રાજ કચોરી ….(રાજસ્થાની) …

રાજ કચોરી ….  (રાજસ્થાની) …

 

રાજ કચોરીમાં ભરવાનો માવો અનેક સ્વાદોથી ભરેલો હોય છે. જે બનાવવામાં ખૂબજ સરળ અને એક નવું જ સ્વાદિષ્ટ વ્યંજન છે.

કચોરી નું પળ બનાવવા માટે :

 

સામગ્રી:

 

૨૦૦ ગ્રામ રવો (૧-કપ)

૨ ટે. સ્પૂન મેંદો

૧/૨ -નાની ચમચી મીઠું (સ્વાદાનુસાર)

તેલ તળવા માટે જરૂરી…

 

 

કચોરીમાં સ્ટફિંગ ભરવાં માટેનો માવો (પુરણ)

 

સામગ્રી:

 

૨-૩ નંગ બટેટા (બાફેલા) (તેને નાના કટકા મા સમારવા)

૧/૨ -કપ મગ – ચણા (બાફેલા)

૨૦ નંગ મેંદાની નાની પુરી

૧૦ નંગ પાણીપુરી ની પાપડી

૪૦૦ ગ્રામ દહીં (૨-કપ) ફેંટી લેવું

૨ નાની ચમચી શેકેલું જીરું

૧ નાની ચામચી કાળા મરી નો ભૂકો

૧ નાની ચામચી લાલ મરચાનો પાઉડર

૧/૨ – કપ મીઠી ચટણી

૧/૨ – કપ લીલી ચટણી

૧/૨ – કપ મિક્સ ફરસાણ (ચેવડો-સેવ-ગાંઠીયા-બુંદી..વગેરે)

૧/૨ -કપ દાડમના દાણા

૧/૨ -કપ લીલી કોથમીર (બારીક સમારેલી)

 

રીત :

રવો અને મેંદાને એક વાસણમાં કાઢવા અને તેમાં મીઠું અને એક ટે.સ્પૂન તેલ નાંખી અને સારી રીતે મિક્સ કરવું. ત્યારબાદ, જરૂરી પાણી નાંખી અને કઠણ લોટ બાંધવો.

લોટને ૧/૨ કલાક માટે ઢાંકીને અલગથી રાખી દેવો. ત્યારબાદ, તેણે એકદમ મસળીને નરમ બનાવવો. જે કચોરી બનાવવા માટે તૈયાર થઇ જશે.

ભારે તળિયાવાળી એક કડાઈમાં તેલ લઇ અને તેને ગરમ કરવા મૂકવું.

કચોરી માટે લોટ તૈયાર રાખેલ, તેના નાના – નાના ગોળા એકસરખા બનાવવા. એક ગોળાને લઇ અને તેની લગભગ ૩ ઈંચ ની પૂરી વણવી અને તેલમાં તળવી. પૂરીને તેલમાં નાખ્યા બાદ, ઝારાથી થોડી દબાવતાં રેહવું જેથી તે ફૂલીને દડો થશે. પૂરી ફૂલે કે તૂરત તાપ ધીમો કરી દેવો. અને ઓછા તાપે પૂરીને બ્રાઉન કલરની બંને બાજુ થાય તેમ તળવી. તળેલી પૂરીને એક પ્લેટમાં પેપર નેપકીન પાથરી અલગથી ઠંડી કરવા રાખી દેવી.


ધીરે-ધીરે બધીજ પૂરી તળી લેવી. કચોરીની પૂરી તૈયાર છે.,

 

હવે તેમાં ભરવાં માટેની સામગ્રી કે જે આપણી પાસે તૈયાર છે, જે જ્યારે આપણે ખાવા બેસીએ ત્યારે સૌ પ્રથમ પૂરીના પાતળા પળમાં વચ્ચેથી ખાડો કરવો અને તેમાં સૌ પ્રથમ, ૩-૪ નાના પીસ બટેટાના નાખવા, પછી, મગ, અથવા ચણા (જે કઠોળ બનાવેલ હોય તે) , ફરસાણ , ફરસી પૂરીના કટકા, પાણીપુરીની પાપડી પૂરી ને દહીંમા બોળીને નાંખવી. તેની ઉપર શેકેલું જીરું છાંટવું, ત્યારબાદ, મરીનો ભૂકો, લાલ મરચાનો ભૂકો, મીઠી ચટણી, દહીં, લીલી ચટણી, જીણી સેવ, અને સૌથી ઉપર દાડમના દાણા છાંટવા. ત્યારબાદ, ફરી શેકેલું જીરું, દહીં, ચટણી અને લીલી કોથમીર છાંટી અને પીરસવી.


બસ, સ્વાદિષ્ટ રાજ કચોરી તૈયાર થઇ ગઈ, ખાવ અને મઝા કરો.

કચોરીમાં ભરવાની સામગ્રીમાં તમે તમારી રીતે ફેરફાર કરી શકો છો. કોઈપણ સામગ્રી વધુ-ઓછી કરી શકો છો, ધારો કે તમારી પાસે પાપડી નથી તો કચોરીની પૂરી ભાંગી શકાય, કોઈપણ કઠોળ લઇ શકો છો. મગ,મઠ, લીલાં વટાણા, ચણા, સફેદ અથવા કાળા.

