‘હે અપાર શાંતિ, તું મને છોડીશ નહી’ …

‘હે અપાર શાંતિ, તું મને છોડીશ નહી’ …

 

 

U SWEET ANGEL

 

wel come 2014

 

 

‘હે અપાર શાંતિ, તું મને છોડીશ નહી’ …

 

 

‘હે અપાર શાંતિ, તું મને છોડીશ નહી’ …
– જેમ્સ એલન

 

 
મનની અપાર શાંતિ એ માણસ માટે મોંઘેરા મોતી સમાન છે, કારણ કે  આજના યુગમાં માણસને બધું મળે છે, પણ મનની શાંતિ મળતી નથી. માણસની આસપાસ ધમાલ હોય છે, દોડધામ હોય છે. તેનું મન વધુ પડતું ઉશ્કેરાઈ જાય છે. આ ઉશ્કેરાટને ઠંડો પાડવો મુશ્કેલ બની જાય છે. માણસને ખ્યાલ નથી આવતો કે, મનને શાંત પાડવા શું કરવું. તે ધીમે ધીમે શાંતિ એટલી હદ સુધી ગુમાવી દે છે કે માનસિક રોગનો ભોગ બની જાય છે.

 
એકવાર ગુમાવેલ માનસિક શાંતિ ફરી પાછી પ્રાપ્ત કરવી મુશ્કેલ છે, છતાં અશક્ય નથી. જો માણસ આત્મનિયંત્રણ કરે, પોતાની જીવનપદ્ધતિ બદલાવે તો ધાર્યું પરિણામ લાવી શકે. જીવનમાં ભલે થોડું ઓછું મળે, પણ જો દોડધામ ઓછી કરવામાં આવે તો, મનને શાંતિ મળે ખરી. આમ માણસે પોતાની વૃત્તિઓ ઉપર કાબૂ રાખવો જોઈએ.

 
જો માણસ સતત આ દિશામાં પ્રયત્નશીલ રહે તો તેની માનસિક સ્થિતિમાં ફેર પડી શકે છે. બને છે એવું કે શારીરિક દર્દો પ્રમાણમાં જલ્દી દૂર થઇ શકે છે, પણ માનસિક દર્દો તેટલી ઝડપથી દૂર થઈ શકતાં નથી. તેથી તેમને દૂર કરવા અપાર ધીરજની જરૂર પડે છે. સૌ પ્રથમ તો માણસે વિચારના નિયમો જાણી લેવા જોઈએ. કારણ કે ઝડપી વિચારોને કારણે મન ઉશ્કેરાટ અનુભવે છે. વિચાર પ્રકિયા જેટલી મંદ હશે તેટલી વધુ શાંતિ આવશે. વિચારોની ગતિને બ્લડપ્રેસર સાથે પણ સંબંધ છે. જેમ ગતી વધારે તેમ બ્લડપ્રેસર વધે છે. અને પરિણામે માથું દુઃખવા માંડે છે.

 
તેથી શાંતિથી વિચાર કરવાની ટેવ પાડો. વિચારમાં ઉતાવળ ન કરો. જો વિચારનો વેગ વધી જાય તો તેને  નિયંત્રણમાં રાખો. મનને અન્ય માર્ગે વાળો, સુંદર વાચન કરો, વિચારોનો વેગ આપોઆપ ધીમે પડી જશે. મનનું ધ્યાન અન્યત્ર કેન્દ્રિત કરો. વિચારોનો પ્રવાહ તૂટી જશે અને તેની ગતિમાં રુકાવટ આવી જશે. મન ધીમે ધીમે શાંત પડશે. જેમ આપણે અન્ય સાધનોની કાળજી રાખીએ છીએ તેમ અહીં પણ જરૂર પડે છે. આપણું વાહન વધુ ગરમ થઈ જાય તો ઠંડુ પાડીએ છીએ, તેમ મનને પણ સમયે ઠંડુ પાડવું જોઈએ. પણ આ સત્ય કેટલા સમજે છે ?

 
માણસ જો એવું સમજે કે તે વિચાર કરતુ જીવતું જાગતું પ્રાણી છે અને વધુ વિચાર કરવાથી નુકસાન થઇ શકે છે, તો જરૂર ફાયદો થાય. તે જો સાચી સમજણ કેળવે તો સમસ્યા હલ થઈ જાય. તેને  કાર્ય-કારણની નિયમની ખબર પડે અને વેગવાન વિચારો કેવી ખરાબ અસરો લાવી શકે છે, તેનો પણ ખ્યાલ આવે. જો સમજણ આવશે તો પછી તે ખોટી દોડધામ નહીં કરે. ખોટી ચિંતા નહીં કરે, ખોટી હાય – વોય નેહિ કરે. તે શાંત રહેશે, ગમે તેવી તંગદિલીમાં પણ મક્કમ રહી શકશે. જો આવું બને તો મનની સ્થિતિ જળવાઈ રહે. માનસિક રોગો દૂર રહે અને માણસ પ્રગતિ કરી શકે.

 

માણસ મનને જેટલું વધુ શાંત રાખશે, તેટલો વધુ સફળ થશે. તેનો પ્રભાવ વધુ પડશે અને તે વધુ શક્તિશાળી બનશે.

સંતો શા માટે આપણી ઉપર અસર કરી શકે છે ? સંતોની છાયામાં શા માટે આપણને રહેવાનું ગમે છે ? કારણ કે ખંતપૂર્વક તેમણે મનની શાંતિ પ્રાપ્ત કરી હોય છે, એક પ્રકારની છટા અને ગંભીરતા મેળવી હોય છે, તેમના ચહેરા ઉપર સાગરના ઊંડા જળની સ્થિરતા અને શાંતિ પથરાયેલી હોય છે. પણ સંતો જ શા માટે, સામન્ય ધંધાદારી પણ એવો અનુભવ કરે છે કે મનની શાંતિ રાખવાથી, તેનો ધંધો વિકસે છે. તેનો શાંત વ્યવહાર જોઈ, ગ્રાહક ખુશ થાય છે. તે વધુ માલ લે છે. એટલું જ નહીં, વારંવાર આવા ધંધાર્થીની દુકાને આવે છે. જે ધંધાર્થી થોડી થોડી વારે મગજ ગુમાવે છે, માનસિક ઉશ્કેરાટ અનુભવે છે, તેને છેવટે નુકશાન થાય છે. ગ્રાહક પણ સામે ઉશ્કેરાય છે અને પરિસ્થિતિ કાબૂ બહાર ચાલી જાય છે. ધંધો થતો નથી અને ધંધાના સ્થળે ઉશ્કેરાટનું વાતાવરણ છવાઈ જાય છે.

 
માણસ પોતાની યાત્રાનો પ્રારંભ સુખ શાંતિ મેળવવવા કરે છે. તેને કોઈક પરમ શાંતિ જોઈતી હોય છે. પણ યાત્રા દરમિયાન એ જ વસ્તુ ભૂલી જાય છે અને જેને માટે એ શોધમાં નીકળ્યો હોય છે તેને માટે અશાંતિ વહોરી લે છે. મૂળ ધ્યેય જ તેને યાદ રહેતું નથી. માણસ શાંતિ માટે ધન એકઠું કરે છે અને એ જ ધન એને અશાંતિ આપે છે. ગમે તેટલું ધન, માણસ જે ઝંખે છે એ ઊંડી શાંતિ આપી શકતું નથી. મનની શાંતિ માટે પૈસા કમાવા એ ક્ષુલ્લક લાગે છે. જે શાંતિ ખપ પૂરતું કમાઈ લઈને સંતોષથી જીવતો માણસ અનુભવે છે, તે ધનિક માણસ ઘણી વખત નથી અનુભવી શકતો. તે શાંતિ માટે તડપતો હોય છે. એવી શાંતિ જે દરિયાના તળમાં હોય છે, લીલાં વૃક્ષોના ઝૂંડમાં હોય છે અને વન –વેલીની ગૂફામાં હોય છે. ત્યાં હંમેશની શાંતિ હોય છે. મન આવા પ્રદેશમાં સ્વર્ગનો અનુભવ કરે છે. તેનાથી જીવનમાં નવો સંચાર થાય છે. જીવન પાછું ધબકતું થાય છે. માણસે થોડું થોભીને વિચાર કરવો જોઈએ કે અત્યારે મનની શું સ્થિતિ છે ? શું તે સંપૂર્ણ શાંતિ અનુભવે છે ? શું તે ચિંતા, ડર, શંકાથી પીડાતું નથી ને ?

 
પણ મોટા ભાગના લોકો આવો પ્રશ્ન પૂછતા નથી. તેઓ અંતે દુઃખી થાય છે. તેઓ જાતે કરીને ખોટા માર્ગે જાય છે. નાની નાની બાબતમાં ઉશ્કેરાટ અનુભવે છે. મનને વ્યથિત કરી મૂકે છે. તેઓ પોતાનું ચારિત્ર્ય બગાડી નાખે છે. માણસ ધારે તો સંત જેવું ચારિત્ર્ય બનાવી શકે છે. આ વસ્તુ માત્ર તેના ઉપર જ આધારિત છે. મનને સારા વિચારોનો ખોરાક આપવો, સુંદર કલ્પનાથી ભરી દેવું અને કલા-સંગીતથી મંડિત કરવું – આ બધા ઉત્તમ ચારિત્ર્યના માર્ગ છે. આવી પ્રવૃત્તિઓથી જે શાંતિ મળે છે, તે ઉચ્ચ પ્રકારની હોય છે. દુષ્ટ કર્મથી આનંદ આવે છે, પણ તે દુષિત અને ક્ષણિક હોય છે.

 
આત્મ –નિયંત્રણ દ્વારા ધારીએ તેવા વિચાર મનમાં લાવી શકાય છે અને મનની શાંતિ પ્રાપ્ત થઈ શકે છે. પણ આપણે ખોટા માર્ગે હોઈએ છીએ. અને આત્મનિયંત્રણ ને બદલે આત્મવિનાશ નોતરીએ છીએ. આપણે કેટલા ઓછા માણસોને મળીએ છીએ જે સ્વસ્થ મનવાળા હોય છે, જે શાંતિપૂર્ણ ચારિત્ર્ય ધરાવતા હોય છે, જે પ્રભાવ પાડતા હોય છે ?

 
માનવતા આજે ઉશ્કેરાટ અનુભવે છે. ભૌતિકવાદ તરફ દોટ મૂકી રહી છે. પણ આ દોટનો અંત નથી. તેથી એ દુઃખી થાય છે. શંકા ને ડરનો શિકાર બની જાય છે. તેને ખ્યાલ નથી આવતો કે શાંતિ જેવી વસ્તુ છે.

 
હે મારા મિત્ર, હે દુઃખી માનવી, તું મારી શિખામણ કાન ઉપર ઘર. તું ભલે ગમે તેવી સ્થિતિમાં રહેતો હોય, મનની શાંતિ રાખજે, હસતો રહેજે અને ઝંઝાવત-તોફાનમાં અડગ રહેજે. આદર્શ રાખજે, કારણ કે આ આદર્શરૂપી કિનારો જ તને જીવનના તોફાની સમુદ્રમાં કાયમી આશ્રય આપશે. તારો હાથ વિચારરૂપી શસ્ત્ર ઉપર રાખજે. તે શસ્ત્રને કાબૂ બહાર જવા દઈશ નહીં તારામાં બેઠેલા અંતરાત્માને જાગૃત રાખજે. એટલું ચોક્કસ માનજે કે મન ઉપર કાબૂ રાખવો એ શક્તિ છે. યોગ્ય વિચાર એ રાહબર છે. શાંતિ એ બળ છે.

 

તું મારી વાત કાને ધરજે. મને સમજવા કોશિષ કરજે. હું કહું છું તેને મૂલ્યવાન ગણજે. તારા હૃદયને ઢંઢોળજે અને કહેજે : ‘હે, અપાર શાંતિ, તું મને છોડીને જઈશ નહીં.’

 

 

(માનવી બની શકે જે ધારે તે’ ‘As a Man thinket’ પુસ્તકમાંથી સાભાર)

( રા.જ.૧૦-૯૬/૩૬૫-૬૬ )

 

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 Sweet Angel

 

 

આજની પોસ્ટ આપને પસંદ આવી હોય તો, બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ સદા અમોને પ્રેરણાદાયી રહેશે…

 

 

  ઈસુ ના આજથી પ્રારંભ થતા ૨૦૧૪ – નવા વર્ષની આપ સર્વે  વડીલ  – મિત્રો – બહેન -દીકરીઓ તેમજ આપના પરિવારને  ‘દાદીમા ની પોટલી’  …  પરિવાર તરફથી અંતરપૂર્વકની શુભકામનાઓ સાથે શુભેચ્છાઓ પાઠવીએ છીએ …

સૌ સાથે મળીને માનવ જન્મને આત્મસાત કરીને જીવન સાર્થક કરીએ એવી શુભેચ્છાઓ !

સંબંધોમાં લાગણી સીંચી, વિશ્વાસની ખેડ કરી, પ્રેમનો પાક લહેરાવીએ એવી અભ્યર્થના !

-‘દાદીમા ની પોટલી’ …

 

Cool Entertainment Only On Sweet Angel  ?Join US

ખજૂર – DATE … હેલ્થ ન્યુટ્રિશન – ડાયેટ ટિપ્સ … (દાદીમાનું વૈદું) …

ખજૂર – DATE … હેલ્થ ન્યુટ્રિશન – ડાયેટ ટિપ્સ … (દાદીમાનું વૈદું) … જરા અજમાવી જુઓ …

 

 

DATES VARITIES

 
ખજૂર ખાવ અને ખવડાવો …

 

બીજા બધાં ફળો કરતાં ખજૂર સૌથી ઓછું પાણી માગે છે અને સૌથી વધારે ગરમી માગે છે. ખજૂરના થડને ખૂબ જ ગરમીની જરૂર રહે છે. ખજૂરના બીજ રોપાય એ પછી ઘણા લાંબા સમયે એના પર ફળ આવે છે. સામાન્ય રીતે માર્ચ-એપ્રિલ મહિનામાં ખજૂરના ઝાડ પર ફૂલ આવે છે અને ઓગસ્ટ-સપ્ટેમ્બરમાં એનાં ફળ પાકીને તૈયાર થઈ જાય છે.

 

 
LOVE U DATE
 

 

મોટેભાગે પરદેશથી આયાત થતી ખજૂર શિયાળામાં આપણા ઘરઘરની મહેમાન બનતી હોય છે અને તેમાંય તે ઉત્તરાયણ અને હોળીના પર્વમાં તેનું મહાત્મ્ય ઘણું વધારે હોય છે. કેવળ ઠંડીના ચાર મહિના જ તેનો લાભ લેવાની તક હોવાથી શિયાળામાં તેનું સેવન કરી લેવાનું સૌને મન થાય તે સ્વાભાવિક છે.

બીજી તરફ ધોમધખતા તડકાથી બારેમાસ તપતા રહેતા રણપ્રદેશને કુદરતે એક તરફ બારેમાસ સૂકું અને અનેક મુશ્કેલીઓવાળું જીવન આપ્યું છે, તો બીજી તરફ ખજૂર જેવા મીઠા ફળની ભેટ પણ આપી છે. રણપ્રદેશની વિષમ અને મુશ્કેલીઓથી ભરપૂર પરિસ્થિતિઓમાં પણ અડગ ઊભું રહીને ખજૂરનું ઝાડ માણસને સંઘર્ષમય જીવનની હસતા મોંઢે સામનો કરવાની પ્રેરણા આપતું રહે છે.  ખજૂર એ માનવજાતની રણપ્રદેશના જીવને બક્ષેલી અણમોલ ભેટ છે.

ખજૂર મૂળે રણપ્રદેશનું ફળ છે એટલે એનો ઉછેર પણ ગરમ અને સૂકા પ્રદેશોમાં જ થાય છે. ખજૂરનું મૂળ વતન ઇરાનની આજુબાજુ આવેલા રેતાળ રણના પ્રદેશો ગણાય છે. આ રણના સૂકાભઠ્ઠ વિસ્તારમાં ઈ.સ. પૂર્વે ૩૦૦૦ વરસ પહેલાં થઈ ગયેલી મેસોપોટેમિયન સંસ્કૃતિના અનેક અવશેષોમાં ખજૂરના ઝાડનો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે.  ઇજિપ્તમાં પણ બહુ જૂના સમયથી ખજૂરના ઝાડનું અસ્તિત્વ હતું એવો એક ઉલ્લેખ ઇતિહાસમાં થયેલો જોવા મળે છે.  જો કે, ખજૂરના ઝાડને અરબસ્તાનથી પોતાની સાથે બીજા દેશોમાં લઈ જઈને ત્યાં એની ખેતી કરવાનું કામ સ્પેનિશ મિશનરીઓએ કર્યું હતું.  સ્પેનિશ મિશનરીઓની સાથે સાથે ખજૂર પણ આખી દુનિયામાં ફરી વળી છે.  આપણે ત્યાં ભારતમાં ખજૂરનું પહેલવહેલું ઉત્પાદન વાયવ્ય સરહદે આવેલા પ્રદેશોમાં થયું હતું.  આજે તો આપણા દેશમાં અનેક જગ્યાએ ખજૂરની ખેતી થાય છે અને ભારત પણ ખજૂરનું મોટાપાયે ઉત્પાદન કરતો દેશ બની ચૂક્યો છે.  ભારતની ખજૂર ઇરાક, ઇજિપ્ત અને આરબ પ્રદેશોની ખજૂરની હરોળમાં આવે છે.  ખજૂરનું સૌથી વધુ ઉત્પાદન ઇરાકમાં થાય છે.  પશ્ચિમ પાકિસ્તાન, ઇજિપ્ત અને બીજા અખાતી દેશો તથા અમેરિકાના કેલિફોર્નિયા અને બીજા કેટલાક પ્રદેશોમાં પણ ખજૂરની ઓછા વધતા અંશે ખેતી કરવામાં આવે છે.

