીના નિષ્ઠુર…… …ટાંકણાના આઘાત માટે મૂર્તિને તૈયાર રહેવું પડશે.
  • ખંડેરોમાંથી જીવનનું સોહામણું પુનર્નિમાણ કરવું એ તો દરેક પંથ ભૂલેલા માનવીનો પ્રથમ હક્ક … છે.

 

  • ગાઢ અંધારા ઉતરે ત્યારે જ તારા ઝગમગે ને?..

 

  • મનની કોમળતા એ એક એવી નિર્બળતા છે, જે હ્ર્દયની કઠોરતા કરતાં પણ
    વધુ ખરાબ છે.

 

  • એકાંત અમૃત છે પણ એકલતા એ વિષ છે.

 

  • પેલાં રસિક બાજીગરની રમતના,માનવી તો સોગઠા છે.

 

  • બનવા જોગ છે કે ભગવાન મેળવવા કરતાં માણસને મેળવવો વધારે મુશ્કેલ હોય?

 

  • અમૃતપાન કરવા ઇચ્છનારે તો બધા યે પીણાં ચાખી જોવા પડે,એમાં વિષ પણ બાકી ન રહે.

 

  • પાપ કરીને શિક્ષાનો ભાર સહન કરી શકાય,પરંતુ ક્ષમાનો ભાર ઉંચકવો સહેલો નથી.

 

  • અવસ્થામાં (વૃધ્ધાવસ્થામાં) યૌવન હોવું એનું નામ જીવન અને?યૌવનમાં અવસ્થા હોવી “એનુ નામ જીવનનો વિવેક.”

 

સંકલિત …

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email: [email protected]