પૂરી બનાવવાની ઝંઝટમાં પડવું ના હોય તો તમે પાણીપૂરીની પૂરીનો પણ ઉપયોગ કરે શકો છો. જે પૂરીમાં માવો/ પૂરણ બહુજ ઓછું ભરી શકાશે.

નોંધ: કાંદા અને લસણ પસંદ હોય તો કાંદા જીણા સમારી લેવા અને લસણ ની ચટણી બનાવી ઉપયોગમાં લઇ શકાય છે.

બ્લોગ લીંક: htpp://das.desais.net

શા કામનું ? ….(રચના)

શા કામનું ?…

.
જન્મ ધરિ ને કાંઇ ન કિધું, જીવન તારૂં શા કામ નું
હવે દેખિ બુઢાપો કરે બળાપો, હવે સમજ્યે શા કામ નું…

જવાની જોશ માં ગુજરી, નચાવ્યા નાચ નટીઓ ના
કર્યા નાટક અને ચેટક, ન જાણ્યા જાપ જતિઓ ના
મોહ માયા માં જીવન વિતાવ્યું, નામ લીધું નહીં રામ નું…

કરી ના સંત ની સેવા, ગયો નહિં ગ્યાન ને લેવા
ભજન માં ભાગ ના લીધો, મેળવીયા માન ને મેવા
રંક જનો ને ખુબ રંજાડ્યા, ધન સંઘર્યું શા કામ નું…

બનાવ્યા બંગલા મોટા, ભર્યા ભંડાર મોતી ના
હવે-ઊઘાડો એકલો સબડે, પડ્યા સાંસા છે જ્યોતી ના
યમ દુતો જ્યારે દ્વારે દેખાણા, જોખમ લાગ્યું જાન નું…

હવે ના હાથ હાલે છે, શરણાઇ વાગે સ્વાસ ની
સુતો જે સેજ સૈયા પર, પડ્યો પથારી ઘાંસ ની
યાદ આવી હવે ઇશ કેરી, લાધ્યું રટણ શ્રી રામ નું…

હજુ છે હાથ માં બાજી, હરિ હુકમ નું પાનુ છે
સુધારે સામળો સઘડું, ગતી ગોવિંદ ની ન્યારી છે
“કેદાર” હરપલ હરિ જપી લે, સ્મરણ કરી લે શ્યામ નું…

.

રચિયતા : કેદારસિંહજી એમ. જાડેજા (ગાંધીધામ – કચ્છ)

[email protected]

http://www.kedarsinhjim.blogspot.com

શ્રીમા શારદાદેવી …(જન્મ જયંતિ)

શ્રીમા શારદાદેવી …(જન્મ જયંતિ)



Cool Entertainment Only On Sweet Angel  ?Join US

.

યા દેવી સર્વભૂતેષુ શાન્તિરુપેણ સંસ્થિતા |

નમસ્તસ્યૈ, નમસ્તસ્યૈ, નમસ્તસ્યૈ નમો નમ: ||

( જે દેવી સર્વજીવોમાં શાંતિ રૂપે રહેલાં છે, એમને પુન: પુન: અમારા નમસ્કાર હોજો !

.

યા દેવી સર્વભૂતેષુ શ્રધ્ધારુપેણ સંસ્થિતા |

નમસ્તસ્યૈ, નમસ્તસ્યૈ, નમસ્તસ્યૈ નમો નમ: ||

જે દેવી સર્વજીવોમાં શ્રધ્ધા રૂપે રહેલાં છે, એમને પુન: પુન: અમારા નમસ્કાર હોજો !

.

યા દેવી સર્વભૂતેષુ દયારુપેણ સંસ્થિતા |

નમસ્તસ્યૈ, નમસ્તસ્યૈ, નમસ્તસ્યૈ નમો નમ: ||

જે દેવી સર્વજીવોમાં દયા રૂપે રહેલાં છે, એમને પુન: પુન: અમારા નમસ્કાર હોજો !

.

યા દેવી સર્વભૂતેષુ તુષ્ટિરુપેણ સંસ્થિતા |

નમસ્તસ્યૈ, નમસ્તસ્યૈ, નમસ્તસ્યૈ નમો નમ: ||

જે દેવી સર્વજીવોમાં તુષ્ટિ રૂપે રહેલાં છે, એમને પુન: પુન: અમારા નમસ્કાર હોજો !

.

એક દિવસ દક્ષિણેશ્વરમાં શ્રીમા શારદાદેવી શ્રીરામકૃષ્ણનાં ચરણ તળાંસી રહ્યાં હતાં ત્યારે તેમણે પૂછ્યું: ‘તમે મને કેવી દ્રષ્ટિએ જુઓ છો?’ શ્રીરામકૃષ્ણએ જવાબ આપ્યો: ‘જે મા આ મંદિરમાં રહે છે, જે માએ આ દેહને જન્મ આપ્યો છે અને અત્યારે નોબતખાનામાં રહે છે એ જ માતા મારાં ચરણ તળાંસે છે. ખરેખર હું તમને આનંદદાયિની જગન્માતા રૂપે જોઉં છું.’ પછીથી શ્રીરામકૃષ્ણે એમનાં વિશે કહ્યું હતું: ‘તેઓ મારાં શક્તિરૂપ છે.’ વળી ઉમેરતાં કહ્યું: ‘તેઓ શ્રીશારદા છે, વિદ્યાની દેવી સરસ્વતી છે. તેઓ જ્ઞાન આપવા અવતર્યા છે.’

