Kaku

ધુપસળીની સુગંધ અને દિપમાળનો પ્રકાશ

સાવ નજીક તારા મંદિરની ઝાકમઝોળ,

પણ મારે પોપચે ઝડ્યુ મોતી કે ઉચકાય નય

ને પાપણ્યુમાં પ્રીત બહુ એતો અળગી થાય નય

આરતીની જાલર ને શંખનાદ સંભળાય

શ્યામસુંદરની મુરત મીઠુ મીઠુ મલકાય

પણ મારા કાનના ઝુમખા લટકમટક થાય

કે આયનાથી અળગુ થવાય નય.

મારા ઝાંઝરામાં ઘુઘરી માલંમાલ

ઉઠુને બેસી જાવ થોડુ ચાલુને પાછી આવી જાવ.

તારા મંદિરને પગથીયે દિવા નવ નવ

મારા મહેલના પગથીયા પાંચ ઉતરાય નય.

ચંદ્રમાને સાથે લઇલે કે સમંદર ઢુંકડો આવે

વસંતના વાવડ દઇદે કે ઉપવન આખ્યું ખોલે

ઓઢણીએ વાદળ લહેરાવ કે મોરના ઝાંઝર રણકે

સપનાના આંજણ આંજીલે ને કંકુના ચાંદલા કપાળે.

મને તું મુળીયું બનાવી દે,પાંદડાને પાનખર ડરાવે છે.

મને તું આગિયો બનાવી દે, ચોમેર અંધારૂ ડરાવે છે.

મને તું તમરું બનાવી દે, આ સન્નાટો બહુ મુંજવે છે.

મને તું સમંદર બનાવી દે, ઝરણાને તો દુકાળ ડરાવે છે.

મને તું તરાપો બનાવી દે, આ ઊંડાણ મને ડુબાડે છે.

હવે તું અહીં નગર સજાવી દે, જંગલીયત સતાવે છે

મને તું માનવી બનાવી દે, આ જંગલ બહું ડરાવે છે.

અલગ અલગ ક્યારા ને અલગ અલગ ફસલ

તારી વાડીમાં ઝુમે જોને કેવી અસલ ફસલ!

શેરડી ને એરડી, કપાસ ને માંડવીની ફસલ

રંગબેરંગી ફળ-ફૂલની ભરી છાબડી છલોછલ

ઘન ને ઘાન ઢગલે ઢગલા કેવી તારી મહેર

અલગ અલગ રંગ, રૂપ અને અલગ છે સૂગંધ!

તારી વાડીમાં કેવી ઉભરે રંગોળી રંગેરંગ

મોસમ મોસમ ધરે નવલા નવલા રંગરૂપ

અવનવા રંગ વળી ઉલ્લાસ અને ઉજાસ!

ઉજાણી ઉલ્લાસની, વાડીમાં મળ્યો મુકામ.

કૈંક આડા અવળા-ઉલટા સુલટા,

શબ્દો સમેટી બંધ હોઠોમાં સીવ્યા

એ આંખોથી ઉભરાયા ને છલકાણા

ચહેરા ઉપર આવી આવીને ઝળક્યા

કદિ મૌન બનીને મીઠુ મીઠુ મલક્યા,

તો કદિ સન્નાટો થૈને કેવા તાડુક્યા?

ઝાંઝરમાં ઝણક્યા, બંગડીમાં ખખડ્યા

ટપ ટપ કરતા કલમથી એ સરક્યા

અસલ પાણી જેવા શબ્દો બધાં આ

એ ગમ્મે ત્યાંથી મારગ કરી લેતા!!

સંઘર્યા ના સંઘરાતા એ સંધર્યા ના સંધરાતા.

થોડું થોડું અહિં ઉમેરાય છે કશુક,

સુવાળા- હુંફાળા સ્પર્શે લપેટાય છે કશુક.

મરક મરક મલકે છે કશુક

ધીરું ધીરું ગુંજે છે કશુક

રાડ પાડી પાડીને કહે છે કશુક,

રાતી આંખ કરીને ડરાવે છે કશુક

ક્યાંક ક્યાંક કદિ ખુંચે છે કશુક

ધીરે ધીરે સરકે છે કશુક

કણ કણ કરીને ખરે છે કશુક

શીતલ ચાંદનીમાં ફોરે છે કશુક

સૂરજની રોશનીમાં આથમે છે કશુક

જાજી તો ખબર નથી અમને પણ,

મ્રુ ત્યુ સુધીની સફરમાં આવુ આવે છે કશુક.

આ અજાણ્યા મલકમાં અમે સાવ અધુરા અધુરા

એ ફેરિયાઓના અવાજ અને છોકરાઓના દડા,

એ ભીખારીની અરજ અને કુતરાની દહાડ ક્યાં?

આ અજાણ્યા મલકમાં અમે સાવ અધુરા અધુરા.

પાણીની તકરાર તોય પરસ્પર પડોશિઓમા પ્રેમ

આજુ-બાજુ શું રંધાયું અને કોના ઘેર આવ્યું કોન?

આ અજાણ્યા મલકમાં અમે સાવ અધુરા અધુરા

ઘેર આવેલા મહેમાનના હોર્નનો ટિટ્ટીટ..ટીટ અવાજ

ઓટલા ઉપરની મંડળી અને ઉનાળાની અગાશી ક્યાં?

આ અજાણ્યા મલકમાં અમે સાવ અધુરા અધુરા

ઇશની આશનુ સોપાન બીજુ

જન્મેછે ઇસુ લઇ રૂપ નાનુ

હસી મનને મોહતુ એ રૂપ રામનુ

માંની ગોદમા રમે બાળ વહાલુ

માતાની આંખનુ નૂર બાબુ

પિતાની નાવનુ થશે હલ્લેસુ

કુટુમ્બના નામને કરશે ઉંચુ

કબીલાએ કહાનનુ રૂપ જોયુ

સૌ અપેક્ષાથી અજાણ એવુ

અપેક્ષાની શૈય્યા પર સુતુ કેવુ?

બંધ મુટ્ઠીમા પયગામ પ્રભુનો લાવ્યુ

સુતુ શાંત નવજાત માનવ નીરાલુ!