ખજૂરનાં મૂળિયાં પાણી અને બીજા પોષક તત્ત્વો મેળવવા માટે ખૂબ ઊંડે સુધી ઊતરેલા હોય છે. સામાન્ય રીતે ખજૂરના ઝાડની લંબાઈ ૧૫ મીટરથી પણ વધુ હોય છે. ખજૂરનું થડ ખૂબ જ મજબૂત હોય છે. આ થડ જેમ વધતું જાય એમ એના પર રહેલા પાંદડાં ખરતાં જાય છે. પાંદડાં ખરવાની સાથે સાથે થડ પર ગોળાકાર ગાંઠો બનતી જાય છે.  થડના ટોચના છેડા પર જ પાંદડાં બાકી રહી જાય છે.  ખજૂરનાં પાંદડાં લાંબા અને પંખાની પાંખ જેવા હોય છે.  આ બધા પાંદડાં ભેગા થઈને ટોચના ભાગ પર ગોળાકારે છવાયેલા રહે છે.  ખજૂરનાં પાંદડાંની બંને બાજુએ વચ્ચેના ભાગમાં લાંબી સળી જેવી રચના જોવા મળે છે.  જે એક છેડેથી સોય ધારદાર હોય છે.

બીજા બધાં ફળો કરતાં ખજૂર સૌથી ઓછું પાણી માગે છે અને સૌથી વધારે ગરમી માગે છે. ખજૂરના થડને ખૂબ જ ગરમીની જરૂર રહે છે.  ખજૂરના બીજ રોપાય એ પછી ઘણા લાંબા સમયે એના પર ફળ આવે છે.  સામાન્ય રીતે માર્ચ-એપ્રિલ મહિનામાં ખજૂરના ઝાડ પર ફૂલ આવે છે અને ઓગસ્ટ-સપ્ટેમ્બરમાં એનાં ફળ પાકીને તૈયાર થઈ જાય છે.  ખજૂરના ફળ હંમેશાં ઝૂંડમાં જ વિકાસ પામે છે.  પૂરેપૂરા વિકાસ પામેલા ખજૂરનાં ફળ લાલ, પીળા અથવા ભડક કેસરી રંગના જોવા મળે છે.   એવું કહેવાય છે કે, ખજૂરના ઝાડની પૂરેપૂરી માવજત કરવામાં આવે તો એ ત્રણથી ચાર વરસે ફળ આપવાનું શરૂ કરી દે છે.  એક ખજૂરના ઝાડની સરેરાશ આવરદા પચાસ વર્ષની છે, પણ દરેક ખજૂરનું ઝાડ એના જીવનકાળ દરમિયાન જુદી જુદી સંખ્યામાં ફળો આપે છે. ખજૂરના ઝાડની ફળ આપવાની ક્ષમતા ઝાડની જાત અને એની કેટલી દેખરેખ કરવામાં આવી છે એના પર આધાર રાખે છે.  કેટલાંક સંશોધનો પરથી એવું અનુમાન કરવામાં આવ્યું છે કે, એક ખજૂરનું ઝાડ સરેરાશ પિસ્તાલીસ કિલોગ્રામ ખજૂર આપે છે. જો કે, કેટલાક અપવાદરૂપ કિસ્સાઓમાં એક ઝાડે અઢીસો કિલોગ્રામનાં ફળો પણ આપ્યાં છે.

આમ તો ખજૂરના ફળની અનેક જાતો મળી આવે છે, પણ વ્યાપારિક દૃષ્ટિએ આ બધી જાતોમાંથી કેટલીક જાતો જ ઉપયોગી નીવડે છે.  અમેરિકામાં ખજૂરનાં ફળોને એમની પરિપકવતાના આધારે ત્રણ જૂથોમાં વહેંચવામાં આવ્યા છે.  નરમ, થોડા સૂકા અને સાવ સૂકા. નરમ જૂથમાં ખજૂરની હિલાવી, ખાદરવી અને સેપર નામની જાતોનો સમાવેશ થાય છે. જ્યારે જાહિદી અને કેથરી નામની જાતોને થોડા સૂકા જૂથમાં મૂકવામાં આવી છે.

ભારતમાં ખજૂરની ખેતી ગુજરાત, રાજસ્થાન, મધ્યપ્રદેશ, ઉત્તરપ્રદેશ, પંજાબ, આંધ્રપ્રદેશ અને કર્ણાટકમાં કરવામાં આવે છે. હમણાં થોડા સમયથી પંજાબના અબોહર પ્રદેશમાં અને ગુજરાતના ખેડા જિલ્લામાં ખજૂરની કેટલીક સારી જાતોનું ઉત્પાદન કરવાની કોશિશ કરવામાં આવી છે.

ખજૂરના ઝાડનાં ફળો તો ખાવાના કામમાં આવે જ છે, પણ એના ઝાડનો દરેકે દરેક ભાગ જુદા જુદા ઉપયોગમાં લેવાય છે.    ખજૂરના ઝાડના ટોચના ભાગમાં થડ ઉપર ચીરો મૂકી દેવામાં આવે તો એમાંથી આછા દૂધિયા રંગનું પાણી નીકળતું જાય છે. એને નીરો કહે છે. એ ખૂબ જ સ્વાદિષ્ટ અને પૌષ્ટિક હોય છે. પાંદડાંમાંથી ચટાઈ, પંખા, સૂતળી, ઝાડું અને ઘરના છાપરાં બનાવવામાં આવે છે. ખજૂરના ઝાડના પાંદડાંની વચ્ચે આવેલા સળી જેવા ભાગમાંથી સોટીઓ બનાવવામાં આવે છે. ખજૂરના ઝાડના પાંદડાંમાંથી બનાવવામાં આવતી જુદી જુદી વસ્તુઓમાંથી અનેક લોકો રોજીરોટી મેળવે છે.  ખજૂરના ઝાડમાંથી જે લાકડું મળી આવે છે એ આમ તો હળવા પ્રકારનું પણ ખૂબ જ ટકાઉ હોય છે.  આ લાકડાંમાંથી મકાનો અને નાની-નાની નદીઓ ઉપર કામચલાઉ પુલો બનાવવામાં આવે છે.   ખજૂરના ફળમાંથી જે બીજ મળે છે એનાથી ખજૂરના બીજા ઝાડ તો ઉગાડવામાં આવે જ છે, પણ સાથે સાથે આ બીજને ઊંટ, બકરી, ઘોડા વગેરે પશુઓને ખોરાક તરીકે ખવડાવવામાં આવે છે.  આ બીજને ખોરાક તરીકે ઉપયોગમાં લેતા પહેલાં પાણીમાં પલાળીને નરમ કરી લેવામાં આવે છે.  ઇજિપ્તના કેટલાક ભાગોમાં આ બીજને ખાવાની વસ્તુ તરીકે પણ ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે.  આપણે ત્યાં ભારતમાં દક્ષિણ ભારતમાં ખજૂરના બીજમાંથી એક પ્રકારની પેસ્ટ બનાવવામાં આવે છે. ખજૂરના બીજમાંથી ઓકઝેલિક એસિડ નામના રસાયણ માટે કાચી સામગ્રી પણ તૈયાર કરવામાં આવે છે.

ખજૂરનું ફળ તાજું અને સૂકું એમ બંને રીતે ખાવામાં આવે છે.  અરબસ્તાનની તાજી ખજૂર આપણી કેરીની જેમ રસથી ભરેલી હોય છે, પણ એ આપણા હાથમાં આવતાં સુધીમાં સૂકાઈને ચીમળાઈ જાય છે.   ખજૂરની સૂકી જાત હોય તો એ ખજૂરને સાવ સૂકવી નાખવામાં આવે છે. સાવ સૂકાયેલી ખજૂરને આપણે ખારેક કહીએ છીએ. એ મુખવાસ તરીકે ખવાય છે.   આરબ દેશોમાં તો ખજૂરને એક મહત્ત્વની ખોરાકી વસ્તુ ગણવામાં આવે છે. આરબ લોકોને ખજૂર ખૂબ જ વહાલી અને માનીતી છે.   ઇસ્લામ ધર્મના પયગંબર મોહંમદ સાહેબને ખજૂર ખૂબ જ પ્યારી હતી. એમના ખોરાકમાં મોટાભાગે ખજૂરનો જ ઉપયોગ થતો હતો. ખજૂરના ફળને સીધેસીધું ખાવા ઉપરાંત બેકરીમાં બનનારા ખાદ્યપદાર્થો અને મીઠાઈઓમાં પણ એનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. ખજૂરમાંથી તૈયાર કરવામાં આવતું મધ ખૂબ જ લહેજતદાર હોય છે. આ મધ ઝાડા, કફ અને બીજી અનેક તકલીફો દૂર કરવામાં ઉપયોગી બને છે.  શ્વાસની કેટલીક બીમારીઓ દૂર કરવામાં પણ ખજૂરનું મધ ઉપયોગી સાબિત થયું છે.  ખજૂરમાંથી તૈયાર કરવામાં આવતું શરબત મીઠું, પોષણયુક્ત, પાચનશક્તિ વધારનારું તથા ઠંડક આપનારું હોય છે.

પોષણની રીતે જોવા જઈએ તો એક ખજૂરના ફળમાં ૮૬ ટકા સામગ્રી ખાવાલાયક હોય છે જ્યારે બાકીની ૧૪ ટકા સામગ્રી બીજના ભાગ તરીકે હોય છે. સામાન્ય રીતે ખજૂરમાં પંચ્યાસી ટકા ખાંડનું પ્રમાણ જોવા મળે છે, પણ આ પ્રમાણ જુદી જુદી જાતની ખજૂરમાં થોડું વધારે અથવા થોડું ઓછું જોવા મળે છે.

ખજૂરમાં જે મીઠાશ છે એ કુદરતી ખાંડની છે. એ ચરબીમાં વધારો થવાનો કે જાડા થવાનો પણ ડર રહેતો નથી. શરીરમાં ખાંડનું પ્રમાણ પણ જળવાઈ રહે છે.

ખજૂરને દરેક રીતે સંતુલિત ખોરાક ગણવામાં આવી છે. ખજૂરમાં દરેક જાતના પોષક તત્ત્વો ભરપૂર રહેલા છે. સૌપ્રથમ ખજૂરમાં ૦.૪ ગ્રામ ચરબી, ૧.૨ ગ્રામ પ્રોટીન, ૩૩.૮ ગ્રામ કાર્બોદિત પદાર્થો, ૨૨ મિલિગ્રામ કેલ્શિયમ, ૩૮ મિલિગ્રામ ફોસ્ફરસ મળી આવે છે. વિટામિન એ, બી અને સી તથા પ્રોટીન, લોહતત્ત્વ, પોટેશિયમ અને સોડિયમ જેવા તત્ત્વો પણ ખજૂરમાં સારા પ્રમાણમાં મળી આવે છે. નાના હોય કે મોટા, બીમાર હોય કે તંદુરસ્ત સૌ કોઈ ખજૂરને સારી રીતે ખાઈ અને પચાવી શકે છે. ખજૂર શરીરની માંસપેશીઓ અને હાડકાંને મજબૂતાઈ આપે છે તથા બીજી કેટલીક શરીરની તકલીફો દૂર કરવામાં પણ ખૂબ જ ઉપયોગી બને છે. જો કે, શરીરની તકલીફો દૂર કરવા માટે ખજૂરનું સેવન કરતાં પહેલાં આપણા વૈદ્યની સલાહ લેવી જરૂરી છે. ખજૂરને ખાતાં પહેલાં એને ધોઈ લેવી જરૂરી છે, કારણ કે એ ઝાડ પર પણ ખુલ્લામાં પાકે છે. બજારમાં પણ ખજૂર ખુલ્લામાં મૂકવામાં આવે છે આથી એના પર અનેક પ્રકારના જીવજંતુ વળગેલા હોવાની શક્યતા રહેલી હોય છે.

જાણકારો એવું કહે છે કે, ખજૂર સો ગ્રામથી વધારે ખાવી ન જોઈએ, કેમ કે એને પચાવવામાં થોડી વધુ તકલીફ પડે છે. પણ જેનું શરીર વળતું ન હોય એવા દુબળા લોકો જો ખજૂર ખાઈને દૂધ પી લેશે તો એમનું શરીર સારું એવું વજનદાર અને કસદાર બની શકશે.

ખજૂર ખાય છે બધા જ, પરંતુ તેના ગુણ વિશેનું જ્ઞાન હોય છે ઘણાં ઓછાને તેથી તેના વિશે વિરોધાભાસી માન્યતાઓ પણ જોવા મળે છે. શિયાળામાં તેનું સેવન થતું હોય છે તેથી મોટાભાગના લોકો ખજૂરને ગરમ માને છે, પરંતુ આયુર્વેદના ગ્રંથોમાં તેને શીત કહેલ છે. મધુર રસના (મધ સિવાયના) બધા જ દ્રવ્યો શીતગુણી છે. તેથી ગરમ તાસીરવાળાને પણ ખજૂર માફક આવે છે. જેને ઠંડો આહાર માફક ન આવતો હોય તેમણે ખજૂર ખાવી જોઈએ નહીં. ઉપરાંત મોટાભાગના લોકો ખજૂરને ઘી સાથે કે પલાળીને રાખીને તેનું પાણી કરી ખજૂર પાકરૂપે પીતાં હોય છે તેમને તે વધુ ઠંડી પડે છે.

શિયાળો રુક્ષ હવામાનવાળી ઋતુ હોવાથી સ્નિગ્ધ ગુણવાળો હોવાથી તે વાયુનું ખાસ શમન કરે છે. તેથી વાયુ પ્રકૃતિવાળા અને વાયુના રોગોવાળાને તે વધુ હિતાવહ બને છે, તે ઠંડો, મધુર હોવાથી પિત્તઘ્ન પણ છે. તેથી પિત્તવાળા લોકો ઘી સાથે ખજૂર ખાય તો તેને ખૂબ માફક આવે છે. ખજૂર મધુર અને સ્નિગ્ધ હોવાથી થોડા પ્રમાણમાં કફ કરે છે. છતાં ગોળ, ખાંડ, કેળાં, મીઠાઈઓ વગેરેની સરખામણીમાં તે ઓછી કફકારક હોવાથી કફના દર્દી ચણા (દાળિયા) સાથે તેનું સેવન કરી શકે. ધાણી સાથે પણ તે લેવાથી કફકારક ગુણ ઘટતો હોવાથી હોળીના કફકારક વસંત દિવસોમાં ધાણી-ચણા- ખજૂરની જુગલબંધી હિતાવહ બને છે.

ખજૂર ખોરાક ઉપરાંત ઔષધ પણ છે. વ્રણ, લોહીવિકાર, મૂર્ચ્છા, કેફ ચડવો, ક્ષય, વાર્ધક્ય, નબળાઈ, દાહ તેમ જ મગજની નબળાઈમાં ખજૂર સારાં પરિણામ આપે છે.

ખજૂર માંસવર્ધક હોવાથી પુષ્ટિકારક હોવાથી બિનમાંસાહારી લોકો માટે હિતાવહ ખોરાક છે. ખજૂર ફળ હોવાથી દૂધ સાથે લવામાં આવે તો વિરુદ્ધ આહાર થતો હોવાથી દૂધ સાથે કે દૂધમાં ઉકાળીને ખજૂર ન લેવી. ખજૂર અને દૂધને ખાવામાં બે-ત્રણ કલાકનું અંતર રાખવું જરૂરી છે. નહીં તો ચર્મ વગેરે રોગો થવાની દહેશત રહે છે.

ખજૂરનો એક ગુણ આયુર્વેદમાં ‘સ્વાદિષ્ટ’ કહેલ હોવાથી તે નાનાં-મોટાં સૌને ખૂબ ભાવે છે છતાં ખજૂર મર્યાદામાં ખાવી. ખજૂર ખાઈને ઉપર વધુ પાણી ન પીવું. બાળકો ચાવ્યા વિના ખજૂર ખાય તો તેને ખજૂરનો ભાર રહે છે. તેના ઔષધરૂપે બાળેલી ખજૂર ખવરાવવી. ખજૂરના ઔષધિ ગુણોનો ઓર એક કિસ્સો જોઈએ.