આ બાજુ શ્રીમા શારદાદેવીનું સમગ્રજીવન શ્રીરામકૃષ્ણને સમર્પિત હતું. તેમના એક શિષ્યે કહ્યું છે : ‘તેઓ શ્રીરામકૃષ્ણ જગજનનીના રૂપે જોતા.’ વળી શ્રીમા શારદાદેવીએ પણ કહ્યું હતું: ‘આ વિશ્વના બધાં જીવંત માનવ અને પ્રાણીઓમાં શ્રીરામકૃષ્ણને માતૃભાવ દેખાતો. આ વખતે આ માતૃત્વના આદર્શનું પ્રગટીકરણ કરવા તેઓ મને અહીં મૂકી ગયા છે.’ બંગાળના એક નાના ગામડાની આ નારી એવાં પોતાનાં સહ્ધાર્માંચારિણીને સુવ્યવસ્થિત અને વ્યવહારુ આચરણની કેળવણી આપીને માતૃત્વના આ અમર સંદેશને આજના આ વિશ્વ સામે મૂકવા માટે શ્રીરામકૃષ્ણે તેમને એક સામાન્યમાતા બનવા ન દીધાં, એને બદલે એમને આ વિશ્વનાં અસંખ્ય સંતાનોની માતા, જગજ્જનની બનાવી દીધાં. તેમની પાસે જે કોઈ આવતાં, પછી તે ભલે ભારતીય હોય કે પશ્ચિમનો હોય, હિંદુ હોય કે મુસ્લિમ કે ખ્રિસ્તી હોય, તે બધાં તેમનાં સંતાનો બની ‘જતાં. અને એ સંતાનોનાં દુઃખપીડાને રાજીપાથી સ્વીકારી લેવાં એ એમનો આનંદ હતો. તેમને પોતાના દુઃખીપીડિત શિષ્યસંતાનો માટે ઘણું સહન કરવું પડે છી જાણીને કોઈકને દુઃખ થતું ત્યારે તેઓ કહેતાં: ના, બેટા ! અમે તો એટલા માટે જ આવ્યાં છીએ. અમે જો તેમનાં પાપ્તાપ ન સ્વીકારીએ, એ બધાંને અમારા ઉપર ન લઈએ, તો બીજું વળી એવું કોણ કરવાનું છે ?’ સર્વને ચાહનારાં શ્રીમાનો હૃદયભાવ જોઈને એક જણને આશ્ચર્ય થયું એટલે એમણે કહ્યું: ‘હું જ સાચી માતા છું. તમારા ગુરુ શ્રીરામકૃષ્ણની માત્ર પત્ની નહિ અને તમારી કોઈ સાવકી માતા કે કહેવા પૂરતી માતા પણ હું નથી; પણ હું તો છું તમારી સાચી માતા.’

શ્રી રામકૃષ્ણે કહ્યું હતું: ‘શ્રીમા શારદાદેવીએ લોકોને આધ્યાત્મિક માર્ગદર્શન આપવાનું કાર્ય મારા પોતાના કરતાં પણ વધારે જવાબદારીપૂર્વક પોતાને શિરે લેવું પડશે.’ શ્રીમાએ આ મોટી જવાબદારીભર્યું કાર્ય સ્વીકારવા આનાકાની કરી અને પોતાની અશક્તિ જાહેર કરતાં કહ્યું: ‘હું તો એક સ્ત્રી છું, હું શું કરી શકું?’ શ્રીરામકૃષ્ણે જવાબમાં કહ્યું : ‘આમ કદી ન કહેશો. તમારે ઘણું ઘણું કરવાનું છે.’ અને તેમણે વિશ્વનાં નરનારીઓને દિવ્યતાના પથે ઉત્પન કરવા માટે, શ્રીરામકૃષ્ણની દિવ્યશક્તિના પ્રચાર ?પ્રસારણ માટે ઘણું કર્યું છે.

પૂજયમાની પ્યારી પુત્રી ભગિની નિવેદિતાએ પૂજયમાનાં મધુર સ્મિતભર્યા મુખમાં માતા મેરીનાં દર્શન કર્યાં હતાં. એમને બોસ્ટનથી પૂજ્યમાને લખ્યું હતું: ‘ એકલસૂડા દિવસોમાં પોતાનાં સંતાનો માટે, ભગવાન શ્રીરામકૃષ્ણના વિશ્વ પરના પ્રેમ માટે એમનું અમીપાત્ર છો, એમનું પ્રતીક છો.. હવા, સૂર્યપ્રકાશ અને ગંગા પરનાં ઉદ્યાનોની માધુરીની માફક પ્રભુની સઘળી અદભૂત વસ્તુઓ પ્રશાંત છે અને આપણા જીવનમાં જાણ કર્યાં વિના ચોરી છુપીથી પ્રવેશે છે.. આપ આ બધી બધી ચીજો જેવાં છો.’

શ્રી રામકૃષ્ણે ભાખેલી સર્વની માતા-વિશ્વજનની શક્તિ શ્રીમામાં જાગ્રત થઇ. સ્વામી વિવેકાનંદ એમનામાં જીવંત દુર્ગાને નિહાળતા. એટલે તેઓ પોતાના ગુરુબંધુઓ સાથે દુર્ગાષ્ટમીણા પાવન દિવસે બેલુર મઠમાં માનવદેહે રહેલા દુર્ગા તેમની પૂજા કરતા. એમનાં સ્વજનો પણ એમનામાં શ્રીમા કાલીને હાજરાહજૂર જોતાં. એક વખત શ્રીરામકૃષ્ણના ભત્રીજા શિવરામ શ્રીરામકૃષ્ણે ભાખેલી ભવિષ્યવાણી પ્રમાણે શ્રીમા શારદાદેવી ખરેખર શ્રીમા કાલી છે કે કેમ એ જાણવા આતુર હતા. તેઓ અને શ્રીમા કાલી એક જ છે એવી શ્રીમા શારદાદેવી અંતે એમને ખાતરી કરાવી.

