ગાંઠીયા પુરાણ …

ગાંઠીયા પુરાણ …

 

 

 

મને સતત એવું લાગ્યા કરે કે, અમારું કાઠિયાવાડ એ માત્ર કાઠિયાવાડ નથી,
એનું બીજું નામ ‘ગાંઠિયાવાડ’ પણ હોવું જોઈએ.

 

ચણાના લોટને અમે લોકો સિમેન્ટ અને સોના કરતાં પણ વધુ મૂલ્યવાન ગણીએ છીએ.

વણેલા અને ફાફડા ગાંઠિયાનો જે મહિમા સૌરાષ્ટ્રની પ્રજાને છે એ કદાચ વિશ્વની કોઈ પ્રજાને નહીં હોય.


અમારે કલાકારોને મન તો ચા અમારી કુળદેવી અને ગાંઠિયા અમારા શૂરાપૂરા.
સાંજ પડયે દોઢ કરોડના ચા-ગાંઠિયા ફાકી જતા અમે બધાય કોઈ પણ ડખાનું સમાધાન
ચા-ગાંઠિયાથી કરીએ છીએ ને વળી કોઈ ચા-ગાંઠિયાનો વિવેક ન કરે તો ડખો પણ કરીએ છીએ.


ડાયરા માં હું કાયમ કહું કે:

 

“ભડકે ઇ ભેંસ નહીં
બેહે ઇ ઘોડો નહીં

ગાંગરે નહીં ઇ ગાય નહીં
જાગે નહીં ઇ કૂતરો નહીં

હસે નહીં ઇ માણાહ નહીં, ને
ગાંઠિયા નખાય ઇ ગુજરાતી નહીં.”

 

મારા ગામમાં ચંદુ નામે એક ભુક્કા કાઢી નાખે એવો ગાંઠિયાવાળો વસે છે.
રોજ રાત્રે અમારા જેવા કેટલાય નિશાચરો અને ભ્રમણ નક્ષત્રમાં જન્મેલા
અતૃપ્ત જીવોની ભૂખને ચંદુના ગાંઠિયાથી મોક્ષ મળે છે.
ઐશ્વર્યાના પોસ્ટર પાસેથી નીકળો અને જેમ એને ટીકી ટીકીને જોવી જ પડે
એવી જ મોહકતા ચંદુના ગાંઠિયામાં છે. એની રેંકડી પાસેથી નીકળો એટલે
ગાંઠિયા ખાવા જ પડે. આ મારી ચેલેન્જ છે અને અનુભવ પણ.

અમારા ઘણાં બધા ઉપવાસ અને એકટાણાં ચંદુની રેંકડી ઉપર શહીદ થયાના દાખલા છે.
વળી ચંદુના ગાંઠિયારથનું નામ ખૂબ મોડર્ન છે, ‘રિલાયન્સ ગાંઠિયા સેન્ટર.’
અને આ ટાઈટલ નીચે ઘાસલેટના ડબ્બા જેવડા અક્ષરે લખ્યું છે કે,
“અમારી બીજી કોઈ શાખા નથી.”

એક રાતે દોઢેક વાગ્યે હું ઝરમર વરસાદમાં મનમાં દોઢસો ગાંઠિયાનો સંકલ્પ કરી ચંદુના રથ ઉપર પહોંચ્યો.

 

ગાંઠિયા બાંધી દીધા પછી ચંદુએ એક અઘરો સવાલ મને પૂછી નાખ્યો કે,

“સાહેબ, અટાણે તમને કોણે મોકલ્યા?”

હું ગળગળો થઈ ગયો. મેં કહ્યું, “ચંદુ, મારી બા તો મને રાતે દસ વાગ્યા પછી બહાર નીકળવાની ના પાડે છે.

તું વિચાર અટાણે મને કોણે ધક્કો માર્યો હશે?

ઘરવાળી સિવાય કોઈની હિંમત છે કે મારી ઉપર આવી સરમુખત્યારશાહી ભોગવે?

 

મેં આટલો ઉત્તર વાળ્યો ત્યાં તો ચંદુની ઘોલરમરચાં જેવી આંખમાં આંસુડાં તગતગવાં માંડયાં.

ગાંઠિયાનો જારો પડતો મૂકીને ઇ મને બાથ ભરી ગ્યો કે’ સાહેબ,
તમે તો મારી દુ:ખતી રગ ઉપર પગ મૂકી દીધો.

હું રોજ રાત્રે દસ વાગ્યે રેંકડી લઈને આવું છું ને
સવારે પાંચ વાગ્યા સુધી આખા ગોંડલ હાટું ગાંઠિયા વણું છું.

મનેય શું મારી બા મોકલતી હશે ?

પછી તો અમે બેય સમદુખિયા એટલું રડયા કે અમારા ગાંઠિયા પલળી ગયા.

 

ગાંઠિયાનો મહિમા અપરંપરા છે. મારા તો એપેન્ડિક્ષના ઓપરેશન વખતે આંતરડાંમાંથી
ડોક્ટરે અડધો કિલો ચણાનો લોટ કાઢયાનુ દાખલા છે.


મારી દૃષ્ટિએ કોમવાદી બનવું એના કરતાં ગાંઠિયાવાદી કે હાસ્યવાદી બનવું સારું.

 

નેસ્ટ્રોડેમસની જેમ મારી આગાહી છે કે,
ગુજરાતમાં ગાંઠિયા જ્યાં સુધી તળાતાં રહેશે ત્યાંસુધી ખવાતાં રહેશે.

 

હું આપું ગામડાં બે-ચાર, દિલ ને મોજ આવે છે,
કે ચંદુ તું વણેલા ગાંઠિયા એવા બનાવે છે.
છે દુર્લભ દેવતાઓને તીખા મરચાં, તીખી ચટણી,
ને કોઈ પુણ્યશાળી આત્મા ભજિયાંને પામે છે.

 

સૌજન્ય : સંકલન … વિજય ધારીઆ ..(શિકાગો) ..

 

આપને ગાંઠીયાપુરાણ  ની આ હળવી – વ્યંગથી ભરેલ કાઠીયાવાડ ની ઓળખ આપતી  પોસ્ટ પસંદ આવી હોય તો આપના પ્રતિભાવ જરૂર કોમેન્ટ્સ બોક્સ દ્વારા અમોને જણાવશો, આપના પ્રતિભાવનું બ્લોગ પોસ્ટ પર સ્વાગત છે.  ફાફડા ગાંઠીયા ઘરે બનાવવા ઈચ્છા રાખતા હો તો તેની રેસિપી પણ આવતા વીકે અહીં બ્લોગ પર જાણીશું … તો બ્લોગ સતત આ વીક જોવાનું ભૂલશો નહી…  આભાર !

બ્લોગ લીંક: http://daas.desais.net
email: [email protected]

ફેશબુક દ્વારા બ્લોગ પોસ્ટ પર આપની કોમેન્ટ્સ અહીં મૂકવા વિનંતી છે.....

  • purvi

    bahu sundar vijayji