દસ વર્ષનો એક છોકરો વજનમાં માંડ આઠ કિલો અને હાઈટ તો હોવી જોઈએ તેના કરતાં અર્ધી, બિલકુલ વિકાસ જ નહીં. ચાર વર્ષનો છોકરો હોય એવો નબળો લાગે, દવા ભેગી કરે પણ પૂરી ન કરે. બધી જાતની તપાસ કરાવડાવી, પણ એટલું જ જાણવા મળ્યું કે, અમુક રસગ્રંથિ કામ જ કરતી નથી. સારવાર લાગુ પડે નહીં. વૈદરાજે દવા તો શરૂ કરી, પણ તેમાં ખાસ વસ્તુ જે અપાતી તે કાળી ખજૂર હતી. રોજ કાળા ખજૂરની આઠ પેશીનો દૂધમાં બાફી ઘીનો શીરો અને તેમાં એક લીંબુ નીચોવી સવારે અને સાંજે અપાતો. પછી પંદર પંદર દિવસે એક એક પેશી વધારતા અને ત્રણ મહિને બાર પેશી થઈ. હવે તેમાં શીરો બનાવતી વખતે અશ્વગંધાની એક એક ચમચી સવાર-સાંજ ઉમેરી અને આ શીરાને આમ છ માસ થયા બે કિલો વજન વધ્યું અને અર્ધો ઇંચ જેટલી હાઈટ વધી. આ પ્રયોગ તો ચાલુ જ છે. વધારામાં સરગવાની સિંગને બાફી તેનો સૂપ બનાવી રોજ પીવાનું શરૂ કર્યું. આમ બીજા ત્રણ માસ થયા અને ત્રણ મહિને બીજું બે કિલો વજન વધ્યું અને ફરી અર્ધો ઇંચ હાઈટ વધી. હવે હજુ પ્રયોગમાં એક વસ્તુ ઉમેરવાની હતી તે કૌંચાને બાફી અને છાલ ઉતારી ચૂર્ણ બનાવી રોજ અર્ધી ચમચી સવાર-સાંજ ઉમેરી અને લાગલગાટ બીજા છ મહિના કાઢયા પછી તો ત્રણ ત્રણ મહિને વજન અને હાઈટ માપતા જાય. આ કૌંચાને ઉમેર્યા પછી સારો રિસ્પોન્સ મળ્યો અને ઊંચાઈ-વજનમાં ઝડપથી ફેર પડવા લાગ્યો. આ રીતે એક વર્ષ, બીજું વર્ષ અને ત્રીજું વર્ષ પૂરું કર્યું. ત્યારે તેની હાઈટ સવા ચાર ઇંચ અને વજન વધીને ૪૦ કિલો થયું! આ પ્રયોગમાં વ્યાયામ, અશ્વગંધા, લીંબુ, ઘી, કૌંચા તે પ્રયોગનાં પૂરા સપોર્ટર હતા, પણ સૌથી મેઈન કાળી ખજૂર સિત્તેર ટકા કામ કરતી હતી.

ખજૂરમાં અનેક પૌષ્ટિક તત્ત્વો ભરેલા છે. ખજૂરમાં લોહભસ્મ, ફોસ્ફરસ, કેલ્શિયમ, વિટામિન્સ એ, બી, સી ઉપરાંત બીજા નાનાં-મોટાં ખનિજ તત્ત્વો ભરેલાં છે. ખજૂર જ્યાં મુસ્લિમ રાષ્ટ્રોના અમુક ભાગમાં થાય છે ત્યાંના લોકોના શરીર ખડતલ, પુરી પંજાની ઊંચાઈવાળા અને શરીર લાલઘૂમ હોય છે. તે લોકો સવારમાં નાસ્તામાં ખજૂર ખાય છે. ફરસાણ લાંબા સમયે નુકસાન કરે છે અને ખજૂર તમને એટલો જ ફાયદો કરે છે. ત્યાં મહેમાન આવ્યા હોય તો ચા-પાણીથી નહીં, પણ ખજૂરની ડિશ ભરીને તેમનું સન્માન કરે છે. ખજૂરમાં ત્રણ-ચાર જાતો છે. તેમાં આ દેશી કાળી ખજૂર તંદુરસ્તી મેળળવા વધારે ઉપયોગી છે. જે લોકોને જૂની કબજિયાત રહેતી હોય તેવા લોકો રોજ રાત્રે આઠેક પેશી ઘી સાથે ખજૂર ખાવાની આદત પાડે તો પેટ સાફ આવે છે. કાળી ખજૂર તો બધી રીતે ટોનિક છે. ગાંઠિયા ફરસાણના બદલે રોજ સવારે છ-આઠ પેશી ઘી અગર વિના ઘી ખજૂર નાસ્તા તરીકે ખાવાની ટેવ રાખો તો તમારા શરીરમાં કદી નબળાઈ લાગશે નહીં. આખો દિવસ સ્ફૂર્તિમય પસાર થશે. આમળાનું જીવન અને ખજૂર પાક એક એક ચમચી મિક્સ કરી આખો શિયાળો નિયમિત બે વખત આપવામાં આવે તો એક જબ્બર જાદુઈ શક્તિ જળવાઈ રહે છે એટલું જ નહીં, મંદ જાતિયતા ઉત્તેજિત બને છે. આધેડ ઉંમર કે વૃદ્ધો માટે ખજૂર પાકનું એક એક બટકું ખાઈને માથે માફક આવે એટલું દૂધ પીએ એટલે શિશિલ પડેલા અવયવો, લબડતી ચામડી અને વૃદ્ધતા ઘણી મોડી આવે છે.

૧] એકદમ ચોખ્ખા એક કપ પાણીમાં ચાર ખજૂરની પેશી પલાળી ચોળી તેમાં એક લીંબુ નીચોવી તેમાં સહેજ નીમક, મરી, ધાણાજીરું નાખી રોજ બાળકોને સવારે નિયમિત આખો શિયાળો આપવામાં આવે તો તેનો વિકાસ ઝડપથી થવા માંડે છે.

૨] છ પેશી ખજૂરને બે કપ દૂધમાં ઉકાળી તેમાં અર્ધી ચમચી સૂંઠ, અર્ધી ચમચી મેથી અને અર્ધી ચમચી ઘી નાખી સવાર-સાંજ પીવામાં આવે તો ચહેરા શરીરની ચામડી ગોરી થઈ સુંદરતા વધી જાય છે. આ પ્રયોગ છથી આઠ માસ કરવો.

૩] ખજૂર છ પેશી દૂધમાં ઉકાળી તેમાં એક ચમચી ચોખ્ખું મધ અને એક ચમચી ગુલકંદ નાખી પીવાથી પણ સવાર-સાંજ બે વખત લેવાથી તમારી નબળી આંખનું તેજ વધે છે. ચશ્માના નંબર ઊતરવાની શક્યતા ખરી અને કાં ચશ્મા મોડા આવે છે. મગજમાં ઠંડક રહે છે. ગયેલી કે મંદ પડેલી યાદશક્તિ સતેજ થાય છે.

૪] નબળા પડેલા દાંતના પેઢાં કે પેઢામાંથી લોહી નીકળતું હોય, વાળ ખરતાં હોય તો ખજૂર, જીવન અને મધનો પ્રયોગ અક્સીર છે. વાળના રોગ માટે આ લાંબો સમય કરો તો બહુ જ ફાયદો થશે.

 

(સંકલન : ભરત એસ. ભૂપતાણી)
 
સૌજન્ય સંદેશ દૈનિક
 

 

dates.tree
 

 

ખજૂર – DATE  …

 

ઇસ્લામ ધર્મમાં, ખજૂરનો ઉલ્લેખ કુર્રાને કરીમમાં વીસ (૨૦) જગ્યાએ થયો છે. અલ્લાહ – ઈશ્વરે ફળો આપીને આપણા  ઉપર કરેલા અહેશાનનો કુર્રાને કરીમમાં જે ઉલ્લેખ કર્યો છે તેમાં દરાખ, અંજીર, કેળા, દાડમ અને ઝ્યતુનના (ઓલિવ) ઉલ્લેખનો સમાવેશ થાય છે. પરંતુ જે ઝાડોનો વધુ પ્રમાણમાં ઉલ્લેખ થયો છે તે  ખજૂર – ખજૂરીના ઝાડોનો છે. વળી  ખજૂરના ઠળિયા વિગેરેનો પણ જુદી-જુદી જગ્યાએ નિર્દેશ છે.  ખજૂરમાં લગભગ સાઈઠ ટકા (60% ) ખાંડ ઉપરાંત સ્ટાર્ચ, પ્રોટીન અને ચરબી હોય છે.  ખજૂરમાં વિટામીન એ, બી-1, બી-2, અને  વિટામીન “સી” પણ છે. વળી  વિટામીનમાં સોડીયમ, કેલ્શ્યમ, સલ્ફર, ફોસ્ફરસ, અને આર્યન જેવા ઉપયોગી દ્રવ્યો ધરાવે છે.

 

:૧:  ખજૂર શરદી, કફજન્ય ઉપાધિમાં, મગજની કમજોરી દૂર કરવામાં, શ્વાસની તકલીફ અને ખાસ કરીને દમની રોગમાં લાભદાયક છે.

 
:૨:  ખજૂરનું સેવન શરીરમાં લોહીની ઓછપ દૂર કરે છે,  હદયને બળ પૂરું પાડે છે, ગુર્દા અને મૂત્રાશયને પણ બળવત્તર કરે છે.

 
:૩:  ખજૂર ખાંસી, તાવ, અને મરડાના દર્દીને માટે ખૂબ લાભકારક છે. તાજા ખજૂરનું પાણી પીવીથી ઝાડાની તકલીફ  દૂર થઇ જાય છે.

 
:૪:   ખજૂર કબજીયાતની તકલીફમાંથી છુટકારો અપાવે છે, પેશાબ છૂટથી લાવે છે અને વિર્યશક્તિમાં વધારો કરે છે.

 
:૫:  ખજૂર એક સંપૂર્ણ ખોરાક છે. નબવી વૈધોમાં ખજૂરને ખૂબ ગૂણકારી દર્શાવ્યું છે. ખજૂર દરેક બીમારીમાં લાભકારક છે એટલુ જ નહિ પણ નરણે કોઠે ખજૂરનું સેવન કરવાથી શરીરમાંથી ઝેરી તત્વોની અસર દૂર થાય છે.

 
:૬:  ખજૂર (સુકવેલ ખજૂર એટલે કે ખારેક) દુધમાં ઉકાળી દૂધ સહીત સેવન કરવાથી વિર્યશાક્તિમાં વધારો કરે છે. વિર્યશાક્તિ માટે બદામ ત્રણ નંગ અને ખારેક ત્રણ નંગ દરરોજ રાત્રે સુતી વખતે લેવી. ગુમાવેલી શક્તિ પાછી મળશે. ખજૂર જલ્દી પચી જવાનો ગૂણ પણ ધરાવે છે.

 
:૭:  ખજૂર સગર્ભા સ્ત્રીઓ માટે પણ ખૂબ લાભકારક છે, માસિક વિકૃતિઓ દૂર કરે છે.

 
:૮: ખજૂરની ઘણી જાતો છે, સારી જાતનું અને તાજું ખજૂર મળે તો વધુ ગુણકારી છે.

 
:૯:  ખજૂર કમજોર વ્યક્તિએ વધુ ન ખાવું હિતાવહ છે. ઉપરાંત આંખો દુ:ખતી હોય તો પણ ખજૂર ન ખાવું હિતાવહ છે.

 
:૧૦:  ખજૂર નવજાત શિશુ માટે ઉત્તમ ઘૂંટી છે. સગર્ભા સ્ત્રી નિયમિત સેવન કરતી રહે તો સુંદર ધીરજવાન અને સહિષ્ણું બાળક જન્મે છે.

 
:૧૧:  તાજા ખજૂરનું પાણી  પીવાથી  ઝાડા બંધ થઇ જાય છે.  ખજૂર સાથે દાડમનું પાણી પેટની બળતરા અને ઝાડની તકલીફમાં ખૂબ ઉપયોગી છે.

 
:૧૨: ખજૂરનાં ઠળીયા બળીને તેની રાખ દાંત પર  ઘસવાથી મોઢાની દુર્ગંધ દૂર થાય છે, દાંત પર જામેલું હઠીલું મેલ દૂર કરે છે. આ રાખ ઘાવ (જખ્મ) પર લગાડવાથી પાક થતો નથી ઉપરાંત ઘાવમાંથી  લોહી વહેતું બંધ થઇ જાય છે.

 
:૧૩: ખજૂર એકી સાથે પાંચ તોલાથી વધુ ખાવું નહિ. ખજૂરનું નિયમિત સેવન લાભકારી છે. ગુર્દા અને આંતરડાની બીમારીમાં ફાયદાકારક છે.

 
:૧૪: ખજૂરના ઠળિયા આગમાં નાખી તેના ધુમાડાની ધૂણી  લેવાથી બવાસીરના મસા સુકાઈ જાય છે. ખજૂર નું નિયમિત સેવન જૂની કબજીયાતની તકલીફ દૂર કરે છે. શુદ્ધ લોહી વાહન કરતી નસોમાં, લોહી પહોચાડવામાં થતી રુકાવટમાં ખજૂરના ઠળિયા અનુપમ ઔષધનું કામ આપે છે.

 
:૧૫: શરીરમાં ગરમી લાગ્યા કરતી  હોય પિત્ત તો ખજૂરનું સેવન કરવાથી કે તેનું શરબત પીવાથી ખૂબ ફાયદો થાય છે.

 
:૧૬: ખજૂર ક્ષયની બીમારીમાં ઉપયોગી છે, ઉપરાંત રક્તપિત્તના રોગને હટાવે છે.

 
:૧૭: ખજૂર બાળકો માટે પણ પોષ્ટિક છે. ખજૂરને ધોઈ ઠળિયા કાઢી થોડા ઘીમાં શેકી ખાવું.

 

 

સાભાર : http://rashidmunshi.wordpress.com
 
બધા ફોટોગ્રાફ ગુગલ મહારાજની મહેરબાની.

 

 
dates
 

 

મધમીઠો ખજૂર છે ગુણોનો ભંડાર, મળે એકસાથે ૧૦ ફાયદા. …

 

શિયાળાની કડકડતી ઠંડીની શરૂઆત થઈ ચુકી છે.તો શરીરને ગરમાવો મળે અને સાથે સ્વાસ્થ્ય પણ જળવાય તેવી વસ્તુઓ તો ખાવી જ રહી.લગભગ દરેક લોકોને ભાવતો ખજુર છે અનેક ગુણોની ખાણ તે તો તમે નહીં જ જાણતા હો.ખજૂર ખાવાથી ઘણા બધા ફાયદા થાય છે. તેમાં આયર્ન ભરપૂર છે. તેમાં ઘણાં બધાં વિટામિન અને મિનરલ્સ આવેલાં છે. તેને રેગ્યુલર લેવાથી કોલેસ્ટ્રોલ ઓછું થાય છે. આ ઉપરાંત પણ ખજૂર સ્વાસ્થ્ય માટે અનેક રીતે ગુણકારી છે.તો આજે જાણીતા મધમીઠા ખજુરના અનેક ફાયદા વિશે.

 

ખજૂરના ફાયદા

 

 

* ખજૂરમાં કોલેસ્ટ્રોલ નથી અને ફેટ પણ ઓછી છે. તેમાં વિટામિન અને મિનરલ્સ ઘણાં બધાં છે.

 
* પ્રોટીન સારા પ્રમાણમાં છે. ઉપરાંત વધુ ફાઇબર્સ હોવાથી કબજિયાત, હાઈ કોલેસ્ટ્રોલ માટે ફાયદાકારક છે. તેમાં વિટામિન બી૧, બી૨, બી૩, વિટામિન એ અને સી પણ આવેલાં છે.

 
* ઘણી વખત જમ્યા પછી ગળ્યું ખાવાનું મન થતું હોય છે. આવા સમયે એકાદ ખજૂર ખાઈ લેવાથી સંતોષ પણ મળે છે અને વજન પણ નહીં વધે.

 
* ખજૂરનો સૌથી મોટામાં મોટો ફાયદો એ છે કે તે ઇન્સ્ટન્ટ એનર્જી આપે છે, કારણ કે તેમાં નેચરલ સુગર આવેલી છે. ખજૂરને વધુ હેલ્ધી અને સ્વાસ્થ્યવર્ધક બનાવવા માટે તેને દૂધમાં નાખીને પણ ખાઈ શકાય છે.

 
* ખજૂરમાં સોડિયમ અને પોટેશિયમ આવેલાં છે, માટે તે નર્વસ સિસ્ટમને બેલેન્સ કરવાનું કામ સારી રીતે કરે છે. પોટેશિયમને જોઈતી માત્રામાં રેગ્યુલરલી લેવામાં આવે તો તે વ્યક્તિને બ્રેઇન સ્ટ્રોકથી દૂર રાખે છે. ઉપરાંત દિવસની ૨-૩ ખજૂરની પેશી નિયમિત લેવાથી કોલેસ્ટ્રોલ ઓછું કરવામાં મદદરૂપ થાય છે.