પોતાની પરણીતામાં શ્રીરામકૃષ્ણને મા કાલીનાં દર્શન શા માટે થયાં? એનો ઉત્તર ઇતિહાસ જ આપશે. પરંતુ બધી સંસ્કૃતિમાંનાં દેવી પ્રતીકોમાંથી નારીજાગરણ – આંદોલન કરવા સૌ આજે કાલીપૂજા તરફ વિશેષ ઢળ્યા છે. એમાંના એક લખે છે: ‘મનના વિચારો તીવ્રતા દ્વારા કાર્ય કરે છે, એ સર્જકતા છે એની શક્યતાઓ અસીમ છે. થવું, વિકસવું, બધી સીમાઓ ભેળવી, જ્ઞાનની, સર્જનની અને પરિવર્તનની આત્માની ઈચ્છા હોવી.. એ સનાતન તીવ્રતા છે.. એ આપણામાંની કાલી છે.’

વાસ્તવમાં સૌને માટે અ-જનન માતૃત્વનો, નારીજીવનમાં પૂર્ણ સિદ્ધિનો નવો માર્ગ શ્રીરામકૃષ્ણે ખોલી આપ્યો છે. સો વર્ષ પૂર્વે શ્રીમા શારદાદેવીએ સમગ્રમાનવજાતને પોતાનાં સંતાન તરીકે સ્વીકારી હતી. નાતજાત, ધર્મ, રાષ્ટ્રિયતાના બધા ભેદોને શાંતિપૂર્વક ભાંગનાર એ જીવણ હતું; મુસલમાનો, ખ્રિસ્તીઓ, હિંદુઓ સૌને એમણે એકસૂત્રે બાંધ્યા હતા. તેમનાં પ્રેમ, ઉષ્માભરી સંભાળ અને અમીકૃપાનો અધિકાર સૌને એક સરખો હતો. આજે પૂર્વમાં અને પશ્ચિમમાં મેરી, દુર્ગા અને કાલીની સાથે અનેક લોકો શારદાદેવીને પૂજે છે. સ્વામી વિવેકાનંદના શિષ્યા અને વિશેષ પ્રીતિપાત્ર ભગિની નિવેદિતા શારદા માના આશિર્વાદ પામીને ભારતની ભૂમિ પર રવીન્દ્રનાથને દેખાયા મુજબ પછીથી ‘લોકમાતા’ તરીકે ઊભર્યા હતાં. એમનાં જીવણ પરથી ભારતમાતાના ચિત્રની પ્રેરણા મળ્યાનું કહેવાય છે.

માતાજી એક સામાન્ય સ્ત્રીની માફક રહેતાં. માતાજી રોજબરોજની નાની-મોટી તમામ ક્રિયાઓમાં શ્રીરામકૃષ્ણને કેન્દ્રસ્થાને રાખતાં. બાકે બધું ગૌણ. શ્રીરામકૃષ્ણદેવ સર્વ જીવના આધ્યાત્મિક અભ્યુદય માટે આવ્યા હતા. માતાજીએ ચૂપચાપ આટલું મોટું યુગ કાર્ય હસતાં હસતાં પાર ઉતાર્યું. શ્રીરામકૃષ્ણમયી માતાજીનાં મન, પ્રાણ, બુદ્ધિ, કર્મ, સ્થિતિ – અંદર-બહાર, ઘર, મંદિર કે મઠમાં અત્ર તત્ર સર્વત્ર કેવળ શ્રીરામકૃષ્ણ ! માતાજીના પવિત્ર મનમાં એક પળ માટે પણ રામકૃષ્ણ સિવાય અન્ય વિચાર સુધ્ધાં ન આવતા. તો પછી માતાજી શ્રીરામકૃષ્ણની પ્રતિછાયા બની રહે તેમાં નવાઈ શું? પ્રતિછાયાની પાતળી ભેદરેખા આત્મ ઐક્ય દ્વારા ક્યારેક રામકૃષ્ણ અદ્વૈતમાં સ્થિર થઇ જતી.


મા …

મા …

.

જેનો જગમાં જડે નહીં જોટો..
ઉપકાર કર્યો બહુ મોટો, કેવિ મીઠડી માં તેં બનાવી…

નવ માસ તેં ભારને માણ્યો, સહિ પીડ અતિ જગ આણ્યો
પય પાન કાજ ઉર તાણ્યો..કેવિ મીઠડી…

મને પાપા પગલી ભરવી, પડિ આખડી મુજને બચાવી
જીવનની રાહ બતાવી..કેવિ મીઠડી…

જ્યાં હું આવું રોતો રોતો, થોળો સાચો થોળો ખોટો
ત્યાંતો આવે દેતી દોટો..કેવિ મીઠડી…

જ્યારે યોવન મદ ભરી આવ્યું, ધિંગા મસ્તી તોફાન લાવ્યું
પ્યારી ટપલી મારી ટપાર્યો..કેવિ મીઠડી…

ભલે માનવ બનું હું મોટો, ધન ધાન્ય રહે નહિં તોટો
તોએ માને મન ઘાણી ખોટો..કેવિ મીઠડી…

પ્રભુ “કેદાર” કરૂણા તારી, બસ એકજ અરજી મારી
ભવે ભવ હું બનું એનો બેટો..કેવિ મીઠડી…

.

