તું હવા.અને.હું. ? … (રચનાઓ) …

તું  હવા.અને.હું. ? … (રચનાઓ) …

તું  હવા.અને.હું. ? 

બધું એકજ, સ્વ કે પર જેવું કઈં હોય નહીં,હું જ વિચરું સર્વત્ર, ઘર જેવું કઈં હોય નહીં

એટલે સદાય તાઝી સુગંધ લઈ હોય ફરતી,હવાને ઠહેરાવ પડાવ જેવું  કઈં હોય નહીં.

ગતિનું રહસ્ય ખૂબ જાણતી,જાણીને માણતી એટલેજ,ફેલાવ-પ્રસાર બધે સંપૂર્ણ પ્રમાણતી

આવ-જાવ,ચાલ,રવાની અલગ રીતે નાણતી પશ્ચિમી પવનની મ્હાણથી બધે હાજર જણાતી

ચક્ર-ગતિની કાયલ પૃથ્વી પૂર્વ બાજુ જ ફરતી નિજ ગતિ સહી દિશાની સમજી લેવી જરૂરી

તારી હાજરી,તારો માહોલ,તારી સુગંધ ભારી,તું હવા,તારી હરફર,આવન-જાવન,રહેમ તારી.

દેખાતું બધું ભ્રમ-આભાસ,લાગતું! મહેર તારી હકીકત,વાસ્તવ-મરમ તું,નઝર-એ-કરમ તારી

 હું,તે તુંના ભેદ ગયા ઓસરી,રહેમ તારી,પરમ શક્તિનું પ્રમાણ જીવંત,બધે રહ્યું વિચરી

 હોવું માત્ર,સહજ-સત્ય, એ સમજ વસી રહી,પમાતું જે ક્ષણમાં,પરમઆનંદ રહે બહુ નીતરી.

મહાન ‘રેકગ્નાઈઝ્ડ ચિન્તક-વક્તા’ ઓશો જેવી વ્યક્તિ નું તારણ છે કે,<બાહ્યમાં જેણે પણ ઈશ્વરને શોધ્યો છે, “મને જડ્યા એવું કોઈએ કહ્યું નથી! અને ભીતરમાં શોધનારે એવું કહ્યું નથી કે,-  મને ન મળ્યા,યા એહસાસ ન થયો ,પ્રભુનો!”> જેને નિસર્ગ-કુદરતના સાન્નિધ્યમાં, પ્રભુ પામ્યાની અનુભૂતિ થાય છે, તે તો, ભીતરના ભાવની પ્રતિચ્છાયા જ  છે! એવું અત્યારે આ ક્ષણે  મને સમજાય છે!

પરમાત્મા મારી ભીતર હાજર, જાગતો ,

હરક્ષણ,હરપલ,પ્રેરતો એ રક્ષણ કરતો ,

અનિદ્રા,ચિરજાગૃતિના શાપ-વરદાનનો,-

સદભાગી છું,મારો સદા ખ્યાલ રાખતો.

સૂર્યનું જ્ઞાન-પ્રકાશ તેજ, સ્વભાવ એનો!

અકાલ,અમરત્વ,શાશ્વતતા,મૂળગુણએનો!

અર્થ તો કાઢવાની વાત છે,મર્મ તો સમજવાની વાત છે।અર્થ કરીને બોલો , મર્મ સમજીને ચુપ રહેવાની વાત છે।

અર્થનો અનર્થ પણ થાય,મર્મ સમજી સ્મિતવાની વાત છે,અર્થને સહી પ્રમાણીએ તો,મર્મ સમજી પામવાની વાત છે।

મૂળ દેખાતો લોચન મનનો ઝગડો,સમજી જવાનીવાત છેબુદ્ધિની દલીલો હૈયાના ભાવો વિષેવિચારવાની વાત છે

વધુ ઊંડા ઉતરી શકાય,તો,સ્થૂળ-સૂક્ષ્મની પારની વાત છે,આતો ભાઈ,ખૂલ્લા મન,માન્યતાને પ્રમાણવાની વાત છે।

***

< પ્રજ્ઞા-પુલકનો સિક્કો સોનાનો એમાં ચળકે સ્રોત ઈશ્વરનો,>

<વર્ષા એની કૃપાની છે કાયમ હાજરાહજૂર,ઝીલવાને બસ,આળી,ભીની લીલપ જોઇએ!>

< કવિતા છે સંજીવની-તત્વ,હું એનો થઈ ગયો,/શ્વેતલતા,શીતલતા ફોરાંની અનંત થઈ ગયો. >

ખુશી-આનંદ પુલકભાવો ઉછળ્યા દોમ-દોમ અનંત,સ્વર્ગની જાણે કરે મનતન-ઝેહન સહલ વિતરંગ! >

<હળવેકથી હૂંફાળા પરમ-પુલકના શીતળ પાશમાં.જાણે ઝાકળ-ટીપાં લહેરાતા લીલા-કૂણા ઘાસમાં !>

 <‘તેરા તુજકો અર્પણ, પ્રભુ’ ગાયા કરે છે, સતત હવે! દ્વન્દ્વની દ્વિધા મટી,દેહાધ્યાસથી થયા અલિપ્ત, આનંદ>

<પ્રાણ-તેજ શક્તિ બની વિલસું, ચોતરફ,મુક્ત આનંદ.સંભોગ ઉત્કટ ક્ષણોનો, પરમની  ઉપલબ્ધિ આનંદ. >

<સૂરજ હો તો,લાગે ભીતર ઉજળિયાત,શ્રદ્ધા તો છે ભાઈ પારસની જ જાત.ઈશકૃપાની સદા થતી રહેતી બરસાત. >

 

સાભાર : સૌજન્ય : -La’KANT,[L.M.THAKKAR , Res.Phone:0251-2450888]  / 09320773606 

 

બ્લોગ લીંક: http://das.desais.net
email: [email protected]

 

આજની સુંદર રચનાઓ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર  મોકલવા બદલ અમો લક્ષ્મીકાંતભાઈ ઠક્કર … ‘કંઈક’ ના અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ. આજની રચના જો આપણે પસંદ આવી હોઈ અને માણી હોઈ તો આપના પ્રતિભાવ બ્લોગ પોસ્ટ પર જરૂર મૂકી આભારી કરશો, જે કવિ, લેખક ની કલમ ને બળ પૂરે છે. આભાર ! ‘દાદીમા ની પોટલી’.

ફેશબુક દ્વારા બ્લોગ પોસ્ટ પર આપની કોમેન્ટ્સ અહીં મૂકવા વિનંતી છે.....

  • namasterajni

    These poems may find place in our daily communication with God…..very very dense,deep and divine

  • Vijay Parekh

    Shri Laxmibhai Thakkar’s writings reveal his deep thinking and excellent expressing
    capabilities. MUST READ ALL THESE TWO THREE TIMES TO REALLY UNDERSTAND THE DEPTH OF HIS MESSAGE. MY SALUTE AND REGARDS.

  • chandrakant

    dear saras

  • narendra vora

    very very good

  • NAIMISH KAPADIA

    good