 
* લોહીની ઊણપ હોય, હિમોગ્લોબીનની ટકાવારી ઓછી હોય તેવી વ્યક્તિઓએ તો ખાસ ખજૂર ખાવો જોઈએ. ખાસ કરીને ૧૫-૧૬ વર્ષની છોકરીઓએ દરરોજ ખજૂરનો ઉપયોગ કરવો જરૂરી છે. ઉપરાંત મેનોપોઝ દરમિયાન પણ દરરોજ ૨-૩ પેશી ખજૂર ખાવામાં આવે તો એનિમિયાના પ્રોબ્લેમ્સથી દૂર રહેવાય છે.

 
* વારંવાર થાક લાગવો. આંખોની નીચે કાળાં કુંડાળાં થવાં વગેરે તકલીફો ઉપરાંત ત્વચાને સુંદર રાખવા માટે ખજૂરને ડાયટમાં સામેલ કરો.

 
* ખજૂર લેવાથી ઓવરઓલ સ્ટેમીના વધે છે. બેચેની, પગ દુખવા વગેરે પણ દૂર થાય છે. વધુ પડતી પાતળી વ્યક્તિ થોડી ખજૂર દરરોજ ખાય તો તેનું વજન વધી શકે છે.

 
* ખજૂર આંતરડાંનાં કેન્સર સામે રક્ષણ આપે છે. તેમાં આવેલા ફાઇબર્સને કારણે કબજિયાત થતી નથી અને આંખો પણ સારી થાય છે.

 
* ખજૂરને મીઠાઈ તરીકે તેના રોલ્સ બનાવીને ખાંડ વગર પણ વાપરી શકાય છે. ઉપરાંત દરરોજ સવારે ભૂખ્યા પેટે ૨થી ૩ પેશી લેવાથી પણ ફાયદો થાય છે. દરરોજ સવારે અથવા જ્યારે પણ કસરત કરવાની સ્ટાર્ટ કરો તે પહેલાં ૨-૩ પેશી ખજૂર લેવાથી કસરત કરતાં એનર્જી વધુ રહેશે અને શરીરને પણ ફાયદો થશે.

 

સંકલન : દિવ્ય ભાસ્કર દૈનિક

 

 
dates.1
 

 
આ અગાઉ ૧૨ ડીસેમ્બરનાં અહીં મૂકવામાં આવેલ પોસ્ટમાં આપણે ખજૂર વિશે અનેક ફાયદાઓ સુશ્રી અંગના શાહ દ્વારા જાણ્યા. પોસ્ટની લીંક ફરી તમારી સરળતા અને જાણકારી માટે અહીં 
 
ડાયટ ટિપ્સ – અંગના શાહ
 

 
dates.ripe
 

 
ખજૂર ખાવાથી ઘણા બધા ફાયદા થાય છે. તેમાં આયર્ન ભરપૂર છે. તેમાં ઘણાં બધાં વિટામિન અને મિનરલ્સ આવેલાં છે. તેને નિયમિત રીતે (રેગ્યુલર) લેવાથી કોલેસ્ટ્રોલ ઓછું થાય છે. આ ઉપરાંત પણ ખજૂર સ્વાસ્થ્ય માટે અનેક રીતે ગુણકારી છે. 

સ્વાસ્થ્ય વર્ધક ખજૂર ખાવો, તેના આટલાં બધા ફાયદા છે.

ખજૂરના પૌષ્ટિક ગુણોને કારણે તે ઉપવાસના દિવસોમાં ખાવામાં ઉત્તમ છે. આપને જાણીને નવાઈ લાગશે કે એક કીલો ખજૂર આપણા શરીરમાં ૩૫૦૦ કેલરી ઉર્જાનો સંચાર કરે છે.

હાલમાં જ થયેલા એક સર્વેમાં જાણવા મળ્યું હતું કે, ખજૂરમાં ૭૦% (ટકા) શર્કરા હોય છે જેમાં ગ્લુકોઝ અને ફ્રેક્ટોઝનું પ્રમાણ સૌથી વધુ હોય છે.

 
તે ઘણાં ખનીજ પદાર્થો જેવા કે આયરન, પોટેશિયમ, મેગ્નીશિયમ,સલ્ફર, કોપર, કેલ્શિયમ,ફોસફરસનો મુખ્ય સ્ત્રોત પણ છે.

 
દિવસ દરમિયાન ૫-૬ ખજૂરના ટુકડા ખાવાથી શરીર ચુસ્ત દુરસ્ત રહે છે. ફક્ત ખજૂર જ નહીં તેના ઝાડના એક એક ભાગ આપણા માટે ઘણાં ઉપયોગી છે.

 
ખજૂરના ઝાડના પાદડાંમાંથી ફેબ્રિક્સ બને છે તો ખજૂરના ઠડીયાને પ્રોસેસમાંથી પસાર કરી નરમ બનાવી પશુઓ માટે ઉત્તમ પ્રકારનો ચારો બનાવી શકાય છે.

 
*ખજૂર ખાવાના ફાયદા-દરરોજના ખાવામાં ખજૂર ખાવાથી તન તંદુરસ્ત રહે છે અને વજન વધે છે

-દૂધ સાથે ખજૂર ખાવાથી હાડકા મજબુત થાય છે

-શરીરમાં હિમોગ્લોબિનનું પ્રમાણ પણ વધે છે

-કફની પ્રકૃતિ ધરાવતા વ્યક્તિને ખજૂર ખાવાથી ફાયદો થાય છે

-આ સીવાય જો આપ વજન વધારવા માંગતા હોવ તો ખૂજરના ટુકડા કરી તેને ઘીમાં સાતળી લો તેને દરરોજ સવારે ખાવાથી થોડા દિવસોમાં ફરક જોવા  મળશે.

 
શુ આપ જાણો છો શિયાળામાં ખજૂર કેમ ખાવી જોઈએ ? કારણ કે ખજૂરમાં ઘણ સ્વાસ્થ્યવર્ધક ગુણ સમાયા છે. જેને ખાવાથી શરીરમાં ઉર્જા આવે છે. આ ઉપરાંત ડોક્ટર પણ લોકોને રોજ ખજૂર ખાવાની અલાહ આપે છે. અહી સુધી કે જે લોકોને ડાયાબીટિઝ હોય છે તેઓ પણ રોજ 1-2 ખજૂરનુ સેવન કરી શકે છે. ચિંતા ન કરશો તેનાથી બ્લડશુગર વધતુ નથી.

 
મધ્ય અને પૂર્વી ભૂમધ્ય દેશમાં બનાવવામાં આવનારા વ્યંજનોમાં ખજૂરનો ભરપૂર ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. ખજૂરમાં ઘણા ગુણ હોય છે. જેની આપણા શરીરને જરૂર છે. માત્ર ખજૂરમાં જ 23 કૈલોરી છે અને કોલેસ્ટ્રોલ બિલકુલ નથી હોતુ. તો જો તમે ડાયેટિંગ કરી રહ્યા હોય તો પણ ખજૂર આરામથી ખાઈ શકો છો.

 
આ ઉપરાંગ લોહીનુ ઓછુ દબાણવાળા રોગી 3-4 ખજૂર ગરમ પાણીમાં ધોઈને બીજ કાઢીને લે. તેને ગાયના ગરમ દૂધ સાથે ઉકાળી લે. ઉકાળેલ દૂધને સવાર-સાંજ પીવો. થોડા જ દિવસોમાં લો બીપીથી છુટકારો મળી જશે. અને તમે પહેલા જેવા લાલ થઈ જશો. તો મિત્રો આટલા બધા ગુણ જાણ્યા પછી શુ તમે તેના વધુ ગુણ જાણવા નહી માંગો. તો આ રહ્યા ખજૂરના ફાયદા…

 
કબજિયાતમાં ફાયદો – જે લોકોને કબજિયાત રહેતી હોય તેઓ રાત્રે થોડા ખજૂરને પાણીમાં પલાળી દો અને સવારે તેને સુકાવી લો. ખજૂરમાં પ્રોટીન, રેશા અને પોષણ હોય છે, જેનાથી કબજિયાતની સમશ્યા દૂર થાય છે.

 
રતાંધળાપણુ – ખજૂરમાં વિટામીન એ અને એંટી ઓક્સીડેંટ તત્વ જોવા મળે છે, જે રતાંધળાપણાની બીમારીમાં ખૂબ જરૂરી માનવામાં આવે છે.

 
ગર્ભવતી સ્ત્રી માટે : એ મહિલાઓ જે ગર્ભવતી છે અને એનીમિયાનો સામનો પણ કરી રહે છે, તેમના બાળક માટે આર્યન, કેલ્શિયમ, મેગ્નેશિયમ, ફોસ્ફોરસ અને સેલીનિયમથી ભરેલ ખજૂર ખાવા ખૂબ જ જરૂરી છે. તેને ખાવાથી હીમોગ્લોબીન વધી જાય છે.

 
ઓસ્ટિયોયુરોસિમ : વર્તમાન સમયમાં પુરૂષોને પણ સાંધાના દુ:ખાવાની ફરિયાદ રહેવા માંડી છે. હાડકાંઓમાં દુ:ખાવો માત્ર કેલ્શિયમની ઉણપથી થાય છે. દરરોજ ખજૂર ખાવાથી કેલ્શિયમની કમી પૂરી થઈ જશે.

 
આંતવિકાર : જો તમને આંતવિકાર છે તો તમે ખજૂર ખાવી શરૂ કરો કારણ કે તેમા કેલ્શિયમ, વિટામિન બી5, ફાઈબર, વિટામિન બી3 પોટેશિયમ અને કોપર હોય છે, જે આ સમસ્યાને દૂર કરે છે.

 
દાંતની સડન રોકે છે : દાંતનો દુ:ખાવો અને તેની સડનને ખજૂર દૂર કરી શકે છે. આવુ એ માટે કારણ કે તેમા ફ્લોરિન નામનું મિનરલ હોય છે જે દાંતોની સમસ્યાને દૂર કરે છે.

 

 
સંકલિત
સૌજન્ય : ગુ.સ. દૈનિક
 

 
બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 
આજની પોસ્ટ આરોગ્યમાં થતા  ફાયદાઓને ધ્યાનમાં રાખી જનઆરોગ્ય હિતાર્થે અનેક સાઈટ પરથી એકત્રિત -સંકલિત કરી અહીં આપ સર્વેની જાણકારી માટે મૂકવા નમ્ર કોશિશ કરેલ છે.   આજની પોસ્ટ પોસ્ટ બદલ, જે તે સાઈટના અમો અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ. (દરેક સાઈટના નામનો ઉલ્લેખ માહિતી સાથે આપેલ છે.)
 

 
હેલ્થ ન્યુટ્રીશન – ડાયેટ ટીપ્સ કે દાદીમા નાં વૈદુ … શીર્ષક હેઠળ આપવામાં આવતી  કોઈપણ જાણકારી આપને પસંદ આવી હોય તો આપના અમૂલ્ય પ્રતિભાવ બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકી આભારી કરશો.  અહીં દર્શાવેલ કોઈપણ ઉપાય નિર્દોષ હોવા છતાં તજજ્ઞની જાણકારી કે દેખરેખ હેઠળ જરૂર લાગે ત્યાં ઉપાય અજમાવો હિતાવહ છે. દરેક ઉપાય કેટલો ઉપયોગી નીવડશે તે દરેકની અલગ અલગ  તાસીર સાથે અવલમ્બિત છે.

 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પરના આપના દરેક પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે. જે અમોને પ્રેરણાદાયી બની રહે છે.

સત્ય તથા ધર્મવિષયક વિચારો …

સત્ય તથા ધર્મવિષયક વિચારો …

 

 

 

મહાભારતના કર્ણપર્વના ૬૯મા અધ્યાયમાં શ્રી કૃષ્ણ દ્વારા સત્યાસત્ય કે ધર્માધર્મના નિર્ણયવિષયક વ્યક્ત કરાયેલા વિચારો રસમય હોવાથી ખાસ વિચારવા જેવા છે.  શ્રીકૃષ્ણે અર્જુનને ઉદ્દ્બોધીને જણાવ્યુ કે – ‘સત્યવક્તા પુરુષ પરમ સત્યપુરુષ તરીકે જ ગણાય છે. 

 

 

symbole of religioun

 

કારણ કે સત્ય કરતાં બીજું કાંઈ પણ ઉત્તમ નથી.  પરંતુ સત્યનું યથાર્થ સ્વરૂપ જાણવું કઠિન છે.  કોઈ સ્થળે અસત્યને પણ સત્ય તરીકે માનવું પડે છે, અને સત્યને અસત્ય તરીકે ગણવું પડે છે.  આથી જ વિવાહ સમયે, રતિ પ્રસંગે, કોઈનો પ્રાણ જતો હોય ત્યારે, સર્વ ધન લુંટાઈ જતું હોય ત્યારે, તેમજ બ્રાહમણને માટે અસત્ય બોલવું જોઈએ, કારણ કે તેવે પ્રસંગે અસત્યનું પરિણામ સત્યરૂપે આવે છે અને સત્યનું પરિણામ અસત્યરૂપે આવે છે.  આ પ્રમાણે સત્યાસત્યનો નિર્ણય નહીં સમજનારો અજ્ઞાની પુરુષ સર્વસ્થળે કેવળ સત્યને જ વળગી રહે છે.  પરંતુ કોઈ વાર તેનું પરિણામ અસત્ય-અધર્મભરેલું જ પ્રાપ્ત થાય છે.  માટે પરિણામ તરફ દ્રષ્ટિ કરીને સત્ય હોવા છતાં તે અસત્ય તરીકે સ્વીકારવું જોઈએ અને અસત્ય હોય છતાં સત્ય તરીકે માનવું જોઈએ.  આ રીતે જ સત્ય તથા અસત્યનો નિશ્ચય કરીને પુરુષ ધર્મવેત્તા થઇ શકે છે.’

 
એ પછી શ્રીકૃષ્ણે એક કથા કહી સંભળાવી.  પૂર્વે બલાક નામનો એક પારધી હતો.  તેને હિંસા કરવાની આંતરિક ઈચ્છા ન હતી તો પણ તે પુત્ર તથા સ્ત્રી  આદિ કુટુંબની આજીવિકા માટે નિત્ય મૃગોને મારતો હતો અને તે દ્વારા પોતાનાં વૃદ્ધ માતાપિતાનું તથા બીજાં આશ્રિતોનું ભરણપોષણ કરતો હતો.  તે પોતાના ધર્મમાં આસક્ત રહેતો, નિત્ય સત્યવચન બોલતો, અને કોઈની અદેખાઈ કરતો નહોતો.  એક દિવસે તે મૃગનો શિકાર કરવા માટે વનમાં ગયો પણ કોઈ સ્થળે તેના હાથમાં મૃગ આવ્યું નહીં એવામાં એણે કોઈ અંધ શિકારી પશુને પાણી પીતું જોયું, એ પશુને તેણે કદી પણ જોયું ન હતું તો પણ તેણે બાણ મારીને તે પશુને મારી નાખ્યું.  આમ તે પશુ મરણ પામ્યું એટલે તરત જ આકાશમાંથી પુસ્વૃષ્ટિ થઇ, અને જોતજોતામાં તો અપ્સરાઓનાં ગીત-વાજિંત્રોથી ગાજી રહેલું એક સુંદર વિમાન તે પારધીને લઈ જવા માટે સ્વર્ગમાંથી ઊતરી આવ્યું.  તે પારધિએ જે પશુને મારી નાખ્યું તે સર્વ પ્રાણીઓનો વિનાશ કરવા માટે જ જન્મ્યું હતું.  તપશ્ચર્યા કરીને એણે વરદાન મેળવ્યું હતું અને બ્રહ્માએ પોતે એને અંધ કરેલું.  પારધિએ સર્વ પ્રાણીઓના વિનાશ કરવાનો નિશ્ચયવાળા તે પશુને મારી નાખ્યું તેથી તે પારધિ સ્વર્ગલોકમાં ગયો. આમ ધર્મનું સ્વરૂપ અતિશય મહાન છે.  શ્રીકૃષ્ણે એક બીજી કથા પણ કહી સંભળાવી.

 
તપસ્વીઓમાં ઉત્તમ અને વેદાદિ શાસ્ત્રોમાં પારંગત કૌશિક નામનો બ્રાહમણ એક ગામની નજીક, નદીઓના સંગમસ્થળે, આશ્રમ બાંધીને રહેતો હતો.  તે બ્રાહમણે સત્યનું વર્ત લીધું હતું.  તેથી તે સત્યવાદી તરીકે ગણાતો હતો.

 
એક દિવસ કેટલાક મુસાફરો ચોરના ભયથી એના આશ્રમમાં આવીને વૃક્ષોની ઘટામાં છૂપાયા.  તેમને પગલે પગલે પેલા ચોર લોકો પણ આશ્રમમાં આવી પહોંચ્યા અને એમની તપાસ કરવા લાગ્યા.