રચિયતા: શ્રી કેદારસિંહજી એમ્. જાડેજા (ગાંધીધામ – કચ્છ)

.

ગાંધીધામ માં રાજ્ય ના મુખ્ય મંત્રી શ્રી નરેન્દ્ર મોદી ના વરદ હસ્તે જેમની પ્રતિમા નું અનાવરણ કરવામાં આવ્યું તે સ્વ. શ્રી ધીરૂભાઇ શાહ કે જેઓ ગુજરાત વિધાન સભાના અધ્યક્ષ હતા તેઓના હસ્તે ૧૯૯૧ માં શ્રી કેદારસિંહજી ની સોસાયટીમાં નવરાત્રી નુ ભવ્ય આયોજન કરેલું; તેમાં શ્રી કેદારસિંહજીને સન્માનીત કરેલા, એ વખતે તેમના ગુરૂ સમાન કવી શ્રી “દાદ” સાથે પોત પોતા ની રચનાઓ નીગરબી માં રમઝટ બોલવેલી. તેની યાદ રૂપી આ તસ્વીર આપ સર્વેની જાણ માટે અહિં પ્રસ્તુત કરેલ છે.

.

[email protected]

http://www.kedarsinhjim.blogspot.com

કોઈના ચડાવે ચઢવું નહિ….(બાળવાર્તા)

