યમરાજ … (બોધકથા) …

યમરાજ … (બોધકથા) …

શ્રી નિરંજન મહેતા (મુંબઈ) …
 

 
yam with man
 

 

વસંતલાલ રસ્તે ચાલતા હતાં ત્યારે એક અજાણ્યા માણસે તેમને અટકાવીને કહયું કે તમારે મારી સાથે આવવાનું છે.

 

ભલા માણસ હું તમને ઓળખતો નથી અને તમે મને તમારી સાથે આવવાનું કહો છો ?’  વસંતલાલ બોલ્યા.

 

 
yumraj
 

 

બધા મને આમ જ કહે છે જયારે હું તેમને મારી સાથે આવવા કહું છું કારણ કોઈ મને ઓળખતું નથી કે ઓળખવાની દરકાર કરતું નથી. હું યમરાજ છું અને તમારો જવાનો સમય થઈ ગયો છે.

 

શું આટલો જલદી ?   મારી તો ઉમ્મર પણ નથી થઈ અને કોઈ એવી માંદગી પણ નથી કે મારે તમારે સાથે આવવું પડે. વળી મારે હજી ઘણા કામો પતાવવાના છે.’ વસંતલાલ બોલ્યા.

 

આવું તો દરેક માનવી મને કહે છે જયારે હું તેમની પાસે આવું છું. દરેક માનવને ખબર હોય છે કે ગમે ત્યારે મોત આવવાનું છે છતાં જયારે તે ખરેખર આવે છે ત્યારે તે ખચકાય છે અને બહાના કાઢે છે. પણ કુદરતના નિયમ આગળ કોઈનું કશું ચાલતું નથી.’

 

પણ આમ તમે લઈ જશો તો મારી ચીજોનું શું ?   મારા કપડાં, પૈસા વગેરે લેવા પડશેને ?   જાણે કોઈ મુસાફરીમાં જતાં હોય તેવા ઈરાદે વસંતલાલ બોલ્યા.

 

એ ચીજો તારી ન હતી કારણ તે પૃથ્વી પરની તારી જરૂરિયાત હતી. જયાં જઈએ છીએ ત્યાં તેની કોઈ જરૂર નથી.

 

ભલે તો શું મારી આવડતો અને યાદગીરીઓ મારી સાથે રહેશેને ?

 

ના. તે ક્યારેય તારી ન હતી. તે બધું સંજોગાનુસાર હતું અને કાળ સાથે તે પણ અર્થ વગરની થઈ ગઈ છે. તે હવે ત્યાં કોઈ કામની નથી.

 

પણ મારા મિત્રોને તો મળવા દેવા સમય આપશોને ?

 

તારા મિત્રો તો ટ્રેનના સહપ્રવાસી જેવા છે. અડધે રસ્તે મળે અને વચ્ચે ઉતરી જાય. છેક સુધી કોઈ સાથ ન આપે. એટલે તેમને મળવાનો કોઈ અર્થ નથી.

 

ભલે, પણ મને મારા પત્ની અને બાળકોને મળવાની તક તો આપશોને ?   આજીજીભર્યા સ્વરે વસંતલાલ બોલ્યા.

 

તેઓનું સ્થાન તો તારા હૃદયમાં હતું અને રહેશે એટલે મળવાની શું જરૂર છે ?   હા, તેઓ થોડા દુઃખી થશે તારા અચાનક્ ચાલ્યા જવાથી પણ તે થોડા સમય માટે કારણ દુઃખનું ઓસડ દહાડા.

 

તો પછી મારી સાથે શું આવશે ?   મારૂં શરીર, મારો આત્મા ?

 

શરીર તો આ માટીમાં મળવા નિર્માયુ છે જયારે તારા આત્માની માલિકી મારી છે. તારે તો ખાલી હાથે મારી સાથે આવવાનું છે.

 

આ સાંભળી વસંતલાલની આંખમાં આંસુ આવી ગયા અને બોલ્યા કે શું મારૂં કંઈ જ નથી જે હું સાથે લઈ જઈ શકું ?

 

હા, તેમ જ છે. અહીં જે સમય તે વિતાવ્યો તે દરેક પળ તારી હતી સુખી કે દુઃખી. તે જેવી રીતે તે વિતાવી હશે તે વિતી ગઈ,  હવે જેમ ખાલી હાથે આવ્યો હતો તેમ ખાલી હાથે જવાનું છે.

 

તેથી જ મિત્રો જીવીએ છીએ ત્યાં સુધી જીવનની હરેક પળને માણતાં શીખો. ઉદાસી ભૂલી ઉલ્લાસભર્યુ જીવશો તો જીવ્યું માણશો.
 

 dont forget smile

 

 
આજની પોસ્ટ  ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ અમો શ્રીનિરંજનભાઈ મહેતા (મુંબઈ) નાં અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ.
 

 
  લેખકશ્રી નાં સંપર્ક વિગત :

niranjan mehtaNiranjan Mehta
A/602, Ashoknagar(Old),
Vaziranaka, L.T. Road,
Borivali(West),
Mumbai-400091.
Tel. 28339258/9819018295

 

 
બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email : [email protected]

 

 

બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલા આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

 

 

You can  contact /follow us on :

 
twitter a/c : @dadimanipotli

 
facebook at : dadimanipotli

ફેશબુક દ્વારા બ્લોગ પોસ્ટ પર આપની કોમેન્ટ્સ અહીં મૂકવા વિનંતી છે.....

  • Dhiren Joshi

    ભલે યમરાજનો ડર બતાવ્યો … પણ સરસ બોધ આપ્યો..!

  • Nice of you to publish it, Ashokbhai !
    Abhinandan to Niranjanbhai.
    Inviting BOTH @
    http://www.chandrapukar.wordpress.com
    You can view lots of Health Posts.
    Hope to see you !

  • Ramesh Patel

    ચીંતનસભર કથા..જે સાચા માર્ગે દોરે….અભિનંદન શ્રી નિરંજનભાઈ.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

  • ખુબ સરસ બોધદાયી કથા….