 
તે ત્યાં રહેનારા સત્યવાદી કૌશિક પાસે પહોંચીને પૂછવા લાગ્યા કે અહીં ઘણા માણસો આવ્યા હતા તે ક્યાં ગયા ?  આપ સત્યવાદી છો તેથી અમે તમને પૂછીએ છીએ.  માટે આપ જાણતા હો તો કહો.  કૌશિકે તેમને સાચી માહિતી આપી, એટલે પેલા ક્રૂર લૂંટારાઓએ તે મુસાફરોને પકડીને મારી નાખ્યા.  કૌશિક બ્રાહમણે સત્ય વચનને વળગી રહીને મહાન અધર્મ કર્યું હતો, તેથી તે કષ્ટદાયક ઘોર નરકમાં ગયો, કારણ કે તે સૂક્ષ્મ ધર્મોના રહસ્યને સમજતો ન હતો.  કેટલાક લોકો વેદમાંથી જ ધર્મનો નિશ્ચય કરવો એમ કહેતા હોય છે.  તારા વિચારોને લોકો અનુસરતા હોય તો પણ હું તારા એ વિચારોને દુષિત ઠરાવતો નથી, પરંતુ મારે તને કહેવું જોઈએ કે વેદમાં સર્વ જાતના સૂક્ષ્મ ધર્મોનું પ્રતિપાદન કરવામાં આવ્યું નથી.  ધર્મનું મૂળ તત્વ પ્રાણીઓનો ઉત્ક્સર્ષ થાય તે માટે જ હોય છે.  જે કર્મ અહિંસાથી યુક્ત હોય તેનું નામ ધર્મ.  પરંતુ કેવળ વ્યાખ્યા પર જ આધાર રાખીને ધર્મના યથાર્થ સ્વરૂપને જાણી શકાતું નથી.  બીજાને સુખકારક હોય તેવું જે કર્મ તેનું નામ ધર્મ.

 
શાસ્ત્ર કહે છે કે પ્રાણનાશનો પ્રસંગ આવી પડ્યો હોય, વિવાહ તૂટી જવાની તૈયારી પર હોય, સર્વ જ્ઞાતિઓનો વિનાશ ઉપસ્થિત થતો હોય, અને ઉપહાસનો પ્રસંગ ચાલતો હોય, તે વેળા અસત્ય વચન પર અસત્ય ગણાતું નથી.  ધર્મના તત્વાર્થને જાણનારા વિદ્વાનો પણ તેવે પ્રસંગે બોલાયેલા અસત્યને અધર્મ તરીકે ગણતા નથી.  કોઈ મનુષ્ય ચોરલોકોના હાથમાં સપડાઈ ગયો હોય તો જૂઠા જૂઠા સોગંદો ખાઈને પણ તેણે તેમના હાથમાંથી છૂટી જવું.  તેવે પ્રસંગે વિચાર કર્યા વિના અસત્ય બોલવું તે જ શ્રેયસ્કર હોય છે, તે અસત્ય પણ સત્ય તરીકે જ ગણાય છે.  ધર્મને અર્થે અસત્ય બોલીને પુરુષ અસત્યવક્તા થતો નથી.

 

 
(૨) જે પોતે માગે તેની પાસે માગવું શું ? …

 

 

શિકારની શોધમાં નીકળેલા બાદશાહ પોતાની રાજધાનીથી વનમાં ખૂબ દૂર નીકળી જાય છે. તે એક પછી એક ખેતર વીંધતો જાય છે. પણ કોઈ શિકાર હાથ લાગે નહીં. તે ભૂખ –તરસથી વ્યાકુળ બની ગયો અને ચોપાસ નજર દોડાવતો હતો કે કોઈ ઝૂંપડી દેખાય તો ભૂખ તરસ છિપાવી શકાય. ખેદ્દોતની ઝૂંપડી જોઈ અને બાદશાહ એ ઝૂંપડીમાં ગયો. ખેડૂતે બાદશાહને રોટલો અને શાક આપ્યાં. બાદશાહ તૃપ્ત થયો અને બોલ્યો, ‘જો ભાઈ, હું અહીનો બાદશાહ છું; મારી પાસે સત્તા અને સંપત્તિ બન્ને છે. ક્યારેય મારું કોઈ કામ હોય તો સહેજે સંકોચ રાખ્યા વિના આવી જજે. કશી ફિકર કરતો નહીં. તને મદદ કરતાં મને ખરેખર આનંદ થશે.’

બાદશાહની આ વાત સાંભળીને ખેડૂતે કહ્યું, ‘મારે વળી આપણું શું કામ પડશે ? રાજ્યને લગાન આપું છું અને આનંદથી જીવું છું.’

થોડાં વર્ષો પછી રાજ્યમાં દુકાળ પડ્યો. ખ્દૂતની પત્નીએ ખેડૂતને કહ્યું, ‘રાજાએ સ્વયં તમને મદદ કરવાનું કહ્યું હતું. તો પછી તેમને મળીને આવોને.’

ખેડૂત બાદશાહ પાસે ગયો અને બાદશાહ તેને પ્રેમથી મળ્યા. તેની આગતાસ્વાગતા કરવાનો હુકમ આપ્યો.

થોડીવારમાં નમાજનો સમય થયો એટલે બાદશાહ ખેડૂતને થોડીવાર બેસવા કહી નમાજ પઢવા લાગ્યા. ઈબાદત કરતી વખતે બાદશાહે બન્ને હાથ ઊંચા ઉઠાવીને ખુદા પાસે દુઆ માંગી. ખેડૂત નિરાંતે આ સઘળું જોતો હતો. તેણે બાદશાહને પૂછ્યું, ‘નમાઝના સમયે આપ હઠ ઊંચા કરીને શું કરતા હતા ?’

બાદશાહે કહ્યું, ‘હું ખુદા પાસે દુઆ માગતો હતો કે મારા રાજ્યમાં સુખશાંતિ રહે, ખુદા મને સમૃદ્ધિ અને સ્વાસ્થ્ય નકશે.’

ખેડૂતે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, ‘આવી દુઆ માગવાથી ખુદા આપે છે ખારા ?’

બાદશાહે નમ્રતાથી કહ્યું, ‘આ બધી શાન-શૌકત અને રાજપાટ એ ખુદાની જ દેન છે.’ બાદશાહનો આ ઉત્તર સાંભળીને ખેડૂતે બાદશાહને કહ્યું. ‘હવે હું મારા ખેતરમાં પાછો જાઉં છું. આપે પ્રેમથી મારી ખાતર-બરદાસ્ત કરી એ માટે શુક્રિયા.’ બાદશાહે પૂછ્યું, ‘પણ તમે શા માટે મને મળવા આવ્યા, એનું કારણ તો કહ્યું નહીં.’ ખેડૂત બોલ્યો, ‘બાદશાહ સલામત, હું આપની પાસે મદદ માગવા આવ્યો હતો; પણ જ્યારે મેં જોયું કે આપ ખુદ ખુદા પાસે માગી રહ્યા છો ત્યારે વિચાર્યું કે તેની પાસે જ કેમ ના માંગુ, જેની પાસે આપ માગી રહ્યા છો. જે પોતે માગતો હોય તેની પાસે માગવું શું ? આમ કહીને ખેડૂત પોતાના ગામમાં પાછો ફર્યો.’

 
(ગ.ગુ.(૬)૮-૧૧/૪૯)

 

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 

બ્લોગ પોસ્ટ પરના આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

“પુષ્ટિ પ્રસાદ” … (સામાયિક) સ્વરૂપે) … (અંક- ઓગષ્ટ – સપ્ટેમ્બર -૨૦૦૫) …

પુષ્ટિ પ્રસાદ”  – સામાયિક સ્વરૂપે  …

(ઈ -મેગેજીન (સામાયિક)સ્વરૂપે)અંક- ઓગષ્ટ -૨૦૦૫  અને  સપ્ટેમ્બર – ૨૦૦૫ …

 

 

‘પુષ્ટિ પ્રસાદ’ એક મેગેજીન (સામાયિક) સ્વરૂપે છેલ્લા આઠ વર્ષથી વધુ સમયથી યુ એસ એ માં પુષ્ટિમાર્ગિય વૈષ્ણવ સંપ્રદાય સાહિત્ય પ્રચાર સેવા સમિતિ દ્વારા પ્રકાશિત કરવામાં આવે છે,  આદરણીય વડીલ ભવદીય વૈષ્ણવ  શ્રી વ્રજનીશભાઈ શાહ (યુએસએ) ની વિનંતી ને ધ્યાનમાં રાખી,  ઉપરોક્ત અંક ઈ મેગેજીન (સામાયિક) સ્વરૂપે, થોડા સમયથી નિયમિત રીતે સમયાંતરે  ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર પુન: પ્રકાશિત  કરવામાં આવે છે.  ઉપરોક્ત સામાયિક ને પુન: પ્રકાશિત કરવા માટે સહકાર આપવા  બદલ અમો શ્રી વ્રજનીશભાઈ તેમજ પુષ્ટિમાર્ગિય વૈષ્ણવ સંપ્રદાય સાહિત્ય પ્રચાર સેવા સમિતિ (યુએસએ)  નાં આભારી છીએ.

 

 

pushti.aug

 

 

aug.1

 

‘પુષ્ટિ પ્રસાદ’  ઓગષ્ટ  માસનાં  અંકમાં ઉપરોક્ત દર્શાવેલ કૃતિ તેમજ આવી વિવિધ અનેક સામગ્રી ને માણવા…  નીચે દર્શાવેલ લીંક પર ક્લિક કરશો : 

  

August 2005 High Quality Issue August 2005 Low Quality Issue

Download past issues of ‘Pushti Prasad’ magazine here.

 

 

‘પુષ્ટિ પ્રસાદ નો  સપ્ટેમ્બર માસનાં અંકમાં નીચે દર્શાવેલ કૃતિ તેમજ આવી વિવિધ અનેક સામગ્રી માણવા …  અંક નીચે દર્શાવેલ લીંક પર ક્લિક કરશો : 

pushti.sep

 

 

pushti.sep.1

 

Download past issues of ‘Pushti Prasad’ magazine here.

 

‘પુષ્ટિ પ્રસાદ’ સપ્ટેમ્બર  માસનો  સમગ્ર અંક માણવા  નીચે દર્શાવેલ લીંક પર ક્લિક કરશો..

 

 

Sept. 2005 High Quality Issue Sept. 2005 Low Quality Issue

 

To view online issues you will need Adobe Acrobat Reader. If you do not have it please download by clicking here –>    

 

 

The High Quality images are large and will take some time to appear. If you still have difficulty reading these files please email to [email protected] 

સાભાર : વ્રજનિશ શાહ  – લોયડસ્, મેરિલેન્ડ.  યુએસએ. 

 

 
બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 

“પુષ્ટિ પ્રસાદ”  સામાયિક ના  સળંગ અંક ..  માણી શકો તે હેતુથી  અમોએ  તેની એક અલગ કેટેગરી “પુષ્ટિ પ્રસાદ .. “(સામાયિક સ્વરૂપે) …  અહીં  દર્શાવેલ  છે…  આ કેટેગરી પર ક્લિક કરવાથી ફક્ત ‘પુષ્ટિ પ્રસાદ’ સામાયિક – મેગેજીન નાં અંકો ની લીંક જ આપને  ત્યાં  જોવા મળશે…. ૨૦૧૪ જાન્યુઆરી થી અમો ‘પુષ્ટિ પ્રસાદ’ ઈ – મેગેજીનની પોસ્ટ મૂકવા માટે થોડો ફેરફારકરવાનું વિચારેલ છે..  હવે પછી દર મહિનાનાં એક અઠવાડિયે  અમો એક નવો ચાલુ વર્ષનો અંક મૂકવા કોશિશ કરીશું, અને બીજે અઠવાડિયે આજ રીતે બે અંક જૂના – અગાઉના વર્ષના મૂકવાનાં ચાલુ રાખીશું.  આશા રાખીએ છીએ કે આ જરૂરી ફેરફાર આપ સર્વેને પસંદ આવશે.

 

 

પુષ્ટિ સાહિત્ય વિશે … બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ,  સદા અમોને પ્રેરણાદાયી બની રહે  છે, આપના પ્રતિભાવની આશા રાખીએ છીએ ….

ક્રિસમસ ૨૦૧૩ અને નવા વર્ષ ૨૦૧૪ નું સ્વાગત …

ક્રિસમસ ૨૦૧૩ અને નવા વર્ષ ૨૦૧૪ નું સ્વાગત …

 

 

Merry Christmas -Blog post
 

 

સન ૨૦૧૩ નું વર્ષ દેશ અને દુનિયામાં અવનવા બનાવોની યાદો પાછળ છોડીને પુરું થવા આવ્યું.

  

આવી પહોંચ્યા આપણે વર્ષના આખરી દિવસોમાં આવતી ક્રિસમસની હંમેશ મુજબની ચીલા ચાલુ રીતે ઉજવણી કરવા માટે  અને નવા વર્ષ ૨૦૧૪ નું હર્ષ અને ઉલ્લાસથી સ્વાગત કરવા કરવા માટેની તૈયારીઓ સાથે.

હિન્દુઓ જેવી રીતે કૃષ્ણ જન્મને જન્માષ્ટમી, રામના જન્મને રામ નવમી દ્વારા ઉજવીને આ આરાધ્ય દેવો પ્રત્યે એમનો ભક્તિ ભાવ વ્યક્ત કરે છે એવી જ ભાવનાથીવિશ્વમાં ખ્રિસ્તીઓ ભગવાન ઈશુના (ક્રાઈસ્ટના)જન્મદિન ૨૫મી ડિસેમ્બરને ક્રિસમસ તરીકે ઉજવે છે.

 

 

ચાલો આપણે પણ ઉત્સાહ અને ઉલ્લાસથી ક્રિસમસની ઉજવણીમાં આ પોસ્ટ દ્વારા જોડાઈએ.

 

 

જૂની સમસ્યાઓને ભૂલી, હળવા બની નવી આશાઓ અને નવા

સંકલ્પોની ભાવનાઓ સાથે નવા વર્ષ ૨૦૧૪નું  સ્વાગત કરીએ.

સ્વાગત -૨૦૧૪ ના વર્ષનું

પસાર થઇ ગયું એક ઓર વરસ

આવીને ઉભા નવા વર્ષને પગથાર

નવા વરસે નવલા બની નવેસરથી

હાસ્ય,કરુણા અને પ્રેમ વહાવીએ

જિંદગી આપણી છે એક ફળદાઈ ખેતર

જુના વરસના ઘાસ નીદામણ દુર કરી

નવા વરસે જીવનનો નવો પાક ઉગાડીએ

અજ્ઞાન દુર કરી જ્ઞાનની જ્યોત પ્રગટાવીએ

દુર્ગુણો દુર કરી સદગુણો અપનાવીએ

નુતન વર્ષે નવી આશાનો દીપ જલાવી

વર્ષ ૨૦૧૪નુ હર્ષથી સ્વાગત કરીએ

ચાલો , સૌ કરીએ દિલથી પ્રાર્થના કે-

ગત વર્ષો કરતાં આ નવલું વર્ષ

સૌને માટે સુખ શાંતિ આરોગ્યમય એવું

સર્વ રીતે સર્વોત્તમ વર્ષ બનાવજે, હે પ્રભુ .

—————————————-

 

 

THINGS TO KNOW AND PONDER ON ….IN 2014

The most useless thing to do…………………. ….Worry.

The greatest Joy…….. ……… ……….. ……… …. … Giving.

The greatest loss   ……..   …..  ….  …Loss of self respect

The most satisfying work…………   …….Helping others

The ugliest personality trait  …….. ………     Selfishness.

The greatest “shot in the arm…… ……  Encouragement.

The greatest problem to overcome…. …………   …. Fear.

The most Effective sleeping pill……..  … Peace of mind.

The most crippling failure disease…..  ………….Excuses.

The most powerful force in life…….. ………… ……..Love.

The most dangerous pariah…… ………… …   A Gossiper.

The most incredible computer…. ……… …. ..  The Brain.

The worst thing to be without….. ……. ………  ..  ..Hope.

The deadliest weapon…… ……… ……. …   ….The tongue.

The two most power-filled words………….. …. …”I Can”.

The greatest asset……. ……… ………… …..  … ……..Faith.

The most worthless emotion….. ………… ..    . .Self-pity.

The most prized possession.. ………… .. .    ….Integrity.

The most beautiful attire…… ……… …………  …A Smile.

The most powerful channel of communication–Prayer.

The most contagious spirit………… ……… …Enthusiasm.

The most important thing in the life…….. ……… …God.

 

 

 ——————————————

ક્રિસમસ પ્રસંગે લોકોનો ઉજવણીનો ઉત્સાહ અને આનંદ દર્શાવતો સુંદર વિડીયો નીચે નિહાળો.

WestJet Christmas Flash Mob

 

 

 

 

વર્ષના આ સુંદરત્તમ સમય ક્રિસમસ પર્વ પ્રસંગે વિનોદ વિહાર

સૌ સ્નેહીજનો/વાચક મિત્રોને  ઉલ્લાસમય અને આનંદમય

ક્રિસમસ માટે  અને નવા વર્ષ ૨૦૧૪ માટેની  અનેક હાર્દિક

શુભેચ્છાઓ પાઠવીએ છીએ.