કોઈના ચડાવે ચઢવું નહિ…(બાળવાર્તા)
પરભો પોપટ વિચારમાં પડયો. આ ખ્યાતિ ખિસકોલીને ‘ચિંકી’ ચકલીનું કાંઈક કરવું પડશે. બે જણીઓ ઝગડયા જ કરે છે. અવાજ અવાજ કરીને આખીય સોસાયટી ગજવી મૂકે છે. એમના કકળાટનો અંત જ નથી આવતો. રોજ સવાર પડી નથી ને સ્વાતીબેનના ચબુતરામાં લોકો દાણા નાંખી જાય. મસ્ત મજાની જાર ને બાજરી ને ઝીણા ઘઉં ને એવું ભાતભાતનું ખાવાનું સામે જ પડયું હોય ને લડવાનું કોને સુઝે ? પણ આ બે જણીઓને તો જાણે ‘બાપે માર્યા વેર’ છે. જ્યાં ચિંકી ચકલી બેસે અને દાણા ખાવાનું શરૂ કરે ત્યાંજ જઈને પેલી ખ્યાતિ ખિસકોલી બેસે ને પેલીના મોં આગળથી દાણા ઝૂંટવી લે. પછી તો ચિંકી ઝપે ? તરત જ ચીં ચીં ચીં ચીં કરીને કગરોળ શરૂ. બીજી બાજુ પેલી ખિસકોલી’ય તે, ખાવાનું ભૂલી ને લડવાનું શરૂ કરી દે. બધાં પક્ષીઓ બીચારાં દાણા તો ચણે પણ પેલી બેના કાગારોળમાં ખાવાની કે પીવાની કાંઈ મજા જ ન આવે.
આજે તો જ્યારે ખ્યાતિ ખિસકોલી ને ચિંકી ચકલી બપોરનો આરામ કરતી હતી ત્યારે પરભા પોપટે બધાં પક્ષીઓને ભેગાં કર્યા. અભયભાઈની અગાશીમાં ‘શેડ’ નીચે બેસીને એક યોજના બનાવી. પેલી બેને ખબર જ ન પડે એવી રીતે બધું નક્કી કરીને બધાં છૂટાં પડ્યાં.
બીજા દિવસે સવારે સત્યમ સોસાયટીનાં લોકો જ્યારે સ્વાતિબેનનાં ચબૂતરામાં દાણા નાંખી ગયા ને જેવી પેલી ચિંકી ચકલી દાણા ખાવા આવી ને બીજી બાજુથી પેલી ખ્યાતિ ખિસકોલીય આવી કે તરત જ ‘બકો બુલબુલ’ ચિંકી ચકલી પાસે બેસી ગયો, ને કાનમાં ધીમેથી બોલ્યો, ચિંકી ચાલ તને ‘ખ્યાતિ ખિસકોલી’ની એક વાત કહેવી છે. સાંભળતાં જ ચિંકી ચકલી તો પાસેના લીમડાની ડાળ પર જઈને બેઠી, ‘બકો બુલબુલ’ એની પાસે બેસીને કહેવા લગ્યો. ‘ખ્યાતિ ખિસકોલી તો તારી બહુ વાતો કરતી હતી. તને બહુ જ જબરી કહેતી હતી. તારી સાથે આમ કરીશ અને તેમ કરીશ, એવું બધું કહેતી હતી.’ ને એમ જ વાતો કર્યે રાખી. બીજી બાજુ ખ્યાતિ ખિસકોલીને ‘કાનજી કબૂતરે’ ફોસલાવીને બાજુમાં લઈ જઈ’ચિકી ચકલી’ની વાતો કરી. વાતો તો ભઈ ચાલ્યા જ કરી, ચાલ્યા જ કરી ને આ બાજુ ચબૂતરાના બધાં જ દાણા ખલાસ. આજે તો પેલા બંને ને ભૂખ્યાં રહેવાનો વારો આવ્યો.
બીજો દિવસ થયો ને જ્યાં ચબૂતરામાં દાણા નંખાયા કે તરત જ ચિંકી પાસે ‘હાર્દીક હોલો’ આવી ગયો અને ખ્યાતિ ખિસકોલી પાસે ‘કાળુ કાગડો’ બેયને ઉડાડીને દૂર લઈ ગયો ને પછી બંન્નેને ખૂબ વાતોમાં રોકી લીધાં. બીજા દિવસે ય બંન્નેને ભૂખ્યા રહેવું પડયું. આમ ને આમ બીજા બે-ત્રણ દિવસ ચાલ્યું. ખાવાનું ન મળવાથી ચિંકી ચકલી ને ખ્યાતિ ખિસકોલી બંન્ને ઢીલી ઢસ થઈ ગઈ. લડવાનું તો દૂર હવે તો બંન્નેમાં બોલવાના’ય હોશકોશ ન રહ્યાં.
ચિંકી ચકલીએ માળામાંથી માંડ માંડ ડોકી બહાર કાઢી અને જાયું બધાં પક્ષીઓ પેલા ચબૂતરા પર મજાથી દાણા ચણતાં હતાં. થોડી ઊંચી થઈને એણે ખ્યાતિ ખિસકોલી ક્યાં છે એ જોવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ એ તો ત્યાં હતી જ નહીં. એ તો ફરરર કરતી ઊડી બાજુના ઝાડ પર જ્યાં ખ્યાતિ ખિસકોલીનો ઝાડની બખોલમાં માળો હતો. એણે જોયું ખિસકોલીબેન તો બિચારાં માંદાં હોય એવાં ઢીલાં ઢસ….. થઈને પડયાં રહ્યાં’તાં. ચિંકી ચકલી બુદ્ધિશાળી તો હતી જ. હવે એને થોડોક થોડોક ખ્યાલ આવવા લાગ્યો કે પોતાની સાથે શું થઈ રહ્યું છે.
એ તો ધીરેથી ઊડીને ખિસકોલીબેનના માળા પાસે ગઈ. ત્યાં તો ખ્યાતિ ખિસકોલી બોલી ઊઠી, ‘તું કેમ આવી છે કજીયાળી, તારે લીધે તો મારે ચારપાંચ દિવસથી ફાકા થયા છે. હવે તો દોડાતું’ય નથી’. ચિંકીને નવાઈ લાગી. મારી જેમ ખ્યાતિ ખિસકોલીને’ય ખાવાનું નથી મળ્યું ? ને પેલા બધાં તો લીલાલહેર કરે છે ને ખાય છે, પીએ છે ને મસ્તી કરે છે. એ તો બધું’ય સમજી ગઈ.
ચિંકી ચકલી હવે સાચી વાત જાણી ગઈ હતી. તે તો ખ્યાતિ ખિસકોલી પાસે છેક નજીક જઈને બોલી, “સોરી, ખિસકોલીબેન મને માફ કરી દો. મારા લીધે તમારે ભૂખ્યાં રહેવું પડયું. પણ મારી’ય હાલત તમારાં જેવી જ છે.” એણે શાંતિથી બધી વાત ખ્યાતિ ખિસકોલીને કરી હાય લા ! એમ છે ! આ બધા આપણા જ દોસ્તોએ મળીને આપણી આવી હાલત કરી છે ? હવે એમની ખેર નથી. પણ દૂરથી બધા પક્ષીઓ એમની સામે જ જોઈ રહ્યાં હતાં. બંનેને શાંતિથી વાતો કરતાં જોઈને બધાં ખુશ હતાં.
‘પરભાપોપટ’ની આગેવાનીમાં બધાં પક્ષીઓ ઊડીને ખિસકોલીબેનવાળા ઝાડની ડાળીએ ડાળીએ ગોઠવાઈ ગયાં ને જોર જોરથી ગાવા લાગ્યાં, ‘થ્રી ચિયર્સ ફોર ખ્યાતિ ખિસકોલી’ હીપ હીપ હુરરે… ‘થ્રી ચિયર્સ ફોર ખ્યાતિ ખિસકોલી’ હીપ હીપ હુરરે…ને બધાં ખડખડાટ હસી પડયાં ને કહે, આજે અમે બધાએ તમારા માટે ખૂબ વધારે દાણા રાખ્યા છે. જાઓ પહેલા સંપીને ખાઈ લો પછી ધરાઈને વાતો કરીશું. ખ્યાતિ ખિસકોલી ને ચિંકી ચકલી બંનેને સાચી વાત સમજાઈ ગઈ કે આપણા દોસ્તોએ જ આપણને આપસમાં ઝગડતા બંધ કરવા આવું કર્યં હતું ને ખ્યાતિ ખિસકોલી ગાવા લાગી……………..
ઝગડા ઝગડી ના કરવી, સંપીને તો રહેવું ભાઈ, કોઈના ચઢાવે ચડવું નહિ, એમાં જ છે ભલાઈ ભાઈ…..
(સાભાર:અનંત શુક્લ ‘ખટ્ટી મીઠી ટેસ્ટી ટેસ્ટી’ માંથી અહીં પ્રસ્તુત…)

નર નારયણ…(રચના)

નર નારયણ…(રચના)

.

