ઉજાસ – “કાકુ”
મૃદુ હસે છે રવિ નભાન્તે-
ડુંગર પાછળથી ફરી ફરી દ્રષ્ટીમાં સૃષ્ટી ભરી
અહા, ઉજાળી છે સૃષ્ટી કંલાકો તપી તપી!
સમજી ચાલ્યો, હવે ન આવશે અંધકાર ફરી.
સંતોષાયો , અંધકાર હણાય ગયો એનાથી!
પીઠ ફેરવી સુતો, જાણી સૃષ્ટી છે હવે સુખી સુખી.
પણ ના,
રવિ તણુ રશ્મી તો રવિ સાથે જ ગયુ,
જ્યોતિ જાતા સ્થાન તિમિરે ભરી દિધુ.
ઘણાએ મહામાનવીઓ આવી ને ગયા,
કાયા જલાવી જલવી કિરણ પાથરી ગયા
સૃષ્ટી ઉજાળી સ્વર્ગે સંતોષ લઇને સુતા!
એ ના જાણતા કે, ઉજાસ સાથે જ લઇ ગયા!
This entry was posted
on Saturday, February 6th, 2010 at 8:16 pm and is filed under Uncategorized.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.