વિનોદ પટેલ 

‘દાસ’ – ‘દાદીમા ની પોટલી’ પરિવાર …

————————————-

 

 
Marry Christmas

 

 

સાભાર : શ્રી વિનોદભાઈ પટેલ (વિનોદ વિહાર)
બ્લોગ લીંક : http://vinodvihar75.wordpress.com

 

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 

બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

ક્રિસમસના શુભ અવસરે … નવલી ભેટ …

ક્રિસમસના શુભ અવસરે … નવલી ભેટ …

 

ક્રિસમસના શુભ અવસરે ગુજરાતી ભાષાના રસિયાઓને નવલી ભેટ …

 

 
GREETINGS..1
  નીચે દર્શાવેલ લીંક પર ક્લિક કરવાથી ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચયની સાઈટ પર ડાયરેક્ટ સંપર્ક થઇ શકશે…

 
આ અગાઉ એક નવો પ્રયોગ કર્યો હતો – ગુજરાતી કવિઓનો સંઘ કાઢવાનો. આ રહ્યો…
 

 
hiral shahહવે એમાં શ્રીમતિ હીરલ શાહનો મધુર સ્વર પણ ભળ્યો છે.
 

 
આધુનિક ગુજરાતી કવિતાના ઉષાકાળ વખતના કવિઓની રચનાના એકાદ પદનો આ સંપુટ માણો અને આપણી અણમોલ વિરાસત જેવા એ કવિઓને સાદર પ્રણામ કરવામાં જોડાઓ.
 

 

 

 
suresh jani

સાભાર :  શ્રીસુરેશભાઈ જાની (યુએસએ)

(ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચય)

http://sureshbjani.wordpress.com

 

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 

બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

ઇતિહાસમાં અમર બની ગયેલી વીરાંગનાઓ …

ઇતિહાસમાં અમર બની ગયેલી વીરાંગનાઓ …

 

 

– ભારતીય ઇતિહાસ મરાઠાઓનો ગણાય છે – ઇ. સ. ૧૦૪૧માં મૈસુરની નાયિકા સિદ્ધનહલ્લીના ગામડામાં મૃત્યુ પામી.

 

ઘણાને આશ્ચર્ય થશે કે પ્રાચીન ભારતમાં કન્યાઓને યુદ્ધની તાલીમ આપવામાં આવતી હતી. જો આમ ન હોત તો સાતવાહન વંશની નયનિકા, વાકાટક વંશની પ્રભાવતી, ચાલુક્ય રાજ્યની વિજય ભટ્ટારિકા અને કાશ્મીરની સુગંધા અને દિધા જેવી નારીઓને તેમના પુત્રોની બાલ્યાવસ્થામાં રાજ્ય કરવામાં સફળતા મળી નહોત.

brave indian women

દક્ષિણ ભારતના અભિલેખોમાં (મઘ્યયુગના) આવા ક્ષત્રિય – નાયિકાઓનો તેમના ભય, જોખમો વખતે પોતાના ઘર સંભાળવાના ઉલ્લેખ મળે છે. ઇ. સ. ૧૦૪૧માં મૈસુરની નાયિકા સિદ્ધનહલ્લીના ગામડામાં મૃત્યુ પામી હતી. બીજી કર્ણાટકની નાયિકાને લૂંટારુંઓ સામે લડવાના બહાદુરીભર્યા કાર્ય માટે સન્માન રૂપે નાકનો હીરો અર્પણ કરી સરકાર તરફથી બદલો મળ્યો. એક ખંડિયા રાણીએ તો યુદ્ધની આગેકૂચ કરાવી હતી. ૧૪૪૬માં એક મૈસુરની નાયિકા તેના પિતાના ખૂનીનો બદલો લેવામાં લડતાં શિકાગો ગામમાં મૃત્યુ પામી હતી.

 
મરાઠા કાળ સુધી સ્ત્રીઓને યુદ્ધની તાલીમ અપાતી રહી. ભારતીય ઇતિહાસ મરાઠાઓનો ગણાય છે. યશવંતરાવ હોલકરની પુત્રી રાણી ભીમાબાઈએ સર જોન માલ્કમ (સ્વામી સહજાનંદના મળેલા)ને કહેલું કે મરાઠા રાજકુમારીઓનું કર્તવ્ય છે કે વ્યક્તિગત રૂપે લશ્કરના માર્ગદર્શન માટે નહીં હોય ત્યારે.

 
કોલ્હાપુર રાજ્યની સંસ્થાપક તારાબાઈ તેના લશ્કરને દોરવતી અને તેનું રાજ્ય ચલાવતી હતી. ઝાંસીની રાણી લક્ષ્મીબાઈ તો ઇતિહાસ, પ્રસિઘ્ધ યૌઘ્ધા નારી છે, જેની બહાદુરીના વખાણ તેના શત્રુઓએ પણ કરેલા. ગ્વાલિયરના મહારાજાની બેન રાજકુમારી કમલાબાઈ સંિધિયા યુદ્ધની સર્વ તાલીમમાં નિપુણ હતી. તેના પિતા મરાઠાઓની જુની પરંપરા ચાલવતા હતા જ્યારે તેમણે આ દિશામાં બારીકાઈભર્યો નિર્ણય લીધો હતો.

 
ભારતનો ઘણો પ્રાચીન ઇતિહાસ જોતાં જણાય છે કે જાતકમાં બનારસનો રાજા સન્યાસ લે છે ત્યારે તેની સ્ત્રી રાજકારભાર હાથ લે છે. ઓરિસ્સામાં જ્યારે રાજા લલિતાભરણ દેવ અને તેનો પુત્ર મરણ પામે છે ત્યારે (૯મી સદી) વિધવા રાજમાતાને દરબારીઓ રાજ્યનો કારભાર સંભાળવા વિનંતી કરે છે. આથી તે રાજગાદીએ બેઠી હતી, જ્યાં સુધી તેનો પૌત્ર જન્મ્યો નહોતો, ત્યાં સુધી કાશ્મીરની રાણી દિધાએ બાવીસ વર્ષ રાજ્ય કર્યું. ચંદ્રગુપ્ત મૌર્યના દરબારમાં આવેલા ગ્રીક રાજદૂત મેગેસ્થનીઝે ઉલ્લેખ કર્યો છે કે પાંડ્ય દેશમાં રાણી રાજ્યકર્તાઓ હતી. એ કદાચ ત્યાં ચાલતા માતૃ સમાજને લીધે હોઈ શકે.

 
ગુપ્તવંશનો સંસ્થાપક ચંદ્રગુપ્ત પહેલો તેની લિચ્છવી રાણી કુમારદેવી સહિત રાજ્ય કરતો હતો. રાજ્યકર્તા રાજા-રાણીના નામો સિક્કાઓ પર પણ જોવા મળ્યા છે. કોશાંબીના રાજા ઉદયનના પકડાઈ જવાથી તેની માતા રાજ્ય કારભાર ચલાવતી હતી. આપણે ઉપર ઉલ્લેખ કર્યો છે તે રાણી નયનિકા (ઈ. સ. પૂર્વેની બીજી સદી) તેનો પુત્ર પુખ્તવયનો નહીં હોવાથી રાજ્ય સંભાળતી હતી અને આમ દક્ષિણનું સાતવાહન રાજ્ય એક નારી રાજ્યકર્તાની સત્તામાં હતું. આમ પુત્ર નાનો હોવાથી મઘ્ય પ્રદેશનો કારભાર વાકારકવંશની પ્રભાવતી ગુપ્તે જેનો ઉલ્લેખ આપણે ઉપર કર્યો છે તેના પતિના મૃત્યુ પછી ૧૦ (દશ) વર્ષ સુધી ચલાવ્યો. મઘ્યયુગના કાશ્મીરના રાણી સુગંધાએ બધો કારભાર પોતાના હાથમાં લીધો હતો. રાજપૂતોના ઇતિહાસમાં તો વિધવા રાણીઓના રાજ્યકર્તા તરીકેના ઘણા દ્રષ્ટાંતો જોવા મળે છે.

 
જ્યારે ગુજરાતનો સુલતાન બહાદુર શાહ ચિતોડ પર ચઢી આવ્યો ત્યારે રાણા સંગની વિધવા રાણી કર્ણાવતીએ ચિતોડને બચાવવામાં આગળ પડતો ભાગ લીધો હતો. રાણા સંગની બીજી રાણી જવાહીરબાઈ લશ્કરને મોખરે રહી લડતાં પોતાનો જાન કુરબાન કરી રાજપૂતાણીની વીરતાને અમર કરી. મઘ્યકાળના રાજપૂત-ઇતિહાસમાં આવા તો ઘણા દાખલા મળી આવે છે.

 
મરાઠા ઇતિહાસમાં કોલ્હાપુરની તારાબાઈ, ઇચલકરંજીની અણુબાઈ, ઇંદોરની અહલ્યાબાઈ અને ઝાંસીની રાણી લક્ષ્મીબાઈ તેમની શુરવીરતા અને ક્ષાત્રતેજ તથા ચાણક્યનીતિ માટે રાજકીય દ્રષ્ટિએ આગળ તરી આવે છે. ૧૭૦૦માં છત્રપતિ રાજારામના મૃત્યુ પછી ઔરંગઝેબની સામે નોંધનીય વીરતા બતાવવા માટે કોલ્હાપુરના રાજ્યકર્તા કુટુંબના સંસ્થાપક તારાબાઈ મરાઠા ઇતિહાસમાં અમર થઈ ગયા. સુપ્રસિઘ્ધ કોલ્હાપુર નજીક આવેલા ઇચલકરંજીના અણુબાઈ ધોરપડે ઉત્તમ રીતે રાજ્યનો કારભાર ચલાવ્યો હતો. તેના દળ સાથે પેશ્વાઓ સામેના યુઘ્ધમાં લડાઈમાં ઉતરી ભાગ લેતી હતી. તે તેના પિતા પેશ્વ્વા બાલાજી વિશ્વ્વનાથના લડાયક ગુણો તેનામાં ઉતર્યા હતા.

 
અહલ્યાબાઈ હોળકર જે ઇંદોરનાં હતાં. તેમણે તેમના સસરા મલ્હારરાવ હોળકરની રાજકીય ફરજો અદા કરી હતી. ત્યારે તેની ઉંમર માત્ર ૨૪ વરસની હતી. ભારતીય ઇતિહાસમાં તેનો સમય ઈ. સ. ૧૭૬૬થી ૧૭૯૫ સુધી ઘણો કટોકટીભર્યો હતો. પરંતુ તેમણે એ બધાનો બહાદુરીથી સંકટોનો સામનો કર્યો.

સૌજન્ય : ગુ.સ. દૈનિક

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

આજની પોસ્ટ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર મોકલવા બદલ, અમો પૂર્વી મોદી મલકાણ (યુએસએ) ના અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ.

બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

ગરીબ બાળાની શ્રમ-ભક્તિ … (પ્રેરક પ્રસંગ) …

ગરીબ બાળાની શ્રમ-ભક્તિ … (પ્રેરક પ્રસંગ) …

 

 

 

 GREETINGS..1

 

 

આશરે પાંચેક વર્ષ પહેલાંનો પ્રસંગ છે.

 

 

 

સંસ્કૃતના વિદ્વાન અને મારા પરમ મિત્ર ડૉ. મણિભાઈ પ્રજાપતિ સપરિવાર હરિદ્વાર જઈ રહ્યા હતા.  એમણે મને પણ સાથે જોડાવા માટે આગ્રહ કર્યો.

 

આ પહેલાં ઘણી વાર હું હરિદ્વાર ગયો છું.  પરંતુ મને પ્રવાસનો શોખ, એટલે હું પણ એમની સાથે સપરિવાર જોડાયો.  મારે માટે તો હરિદ્વાર એટલે પ્રવાસ અને યાત્રાનો મણિકાંચન  યોગ ગણાય.

 

હરિદ્વારમાં અમે પંદર દિવસ માટે એક ગેસ્ટ હાઉસમાં રોકાયા.  અહીં આવ્યા હોઈએ અને ગંગા-સ્નાનનો લાભ ન લઈએ એ તો કેમ બને ?  અહીં ગંગાજી પર વિશાળ અને સુંદર ઘાટ બાંધવામાં આવ્યા છે.  (વાસ્તવમાં ગંગાજી તો બે-એક કિલોમીટર દૂર વહે છે.  હરિદ્વારનાં પાદ પખાળતાં જે જળ વહે છે, એ ગંગાજીની એક મોતી નહેર છે.)  અમે નિત્ય સવારે ગંગાઘાટ પર આવતા, ને ગંગાજીનાં પવિત્ર અને શીતળ જળમાં સ્નાન કરવાનો સરળ લ્હાવો લેતા.

 

ગંગાઘાટ પર અનેક લોકો આજીવિકા માટે જાતભાતની વસ્તુઓ લઇ બેઠા હોય છે.  દેશભરમાંથી પધારેલા ભાવિક ભક્તો અને વિવિધ વસ્તુઓનો વેપાર કરતા લોકોનો જાણે ભાતીગળ મેળો !  કેટલાંક ભાઈ-બહેન પડિયામાં દીપ લઈને બેઠાં હોય છે.  પાંદડાંમાંથી બનાવેલ પડિયો; એમાં થોડાં ફૂલ અને વચ્ચે ઘીનો દીવો.  દીવો પેટાવીને ગંગાજીમાં તરતો મૂકીએ.  પ્રવાહ સાથે દીવો દૂર … દૂર સુધી વહેતો જાય.  આવા અસંખ્ય દીપ ગંગાજીની ગોદમાં તરતા હોય.  જાણે આકાશમાંથી તારા ગંગાજી પર ઊતરી આવ્યા.  અદ્દભૂત ર્દશ્ય !

 

મારા મનમાં પણ ગંગાજીમાં દીપ તરતો મૂકવાનો વિચાર આવ્યો.  પરંતુ બુદ્ધિએ કહ્યું : ‘દીવાઓ તો અસંખ્ય ટ્રે છે.  તારે તો કોઈ શ્રમજીવીને મદદ કરવી છે ને.’  આવું વિચારીને મેં એક દશેક વરસની બાળાને દીવાની કિંમત પેટે પાંચ રૂપિયા આપ્યા.  બાળા દીવો પેટાવવા જતી જતી.  પણ મેં એને કહ્યું : ‘તું પૈસે રખ લો, મુંઝે દીયા નહીં ચાહિએ.’  આ સાંભળી બાળાને આશ્ચર્ય થયું.  આવો ગ્રાહક કદાચ એને કોઈ મળ્યો નહીં હોય.  પણ પછી તરત જ એ મારો ભાવ સમજી ગઈ.  એ ગંગાજી તરફ ફરી, અને પૂરી તાકાતથી પાંચ રૂપિયાનો સિક્કાનો ગંગાજીમાં ઘા કર્યો.

 

હું તો જોતો જ રહી ગયો, ને પછી કહ્યું: ‘પૈસે ક્યોં ફેંક દિંયે  ?’  બાળાએ ગૌરવભેર કહ્યું : ‘હમ ગરીબ જરૂર હૈં, લેકિન ભિખારી, નહીં હૈં.  હમ પસીને કીં રોટી ખાતે હૈં.  હમે મુફતમેં પૈસે નહીં ચાહિએ.’

 

ગરીબ વ્યક્તિને મદદ કરવાનો મારો બુદ્ધિ-ગર્વ આ અબોધ બાળાના આત્મગૌરવ સામે ભોંઠો પડી ગયો !  આ શ્રમજીવી બાળાને કદાચ નિશાળે જવાની તક નહીં મળી હોય.  તો પછી શ્રમના મહિમા વિશેનું મૂલ્યશિક્ષણ એ ક્યાંથી શીખી હશે ?  એને વાંચતાં આવડતું નહીં હોય, તો પછી ‘મફતનું કશું લઈશ નહીં’  આ ગીતાબોધ એ ક્યાંથી પામી હશે ?

 

આપણે યાત્રાધામોમાં જઈએ છીએ.  નદી-સ્નાન કરીએ છીએ.  સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરીને પ્રભુને પ્રાર્થીએ છીએ:  ‘અમને ધન, સંપતિ અને ઐશ્વર્ય આપો.’  ઓછામાં ઓછો પરિશ્રમ કરીને વધુમાં વધુ મેળવવાની કામના કરીએ છીએ.  કેટલાક સાંઢિયા ગરીબ ગાયના ભાગનું ઘાસ ઓહિયાં કરી જઈ ઉન્મત્ત થઈને મહાલે છે !

 

આપણે Work is worship:  ‘શ્રમ એ જ સાચી ભક્તિ’, એવાં સૂત્રોનું પોપટની જેમ રટણ કરીએ છીએ.  શ્રમ અને સ્વાશ્રયના મહિમા વિશે ભાવાવેશપૂર્વક ભાષણો કરીએ છીએ.  સુંદર લેખો લખીએ છીએ.  પરંતુ આ સૂત્રોનો આપણા જીવનમાં અનુવાદ જોવા મળે છે ખરો ?  આપણે તો શ્રમ કરનારને નીચો અને ન કરનારને ઊંચો માનીએ છીએ !

 

આપણાં શાસ્ત્રોમાં નવ પ્રકારની : નવધા ભક્તિની ચર્ચા કરવામાં આવી છે.  પરંતુ આ ગરીબ અને શ્રમજીવી બાળાએ મને તો ‘શ્રમ એ જ શ્રેષ્ઠ ભક્તિ’  એમ ભક્તિનો દસમો પ્રકાર: શ્રમભક્તિ: સમજાવ્યો.