નર નારયણ…

.

નર નારયણ હોવે,

યા તો કરલે સંત જન સેવા, યા હરિ જન હોવે…

.

એક અપરાધી પાપી પારધી, [વલીયો લુંટારો] સંત સમાગમ હોવે

છોડ કપટ મહા ગ્રંથ રચાયા, હરિ અનુરાગી હોવે…

.

બિલ્વમંગલ સુરદાસ કહાવે, જબ નિજ નજરેં ખોવે

રાસ વિહારી રાહ દિખાવે, ઘટ ઘટ દર્શન હોવે…

.

તુલસીદાસ મન મોહ અનેરા, નારી વશ પત ખોવે

એક શબ્દ મેં સત્ય સમજ કર, સંત શિરોમણિ હોવે…

.

કામ ક્રોધ મદ છોડદે બંદા, ક્યું માયા વશ હોવે

દીન “કેદાર” હરિ નામ સુમર લે, હોની હો સો હોવે…

.

રચિયતા : શ્રી કેદારસિંહજી એમ. જાડેજા (ગાંધીધામ – કચ્છ)

http://www.kedarsinhjim.blogspot.com

[email protected]

એવા યમુનાજીના નામ…(કીર્તન)

એવા યમુનાજીના નામ…(કીર્તન)

.

 

.

સ્વર: શ્રી બિમલ શાહ ..સંગીત : મનોજ-વિમલ રાચ્છ

.


.

એવા યમુનાજીના નામ

એવા યમુનાજીના નામ

અમને પ્રાણ પ્યારા છે…

.

એવા મહારાણીજીના પાન

એવા મહારાણીજીના પાન

અમને પ્રાણ પ્યારા છે

.

સૂરજદેવની દીકરી ને

યમરાજાની બેનડી

વરિયા ચૌદ ભુવનના નાથ

અમને પ્રાણ પ્યારા છે

.

એવા યમુનાજીના પાન

એવા યમુનાજીના પાન

અમને પ્રાણ પ્યારા છે…

.

શ્યામ ઘાટે ગોકુળ વાટે

ઠકુરાણી ઘાટે બિરાજતા

આરતી વિશ્રામ ઘાટે થાય..

આરતી વિશ્રામ ઘાટે થાય

અમને પ્રાણ પ્યારા છે…

.

એવા યમુનાજીના નામ

એવા યમુનાજીના નામ

અમને પ્રાણ પ્યારા છે…

.

તાલ મૃદંગી ને વેણુ વાગે

શોભાનો નહિ પાર રે

બલિહારી જાય માધવદાસ

બલિહારી જાય માધવદાસ

અમને પ્રાણ પ્યારા છે…

.

એવા યમુનાજીના નામ

એવા યમુનાજીના નામ

અમને પ્રાણ પ્યારા છે…

.

