થોડીવારે નીચે આવી ઘરના બગીચામાં ચક્કર માર્યું, વસંતની શરૂઆત થઈ ગઈ છે. ઝાડવા અને છોડવાઓ ની ડાળીઓ પર નવી નવી કુંપળો ઉગવા લાગી છે. સરસ મજાનો ઉનાળાનો તડકો છે. (લંડનમાં છે તેથી) અમે બનેએ છોડવા અને ઝાડવાની આજુબાજુ ખોદી નવું ખાતર અને પાણી આપ્યા. અને મજાના થોડા થાક સાથે, કોફી પીતાં બેંચ ઉપર બેઠા. થોડી થોડી વારે ચકલીઓ આવી આવીને થોડું થોડું ચણી જતી હતી અને બે કબૂતરો તો ક્યારના એ ચણતા હતા. ખિસકોલી પૂછડી ઉલાળતી આમતેમ ફરતી હતી . બાજુવાળાની બિલ્લી પણ એક આટો મારી ગઈ. ધીરે ધીરે તડકો ઓછો થાવા લાગ્યો, સંધ્યાની શરૂઆત થઈ,આકાશમાં સોનેરી -કેસરી રંગ છવાયો ને ધીરે ધીરે એ પણ ધૂંધળો થતો ગયો ને રજનીનું સામ્રાજ્ય પૂરેપૂરું છવાઈ ગયું. ઉજાસ,અવાજ,પશુ,પક્ષી બધુંજ જંપી ગયું.
અમે પણ અમારા રૂમમાં જઇ સુવાની તૈયારી કરી. મેં આખબંધ કરી, અને એ બંધ આખો સમક્ષ પૂરા જીવનની ઘટમાળ ચલચિત્રની માફક ચાલવા લાગી. મારી આંખ બંધ હતી અને હું પડખુએ ફેરવતી નોહતી છતાં શશીએ પૂછ્યું કેમ નિંદર નથી આવતી? અને અમે બંને એક બીજા સામે જોઈ ને હસ્યા, શબ્દ વગરનો એ સંવાદ કેટલો સ્પષ્ટ અને સાર્થક હતો? …
આંખ બાળે ને ઓકે કાળું કાળું
વેદીએથી અળગું ના કરજો પ્રભુ
આશ એક દિન તો હોમાવું પૂરેપૂરું
બનવું શુદ્ધ ભસ્મ તિલક શિવના સરનું
ને લઇ આવી જળ જમીન તળેનું !
વિહંગી એ લાઘ્યું આકાશ અપાર,
ને ચાંચે ભરી લાવ્યું રશ્મી ભોરનું!
]]>