 

 

 deepmala

 

 

પછી દસ રૂપિયા આપીને અમે એ બાળા પાસેથી બે દીપ લીધા.  એના હાથે જ પેટાવ્યા, ને મેં અને શ્રીમતીજીએ ગંગાજીમાં ભાવપૂર્વક વહેતા મૂક્યા.  દૂર… દૂર વહેતા, ગંગાજીમાં એકાકાર થઇ ગયા ત્યાં સુધી અનિમેષ નયને જોઈ રહ્યાં.  રણની રેતી જેવી મારી કોરીધાકોર બુદ્ધિમાં જાણે ભાવનાની ભીનાશ ભળી !  ગદ્દગદ થયો.  મનોમન પ્રાર્થના થઇ ગઈ :  ‘હે ગંગામૈયા !  ભારતમાતાના સૌ સંતાનોમાં શ્રમભક્તિની ભાવના જગવજે !’

 

 

(ગ.ગુ. (૨૯)૯-૧૨/૪૯)
 

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 

બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

સ્વાસ્થ્ય અને સૌંદર્ય માટે લીંબુની ઉપયોગિતા અને ફાયદાઓ …

લીંબુ ની  ઉપયોગિતા અને ફાયદાઓ  …

 

 

સાદા ભોજનનો જો સ્વાદ વધારવો હોય તો લીંબુનો રસ બહુ કામ લાગે છે. એટલું જ નહીં લૂથી બચવા માટે લીંબુના રસને સંચળવાળા પાણીમાં મિક્સ કરીને પીવામાં આવે તો બપોરે ગરમીમાં બહાર રહેવાથી લૂ નથી લાગતી. લીંબુના એટલા બધા ફાયદા છે જેટલા તમે વિચારી પણ નહીં શકો. લીંબુમાં સાઇટ્રિક એસિડ, વિટામિન સી, વિટામિન બી, કેલ્શિયમ, મેગ્નેશિયમ, પ્રોટીન અને કાર્બોહાઇડ્રેટ હોય છે. આવો, લીંબુના લાભ વિષે થોડી વધુ જાણકારી મેળવવીએ.

 

 
lime

 

 

લીંબુનો ઉપયોગ ઔષધીના રૂપમાં સદીઓથી કરવામાં આવે છે.   શરબત અને સલાડમાં તો તેનો ઉપયોગ થાય જ છે, પણ સાથે સાથે લીંબુ અનેક રીતે કારગર સાબિત થયુ છે.  શું તમે જાણો છો કે ચહેરા માટે લિંબુ પ્રાકૃતિક બ્લીચ છે.  તમે લીંબુની છાલનો પણ ઉપયોગ કરી શકો છો.  તો આજે જાણો લીંબુના ૧૫ હેરાન કરી દેનારા ઉપયોગો વિશે.

 

જાણો લીંબુના ૧૫ અમેઝીંગ સૌંદર્ય વર્ધક લાભ …

 
૧)ખીલથી મેળવો છુટકારો-
 
લીંબુનો રસ ખીલ કે નાની ફોલ્લી પર લગાવવાથી ફાયદો થાય છે. લીંબુમાં વિટામિન સી હોવાને કારણે તમારી ત્વચા સ્વસ્થ અને ચમકદાર બને છે.
 
૨)સુંદર બનશે નખ-
 
લીંબુના રસમાં નખ ડુબાડી રાખવાથી નખ મજબુત બને છે. આ ઉપરાંત નખનુ પીળાપણુ પણ દૂર થાય છે.
 
૩)મેળવો યંગ લૂક-
 
ઉંમર વધવાની સાથે સાથે તેની નિશાનીઓ પણ દેખાવા લાગે છે. લીંબુ એક સારુ એંટીઓક્સીડેંટ છે. જે ત્વચા પરની કરચલીઓ દૂર કરે છે.તમે બદામમાં લીંબુનો રસ મિક્સ કરી તેનુ ફેસ પેક બનાવી ચહેરા પર લગાવી શકો છો. આ ફેસ પેક ૨૦ મિનિટ સુધી રાખવુ.
 
૪)ઓઈલી સ્કિનથી મેળવો છુટકારો-
 
પિંપલ્સ અને બ્લેકહેડ્સ જેવી સમસ્યા પાછળ ઓઈલી સ્કિન જવાબદાર છે. સ્કિન પરનુ ઓઈલ કંટ્રોલમાં લેવા લીંબુ છે કારગર ઉપાય. લીંબુ રહેલા સાઈટ્રિક એસિડ ત્વચા પર આવતા વધારાના ઓઈલના અણુઓને તોડે છે. લીંબુનો રસ પાણીમાં મિક્સ કરીને ચહેરા પર લગાવવાથી સારુ પરિણામ મળી શકે છે.
 
૫)વજન ઓછુ થશે-
 
વજન ઉતારવા લીંબુ છે સૌથી ઉપયોગી.લીંબુમાં પેક્ટિન હોય છે. જે ભુખને દૂર કરવામાં મદદગાર સાબિત થાય છે. પેક્ટિનયુક્ત ભોજન ખુબ સારુ માનવામાં આવે છે. તેમાં કેલોરી અને ફૈટ ખુબ ઓછી માત્રામાં હોય છે. લીંબુનો રસ સહેજ પાણીમાં મિક્સ કરીને પીવાથી પેટનો ભાગ ઘટે છે.
 
૬)અંડરઆર્મની કાળાશ થશે દૂર-
 
અંડરઆર્મ કાળા પડી જવાની સમસ્યા લગભગ 90 ટકા મહિલાઓને હોય છે. જો તમે પણ આવી સમસ્યાના શિકાર બન્યા હો તો લીંબુ અંડરઆર્મ પર લગાવો અથવા તેના ટુકડા અંડરઆર્મ પર ઘસી શકો છો.
 
૭)પાચન માટે છે ફાયદારૂપ-
 
તમને પાચનની સમસ્યા હોય તો લીંબુનો ઉપયોગ કરો. એક ગ્લાસ ગરમ પાણીમાં લીંબુનો રસ અને મધ મિક્સ કરી તેનુ સેવન કરો. તેનાથી શરીરની અનાવશ્યક ટોક્સિન બહાર નિકળી જશે. સાથે જ પાચન તંત્ર સારુ રહે છે. ત્વચાનો રંગ પણ નિખરે છે.
 
૮)નિખરી ઉઠશે ત્વચા-
 
લીંબુનુ શરબત પીવાથી ત્વચા નરમ અને મુલાયમ બને છે. ચહેરો,ઘુંટણ કે કોણી ચમકદર બનાવવી હોય તો રોજ આ જગ્યા પર લગાવવો લીંબુનો રસ. લીંબુ નેચરલ ટોનિકનુ કામ કરે છે.
 
૯)ડૈંડ્રફથી મેળવો છુટકારો-
 
ડૈંડ્રફના કારણે ઘણી વખતે જાહેરમાં શરમમાં મુકાવવુ પડે છે. જો તમે પણ આવી સમસ્યાનો શિકાર બની ચુક્યા હો તો તમારા હેરમાં લીંબુનો રસ તેલમાં મિક્સ કરીને લગાવી શકો છો. થોડી વાર આ મિશ્રણથી હેરમાં મસાજ કર્યા બાદ વાળ ધોઈ લો. તેનાથી ડૈંડ્રફ ગાયબ થઈ જશે.
 
૧૦)પ્રાકૃતિક બ્લીચ-
 
પ્રાકૃતિક લાઈટનિંગ અજેંટ હોવાને કારણે તે ત્વચા માટે ઘણુ ફાયદાકારક છે. માટે લીંબુનો ઉપયોગ સૌંદર્ય પ્રસાધનના રૂપમાં કરવામાં આવે છે. લીંબુના રસમાં ફેસ પેક મિક્સ કરીને પણ ત્વચા પર લગાવી શકો છો. આનાથી દાગ-ધબ્બા થઈ જાય છે દૂર.
 
૧૧)ખભાને બનાવો સુંદર-
 
મધ અને બદામનુ તેલ લીંબુના રસમાં મિક્સ કરીને ખભા અને તેની આસપાસ મસાજ કરી શકો છો. મસાજ કરવાથી ખભા નરમ અને સાફ થઈ જાય છે.
 
૧૨)મોં ની દુર્ગંધ થશે દૂર-
 
શ્વાસમાં તાજગી ભરવાની સાથે લીંબુ મોં માંથી દુર્ગંધ દૂર કરે છે. અડધા લીંબુને એક ચમચી મીઠા અને બેકિંગ સોડા સાથે દાંત પર ઘસવાથી દાંત ચમકદાર બને છે.
 
૧૩)હેર કલર દૂર કરવામાં મળે છે મદદ-
 
વાળમાં તમે કરાવેલ હેર કલર દૂર કરવો હોય તો જે વાળમાં લીંબુનો રસ લગાવો અને તેને તડકામાં સુકાવા દો.લીંબુમાં રહેલ સાઈડટ્રિક એસિડથી હેર કલક દૂર થઈ જાય છે.
 
૧૪)લીંબુથી થતા સ્વાસ્થ્ય લાભ-
 
લીંબુ પાચનતંત્રને તંદુરસ્ત રાખવાની સાથે ગળામાં પડતા ચાંદા,હદયમાં બળતરા અને ખંજવાળ પણ દૂર કરે છે. લીંબુથી ઘા પણ ઝડપથી રુઝાય છે. તે હાડકા એન ક્નેક્ટિવ ટિશુને પણ સ્વસ્થ રાખે છે.
 
૧૫)હોઠ બનાવો સુંદર-
 
હોઠની કાળાશ દૂર કરવામાં લીંબુ ખુબ ફાયદાકારક છે. સુકાઈ ગયેલા કે ફાટી જતા હોઠ પર લીંબુનો રસ લગાવવાથી ફાયદો થાય છે.તમે ઈચ્છો તો મિલ્ક ક્રિમ અને મધમાં લીંબુનો રસ મિક્સ કરી પ્રાકૃતિક લિપ બામ બનાવી શકો છો. આ લિપ બામ લગાવવાથી હોઠ મુલાયમ અને ગુલાબી રહે છે.

 

 

સાભાર : મીત મહેતા (સંકલિતઃ)
 

 
પૂરક ઉપચાર …
 

 
લીંબુ  :
 

 
lime.1
 

 
પરિચય :
 
લીંબુનાં જેટલા ગુણગાન ગાઇએ તેટલાં ઓછાં પડે. ખાનપાનમાં લીંબુનો રોજિંદો ઉપયોગ ઘણી બધી તકલીફોને દૂર રાખે છે. આંબલીની જેમ લીંબુની ખટાશ નુકસાનકારક નથી. નિર્ભયતાથી તેનો દરરોજ ઉપયોગ કરી શકાય છે. આમલી અને લીંબુની તુલના આ રીતે કરવામાં આવી છે :
 

 
આમલીમાં ગુણ છે એક, અવગુણ પૂરા વીસ,
લીંબુમાં અવગુણ નહિ, ગુણ છે પૂરા વીસ.
 

 
આવા ગુણકારી લીંબુને જીવનભર ખાનપાનમાં મહત્‍વનું સ્‍થાન આપવું જરૂરી છે.
મોસંબી, સંતરાં, ચકોતરાં, પપનસ, બિજોરાં વગેરે લીંબુના વર્ગમાં આવે છે. આ બધાં જ ગુણકારી છે.
 
ગુણધર્મ :
 
લીંબુ ખાટું, ઉષ્‍ણ, પાચન, દીપન, લઘુ, આંખોને હિતકારી, અતિ રુચિકર, તીખું અને તૂરું છે. એ કફ, ઉધરસ, ઊલટી, કંઠરોગ, પિત્ત, શૂળ, ત્રિદોષ, ક્ષય, કબજિયાત, કોલેરા, ગુલ્‍મ અને આમવાતને દૂર કરનાર, કૃમિનાશક તેમજ લોહી સુધારક છે. લોહી શુદ્ઘ રહેવાથી તંદુરસ્‍તી જળવાય છે. લીંબુ ત્રિદોષનાશક હોઇ દરરોજ તેનો વપરાશ કરવો જોઇએ.
 

(૧) લીંબુના રસમાં સિંધવ મેળવીને બે-ત્રણ અઠવાડિયા સુધી પીવાથી પથરી ઓગળી જાય છે.

(૨) એક ગ્‍લાસ નવશેકા પાણીમાં અર્ધું લીંબુ તથા પા ચમચી મરીનું ચૂર્ણ નાખી થોડા દિવસ પીવાથી યકૃત(લીવર)ની તકલીફ મટે છે.

(૩) લીંબુનો રસ થોડા પાણીમાં પીવાથી ગળાની તકલીફ દૂર થાય છે.

(૪) એક ચમચી લીંબુનો રસ અને અર્ધી ચમચી આદુનો રસ નરણે કોઠે પીવાથી કોઇ પણ જાતનો પાચનતંત્રનો કોઇ પણ અવયવનો દુખાવો મટે છે.

(૫) એક લીંબુના રસમાં થોડું ગરમ પાણી નાખીને પીવાથી થોડા દિવસમાં વાયુનો ગડગડાટ થતો અટકી જાય છે.

(૬) એક લીંબુનો રસ કાઢી તેમાં સિંધવ અને સાકર નાખીને પીવાથી પિત્તની ઊલટી, અતિસાર અને મરડો મટે છે.

(૭) લીંબુ અને ડુંગળીનો રસ ઠંડા પાણીમાં મેળવીને આપવાથી કોલેરામાં ફાયદો થાય છે.

(૮) લીંબુનો રસ ગરમ પાણીમાં મેળવીને રાતે સૂતી વખતે પીવાથી શરદી મટે છે.

(૯) એક ચમચી લીંબુનો રસ અને એક ચમચી મધ ભેળવીને રોજ ચાટી જવાથી ખાંસી મટે છે. તેમજ દમનો હુમલો બેસી જાય છે.

(૧૦) એક ગ્‍લાસ ઠંડા પાણીમાં એક લીંબુનો રસ નાખી દરરોજ સવારે પીવાથી કબજિયાત મટે છે.

(૧૧) દૂધ ન પચતું હોય તો થોડા દિવસ સવારે ઊઠ્યા પછી સૌપ્રથમ લીંબુવાળું પાણી પીવાથી થોડા દિવસમાં દૂધ પચવા લાગે છે.

(૧૨) લીંબુના રસમાં મધ ભેળવીને નાનાં બાળકોને ચટાડવાથી તેઓ ઓકતા બંધ થાય છે અને દુખાવો મટે છે.

(૧૩) લીંબુના રસમાં કોપરેલ મેળવીને માલિશ કરવાથી ચામડીની શુષ્‍કતા, ખુજલી, દાદર વગેરે ચામડીની તકલીફોમાં ફાયદો થાય છે.

(૧૪) લીંબુનો રસ માથાના વાળમાં લગાડી ઘસવાથી વાળ ખરતા અટકે છે; તેમજ તે સુંવાળા તથા ચમકદાર બને છે, તે ઉપરાંત મોટી ઉંમર સુધી કાળા રહે છે.

(૧૫) ચેહરાની કાંતિ વધારવા માટે : લીંબુ નીચોવી લીધા પછી છાલ ફેંકી ન દેતાં તેને ઊલટાવીને ચહેરા પર થોડી વાર ઘસવી. દસ-પંદર મિનિટ પછી ચહેરો ધોઇ નાખવો.

(૧૬) મોટી ઉંમર સુધી નીરોગી રહેવા માટે દરરોજ સવારે નરણે કોઠે એક ગ્‍લાસ સામાન્‍ય ઠંડા પાણીમાં લીંબુનો રસ નાખી પીઓ. મોટું લીંબુ હોય તો અર્ધા લીંબુનો રસ પૂરતો છે, નાનું લીંબુ હોય તો આખા લીંબુનો રસ નાખવો.
 

 
સ્‍વાસ્‍થ્‍ય આપનાર લીંબુ …
 

 
લીંબુ લગભગ દરેક ઋતુમાં લીંબુ મળી રહે છે. લીંબુમાં વિટામિન -સી ની માત્રા વધુ પ્રમાણમાં હોય છે. લીંબુમાં પ્રબળ કિટાણુનાશક શક્તિ હોય છે. માત્ર લીંબુના રસમાંથી જ વિટામીન એ, બી, સી ભરપૂર મળી રહે છે. લીંબુનું નિયમિત સેવન સ્‍વાસ્‍થ્‍ય અને સૌંદર્ય માટે લાભપ્રદ છે.
 

 
લીંબુના ગુણ-
 
લીંબુનું સેવન કોઈપણ ઉંમરની વ્‍યક્તિ કરી શકે છે. રોગી અને નિરોગી વ્‍યક્તિ બંને લીંબુનો ઉપયોગ કરી શકે છે. અરુચિ દૂર કરીને તેમજ રુચિ વધારનાર છે. લીંબુના સેવનથી પેટ તથા રક્ત સંબંધી વિકારો દૂર થાય છે.
 
ગરમીમાં :-
 
ઉનાળાની ઋતુમાં લીંબુનો પ્રયોગ લાભપ્રદ છે. મિશ્રી (સાકર)માં લીંબુ નીચોવીને પીવાથી લૂ શીઘ્ર દૂર થાય છે. ગરમીમાં ભોજન ન પચવાથી ઝાડા થઈ જાય ત્‍યારે લીંબુના રસમાં ડુંગળી તથા ફુદીનાના રસનું મિશ્રણ કરીને લેવાથી રાહત મળે છે.
 