એવા મહારાણીજીના પાન

એવા મહારાણીજીના પાન

અમને પ્રાણ પ્યારા છે

અમને પ્રાણ પ્યારા છે

અમને પ્રાણ પ્યારા છે…

વ્રજલીલાનાં મૂકસાક્ષી પનઘટ…

વ્રજલીલાનાં મૂકસાક્ષી પનઘટ…

“સુંદર છે સરોવરની પાળ, ઝૂલે વડલાની ડાળ, ને છલકે છે ગાગરું ગામની વાટ ને હસે છે પનઘટના ઘાટ” શ્રીયમુનાજીના પનઘટ પર રોજની અલકમલકની વાતો, કયાંક કોઇ ગોપીની વહેતી આંખો ને કયાંક ખીલ ખીલ ઉઠતું હાસ્ય, પનિહારીઓના પગનાં ખનકતાં કડલા,નુપુરનો રણકાર અને હાથોના કંકણ-કિંકણીના ખનકારને પનઘટ પોતાના મનમાં સમાવતો જાય છે.શ્રીયમુનાજીના પનઘટનાં કોઇક ખૂણે ગુપચુપ સંકેતમાં થતી વાતોના વાયરા ને વાયુ વેગ દઇ રહ્યોં છે.નટખટ કનૈયો ચંદ્રલેખા,મેઘમાલા, ચંદ્રનના,ચંદ્રાવી, હર્ષિની, હર્ષા, કમલિની,કુમુદિનિ વગેરે પાણી ભરવા આવેલી સખીઓની ઠિઠોલી કરતોજાય છે અને તેમની ઇંઢોણીને ચોરતો જાય છે સાથે તેમની ભરેલી ગાગરડીઓને ઊંધી કરતો જાય છે. આપણે વૈષ્ણવો પુરૂષોત્તમ માસ દરમ્યાન પનઘટના મનોરથના દર્શનમાં તમામએ ક્ષણોમાં જીવી લઇએ છીએ જયાં એક સમયે પનિહારીઓ માતા યશોદાને સાચી ખોટી ફરિયાદો કરી રહી છે, મર્કટ સાથે મર્કટ બનેલા કનૈયાનું સુમધુરુ હાસ્ય સંભળાઇ રહ્યું છે ને, ગગરીઓ સખીઓ બનીને એકબીજા સાથે વાત કરી રહેલી છે. વૃક્ષની ઉંચી ડાળીએ કનૈયાએ સખીઓની બધી જ ઇંઢોણીઓ એકબીજાની સાથે બાંધી રાખેલી છે.ગોપસખાઓ સાથે કનૈયાએ કરેલી દાણ લીલાઓ અને રસેશ્વરી રાધાના ઉપાલંભો મીઠા લાગી રહ્યાં છે.કદંબની ડાળી પર મહેંકી રહેલા ફૂલો, ને વહી રહેલા મીઠી વાંસળીના મધુર સુરોને પનઘટ વહાવી રહ્યું છે અને પનઘટના કિનારે વૃક્ષોની આજુબાજુ થયેલી આંખમિચોલીના ખેલમાં પનઘટ પણ કનૈયાની સાથે ખેલી રહ્યું છે.આમ તો યમુનાના પનઘટ સાથે વ્રજની ઘણી બધી યાદો જોડાયેલી છે પરંતુ ગોપીઓ જે રીતે પનઘટ સાથે જોડાયેલી છે તે જ રીતે પનઘટ પણ ગોપીઓ સાથે જોડાયેલો છે કનૈયાનાં બધા જ તોફાનોનો, ને તેનાં અવનવા અદભૂત ખેલનો એકમાત્ર મૂક સાક્ષી શ્રીયમુનાજીનો પનઘટ જ છે.જયારે શ્રીઠાકુરજી મથુરા પધાર્યા ત્યારે સર્વે એ જ ગોપીઓ,એ જ નિસર્ગ અને એ જ વ્રજવાસીઓની મૂક વેદનાનો પણ એકમાત્ર સાક્ષી પનઘટ છે.”કયારેક પનઘટને જો વાચા આવી જાય તો તે કહેશે કે મૈયા-બાબાને સર્વે વ્રજવાસીઓની વ્યથા સાથે રડતી રાતી થયેલી આંખોને તો સૌએ ભાળી પણ રડતાં રડતાં હું થયો પાણી પાણી તેમ છતાં મારા મનની વાત સૌથી અજાણી અને સાચું જ છે ને!!!!! ” વળી શ્રી યમુનાજીના પનઘટનાં એ પાણીમાં પણ રડતી રાધાના ખારા આંસુ પણ ભળ્યાજ હશેને…?? બસ આમ જ વ્રજનારી અને વ્રજનિશની કેટલીયે વાતોને પનઘટ યુગોથી પોતાના હ્લદયમાં સંતાડી રહ્યું છે ને પનઘટના દર્શન દરમ્યાન આપણે વૈષ્ણવો પણ વ્રજવાસી બનીને વ્રજ અને વ્રજલીલાનાં મૂકસાક્ષી બની જઇએ છીએ…

.

આલેખન:પૂર્વી મલકાણ

“Purvi Malkan” <[email protected]>

(ઉપરોક્ત લેખનું આલેખન શ્રીમતી પૂર્વીબેન મલકાણે કરેલ છે, જેઓએ આ અગાઉ પણ અત્રે તેમની રસોઈની અનેક પોસ્ટ મૂકેલ છે. આજે તેમની કલમે એક વ્રજની સુંદર વાત રજૂ કરવા કોશિશ કરેલ છે, જે અત્રે અમોએ સાભાર આપ સર્વે માટે પ્રસ્તુત કરવાં નમ્ર કોશિશ કરેલ છે.)

સ્નો ઇન વેમ્બલી-લંડન…

તારીખ.૧૮.૧૨.૨૦૧૦ ના અમારે ત્યાં વેમ્બલી -લંડનમાં પડેલ સ્નો ની એક ઝલક … સ્નો પડે ત્યારે નાના – મોટા સૌને જે આનંદ આવે છે અને તે આનંદ કઈ રીતે માણે છે તે અમારાં ઘરની તસ્વીર પરથી જાણી શકશો .. તમોને પણ આનંદ જરૂર આવશે…

ભાવ ભજન…

ભાવ ભજન…

ઢાળ: રાગ ભૈરવી જેવો


.

ભજન જો ભાવ સે હોતા, ભૂધર કો ભી મિલાતા હૈ

ન આતે હેં જો ખ્વાબો મેં, વો માધવ દૌડ આતા હૈ…

.

મીરાં કે મન બસ ગયા મોહન, નાચ દીખાયા નટવર કો

સમા ગઇ વો મૂખ મંડલ મેં, પ્રભૂ પ્રેમે પચાતા હૈ…

.

ભિખારી જબ ભિખ કે ખાતિર, ધૂન મચાએ માધવ કિ

કરે કૃપા ના કણ કિ કૃપાલુ, કૌવે કો ખૂદ ખિલાતા હૈ…

.

ગજ ને જીવન વ્યર્થ ગવાયાં, અંત ઘડી હરિ શરને આયા

પ્રેમ પિછાની પ્રિતમ ધાયા, પલક મેં ચક્ર ચલાતા હૈ…

.

રાવન જાને રિપૂ રઘુવર કો, પર- શરન લગાતા મન મરકટ કો

અંત સમય પ્રભુ બાન વ્હલાકે, જીવન સે મોક્ષ દિલાતા હૈ…

.

ચેત ચેત નર રામ રટીલે, પ્રભુ ભજન કિ પ્યાલી ભરલે

દીન “કેદાર ” હરિ નામ સુમર લે, અભય પદ આપ દિલાતા હૈ…

.

રચિયતા : કેદારસિંહ એમ. જાડેજા (ગાંધીધામ-કચ્છ )

kedarsinhjim.blogspot.com

[email protected]