મલેરિયા :-
 
વાસણમાં એક કિલો પાણી લઈને તેમાં લીંબુને પકાવો. જ્યારે પાણી અડધું રહી જાય, તે સામાન્‍ય ગરમ હોય તેવું દર્દીને પીવડાવો. ત્‍યારબાદ ધાબળો અથવા રજાઈ ઓઢાડી દેવી. તેના કારણે મૂત્ર અથવા પરસેવા દ્વારા તાવની ગરમી બહાર નીકળી જાય છે.
 
મોતિયો :-
 
જે વ્‍યક્તિને મોતિયો આવવાની શરૂઆત જ હોય તેમણે લીંબુનાં રસને ફલાનીન નામના કપડાંથી ગાળી લઈને, સવાર-સાંજ નિયમિત આંખોમાં ૩-૪ ટીપાં નાંખવાથી રાહત થાય છે.
 
ઊલટી :-
 
એક ગ્‍લાસ ગરમ પાણીમાં એક લીંબુનો રસ તથા મધ લેવાથી ઊલટી બંધ થાય છે.
 
તાવ :-
 
બે લીંબુના રસની બરાબર માત્રામાં એક રતી મરી અને મીઠું બે રતી મેળવીને રાત્રે લઈને સૂઈ જવાથી સવાર સુધીમાં તાવ ઓછો થઈ જશે.
 
પાયોરિયા :-
 
દાંતમાંથી પસ અથવા લોહી નીકળતું હોય. દુર્ગંધ આવતી હોય તથા દાંત કમજોર હોય તેમણે લીંબુના રસ વડે દાંત પર માલિશ કરવાથી દાંત સ્‍વચ્‍છ, તંદુરસ્‍ત બને છે.
 
હરસ-મસા :-
 
રાત્રે એક લીંબુની છાલને થોડાં ઠંડા પાણીમાં પલાળી રાખો અને સવારે પીવાથી હરસ-મસામાં પડતું લોહી બંધ થઈ જાય છે.
 
મોંના ચાંદા :-
 
લીંબુના રસનાં કોગળા કરવાથી રાહત મળે છે.
 

 
લીંબુમાં ત્‍વચાને શુદ્ધ કરવાનો વિશેષ ગુણ છે. તે દરેક ફોલ્‍લીઓ, દાદર, ખરજવું વગેરે પર લગાડવાથી રાહત મળે છે.

 
1. તમે કબજિયાતથી પરેશાન રહો છો? આના માટે ગરમ પાણીમાં થોડા લીંબુના ટીપાં મિક્સ કરી પી જાઓ. આનાથી ચક્કર, ડાયેરિયા, દિલની બળતરા, ખાટા ઓડકાર અને અન્ય પેટ સંબંધી રોગો દૂર થશે.

2. આ એક પ્રાકૃતિક એન્ટીસેપ્ટિક છે જેના પ્રયોગથી ત્વચાની સમસ્યા પણ દૂર થઇ શકે છે. લીંબુ ચહેરા પરથી બ્લેકહેડ્સ અને કરચલીઓ દૂર કરવાનું કામ કરે છે સાથે ચહેરો સાફ પણ કરે છે. સાથે તે એન્ટી એજિંગનું કામ પણ કરે છે. લીંબુને ખીલ પર લગાવવાથી ખીલ સૂકાઇ જાય છે અને તે વધુ ફેલાતા નથી.

3. જો પેઢામાં દર્દ થતો હોય તો તે જગ્યાએ લીંબુનો રસ લગાવો. આનાથી પીડા તો દૂર થશે સાથે મોઢામાંથી ખરાબ વાસ પણ નહીં આવે.

4. ગળાનો સોજો, ગળું બેસી જવું વગેરે સમસ્યામાં ગરમ પાણીમાં લીંબુનો રસ અને મીઠું મિક્સ કરી કોગળા કરવા જોઇએ. જેમને ખાંસીમાં પાતળો કફ નીકળતો હોય તેમણે આ પ્રયોગ ન કરવો.

5. લીંબુ પાણી પીવાથી હાઈ બ્લડ પ્રેશર, સ્ટ્રેસ, થાક અને ચક્કર આવતા દૂર થાય છે. સાથે તેનાથી શ્વાસ લેવાની તકલીફ અને અસ્થમાની સમસ્યા પણ દૂર થાય છે.

6. લીંબુ ઇન્ફેક્શનની સામે લડવામાં મદદરૂપ બને છે.

7. લીંબુ એક એન્ટીઓક્સિડેન્ટ છે જે ફ્રી રેડિકલ્સને ડીએક્ટિવ કરે છે. જેનાથી સ્ટ્રોક, હાર્ટની બીમારી અને કેન્સરનું જોખમ નથી રહેતું.

8 લીંબુ બ્લડ પ્રેશરને ઓછું કરે છે અને સારા કોલેસ્ટ્રોલ વધારે છે.

9. લીંબુના રસને વાળના મૂળમાં ઘસીને 10 મિનિટ બાદ વાળ ધોઇ લો. આમ કરવાથી વાળ પાકવા, તૂટવા કે માથામાં જૂ પડી હશે તો તે જૂર થશે.

10. એક ગ્લાસ હુંફાળા પાણીમાં એક લીંબુનો રસ અને બે ચચમી મધ નાંખીને પીવાથી શરીરની અનાવશ્યક ચરબી ઓછી થાય છે અને જૂનામાં જૂની કબજિયાતની સમસ્યામાં પણ રાહત મળે છે.
 

 
બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 

બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

પોતાની ભૂલો પર વિચારવાથી …

પોતાની ભૂલો પર વિચારવાથી વધુ સારા બની શકાય …

 

અરુણ ગાંધીએ મહાત્માની સાથે વિતાવેલી યાદગાર પળો અંગે મને એક કિસ્સો કહ્યો.  ગાંધીજી જ્યારે આફ્રિકામાં લોની પ્રેક્ટિસ કરી રહ્યા હતા ત્યારની વાત છે.  તેઓ જોહાનાસિબર્ગથી ૧૮ કિલોમીટરના અંતરે રહેતા હતા.  કેમ કે, તમામ અદાલતો જોહાનાસિબર્ગમાં હતી એટલે ગાંધીજી રોજ ત્યાં આવતા-જતા હતા.

 

MAHTMA Gndhi

તે દરમિયાન તેમને ખબર પડી કે તેમના પુત્રએ તેમની પરવાનગી વગર ડ્રાઈવિંગ શીખી લીધું છે.  ગાંધીજીએ તેમના પુત્રને તેનું કારણ પૂછ્યું.  પુત્રે કહ્યું કે પૂછ્યું હોત તો તેઓ ક્યારેય ડ્રાઈવિંગ શીખવાની પરવાનગી નહીં આપત.  ગાંધીજીએ પોતાના પુત્રને સહેજ પણ ગભરાયા વગર દિલ ખોલીને વાત કરવા કહ્યું. બીજા દિવસે કોર્ટમાં તેમની મીટિંગ હતી.  એટલે ગાંધીજીએ પુત્રને તેની કારમાં પોતાને જોહાનાસિબર્ગ લઇ જવા કહ્યું.  આ સાંભળીને પુત્ર ખૂબજ ખુશ તહી ગયો.  બીજા દિવસે ગાંધીજી પોતાના પુત્રની સાથે જોહાનાસિબર્ગ ગયા.  તેમને પુત્રનું ડ્રાઈવિંગ કૌશલ્ય સારું લાગ્યું.  તેમણે પુત્રને કોર્ટમાં છોડ્યા બાદ ગાડી સર્વિસ કરાવ્યાં પછી ૩.૧૫ વાગે કોર્ટમાં પાછા આવવા કહ્યું.  પિતાને કોર્ટમાં છોડ્યા પછી પુત્ર સર્વિસ સ્ટેશન ગયા.  સવારે સાદા અગિયાર વાગે ગાડીની સર્વિસ થઇ ગઈ હતી.  હવે પુત્ર પાસે પિતાને લેવા જવા માટે સાદા ચાર કલાક હતા.  પુત્રએ વચ્ચેના આ સમયનો લાભ લેવાનું વિચાર્યું.  તે પોતાના મિત્રો સાથે ડ્રાઈવ પર ચાલ્યો ગયો.  પાચા ફરતી વખતે રસ્તો ભૂલી ગયો.  જેના કારણે સાંજે ૪.૩૦ કલાકે કોર્ટ પહોંચ્યો.  તેણે જોયું તો પિતા પરેશાન હતા અને કોર્ટની સીડીઓ ઊતરી રહ્યા હતા.  ગાડીમાંથી ઊતરીને તે પિતાને બહાના બતાવવા લાગ્યો અને કહ્યું કે સર્વિસ સ્ટેશનમાં ગાડીઓ વધારે હોવાથી મોડું થયું.

 
ગાંધીજીએ કહ્યું કે, તેઓ નિયત સમય કરતાં વધુ ૧૫ મિનીટ રાહ જોયા પછી, સર્વિસ સ્ટેશન ગયા હતા.  જ્યાં તેમને ખબર પડી કે ગાડી સર્વિસ, તો અગિયાર વાગે જ પૂરી થઇ ગઈ હતી.  ગાંધીજીએ પુત્રને ખોટું બોલવાનું કારણ પૂછ્યું.  પુત્રએ આ સાંભળીને પિતાની માફી માગી અને કહ્યું કે ગભરાઈ ગયો હતો.  તેણે ખુલાસો કર્યો કે તે પોતાના મિત્રો સાથે ફરવા ગયો હતો.  ગાંધીજી ચૂપ રહ્યા અને પુત્રને ગાડી ઘેર લઇ જવા આદેશ કર્યો.  પુત્રએ પૂછ્યું કે તેઓ ઘેર કેવી રીતે આવશે?  ગાંધીજીએ કહ્યું કે, ૧૮ કિલોમીટર પગે ચાલીને ઘરે આવીશ અને રસ્તામાં એ વિચારીશ કે મેં પુત્રના પાલન-પોષણમાં એવી તે શું ભૂલ કરી કે તે જેનાથી પુત્ર પોતાના પિતા સમક્ષ સાચું બોલતા ડરે છે.  તે દિવસે ગાંધીજી પગપાળા ઘરે ગયા.  પુત્ર પિતાની પાછાળ ધીમે-ધીમે ગાડી ચલાવતો રહ્યો.  પુત્રએ અનેકવાર પિતાને ગાડીમાં બેસી જવા કહ્યું.  પણ પિતાએ કોઈ વાત ન સાંભળી.  કોર્ટથી ઘરે પહોંચતા લાગેલા છ થી આઠ કલાકમાં પિતા-પુત્ર બંનેએ પોતાની ભૂલ અંગે વિચાર્યું અને સારા બનવાનો પ્રયાસ કર્યો.

 

 

(ગ.ગુ.(૧)૧૨-૧૨/૪૯)

 

 (૨)   પ્રભુને અણગમતી વાત કપટ …

 

જ્યારે હરિને ભજો, પ્રભુની સેવા કરો, રામનું કાર્ય કરો ત્યારે કપટ છોડીને કરજો.  પ્રભુનું વચન છે કે, ‘મને બધું જ ગમે છે, પણ મને એક જ વસ્તુમાં તકલીફ થાય છે – ‘મોહિ કપટ છલ છિદ્ર ન ભાવા|’   તું કેવી રીતે બોલે, એની મને કોઈ ચિંતા નથી, પણ કપટ ન હોવું જોઈએ.

 

યહુદીઓની કથામાં છે, હજરત મુસા રસ્તા ઉપર નીકળ્યા.  જિજ્ઞાસા કરતા જતા હતા કે, ‘હે પ્રભુ, તમે નમને કંઈક વરદાન આપો, હું તમને જાણું.’  એટલે કહ્યું કે તારે કંઈક જાણવું હોય, તો હે પયગંબર તું આગળ જા, જે પહેલો માણસ તને મળશે, તેની પાસેથી તને જાણકારી મળશે.’  હજરત આગળ ચાલ્યા.  એક ભરવાડ, ત્યાં બેઠો છે.  બપોરનો સમય, વૃક્ષની છાયામાં બેઠો છે.  એમાં પેલાં ધર્મગુરુ ત્યાં આવ્યા.

 

ભરવાડે પ્રણામ કર્યા.  ધર્મગુરુએ પૂછ્યું કે ‘ભાઈ, ‘તું પ્રાર્થના કે સ્તુતિ ભજન-સાધન કઈ રીતે કરે છે ?’  ‘તને કંઈ આવડે છે ?  તને ઉપાસના આવડે છે ?’  પેલાએ કહ્યું કે, ‘અમે તો ગામડાના માણસો, મને તો કંઈ આવડે નહીં.’  તો કહે કે, ‘તું કરે શું ?’  કહ્યું કે, ‘હું જ્યારે થાકી જાઉં, ત્યારે ભગવાનને એટલું જ કહું કે હે ભગવાન !  હું આ પંદર-વીસ ઘેટાંઓને ચરાવતાં ચરાવતાં થાકી જાઉં છું તો આ આટલા બધા ઘેટાંને તું કેમ ચરાવી શકે છે ?’  આખી દુનિયાને એ જ ચરાવે છે ને !  આખા જગતને તું ચરાવે છે.  બધાનું સંચાલન બેઠો બેઠો તું કાર્ય જ કરે છે.  કેવું એ પરમતત્ત્વ હશે?   દેખાતું નથી, ગુરુકૃપાથી અનુભવી શકાય. બધાને એ કામ લગાડે, બધા પાસે કામ કરાવે.  આટલાં ઘેટાંઓ, બકરાંઓને તું ચરાવે, આટલા પંદર-વીસને ચરાવતાં હું થાકી જાઉં છું તો તેને કેટલો થાક લાગતો હશે ?’  ભગવાનને આવી રીતે યાદ કરે. 

 

પેલાં ધર્મગુરુએ કહ્યું કે, ‘તું ભગવાનને તારી સાથે સરખાવે છે ?  તું ઘેટાં ચરાવે, એટલે એ પણ આવું જ કરે ?  એને તું તારી સાથે સરખાવે ?’  એ વખતે આકાશવાણી થઇ, અવાજ સંભળાયો કે એને અંદરથી પડ્યો પડ્યો, જે કંઈ થયું તે, ‘હે ધર્મગુરુ, એ શું બોલે છે તે ન જો, એ ક્યાંથી બોલે છે, એ જો.’  એ શું બોલ્યો છે એ નહીં, એ હૃદયમાંથી બોલ્યો છે, તેમાં કંઈ છળકપટ નથી.  બિલકુલ નિર્દોષ ચિત્ત છે.  સરળ ચિત્તમાંથી જે શબ્દો નીકળ્યા, પરમાત્મા કહે, મને એ જ ગમે ..

 

ગીતામાં લખ્યું છે, ‘સર્વભાવેન ભારત | 

‘સ્વામિહિ સર્વ ભાવ છલ ત્યાગી |’ 

 

એનો અર્થ એ છે પરમાત્મા કહે છે કે મને છાલ, કપટ નથી ગમતા, એ છોડીને જે કોઈ મને ભજે, એ જ મારી સાચી ઉપાસના, સેવા કરી શકશે.

 

તમે પ્રભુનું કામ કરવા જાઓ છો તો છલકપટ છોડીને કરજો,  બીજું સૂત્ર આપ્યું – માયાવીપણું મૂકીને કરજો.  મારાપણાનો ભાવ છોડીને, છળકપટ છોડીને જે સ્વામીની સેવા કરશે, તે પરલોકને દિવ્ય કરી શકશે.  પરલોક એટલે ?  મેં ઘણી વખત તેની ચર્ચા કરી છે.  ગ્રંથોમાં આવે છે કે પરલોક એટલે – ઘણા લોકો ઉપર, ઘણા લોકો નીચે હશે ?  પણ ના …

 

પરલોકનો મારી વ્યાસગાદીનો અર્થ એટલો જ છે કે બીજા લોકો.  આપણે જેમ આપણાં  લોકોનું બધું જ કરતા હોઈએ, એવી જ રીતે બીજા લોકોનું પણ કરતા થઈએ તો પરલોક સફળ થઇ જાય.  બીજાનો લોક સવારવો એટલે બીજાની દુનિયા, બીજાનું જીવતર શણગારવું.  આપણું તો બધા કરે.  આપણાંનું તો આપણે બધું ગોઠવી લઈએ, શણગારીએ, પણ બીજાનું યે સરખું ગોઠવાય.  બીજાનું પણ શણગારીએ, બીજાને ઉપયોગી થઈએ.  એને મદદ કરીએ.  આવી રીતે લોક પરલોક સુધારી મૂળને પકડીને નવું ફૂલ ખીલવું જ જોઈએ.  એ વગર છૂટકો નથી. 

 

–     પૂજ્ય મોરારિ બાપુ
–     ‘તત્વદર્શન’ માંથી સાભાર
(ગ.ગુ (૨૫)૮-૧૨/૬૧)

 

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 

બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.