તું હવા.અને.હું. ? … (રચનાઓ) …

તું  હવા.અને.હું. ? … (રચનાઓ) …

તું  હવા.અને.હું. ? 

બધું એકજ, સ્વ કે પર જેવું કઈં હોય નહીં,હું જ વિચરું સર્વત્ર, ઘર જેવું કઈં હોય નહીં

એટલે સદાય તાઝી સુગંધ લઈ હોય ફરતી,હવાને ઠહેરાવ પડાવ જેવું  કઈં હોય નહીં.

ગતિનું રહસ્ય ખૂબ જાણતી,જાણીને માણતી એટલેજ,ફેલાવ-પ્રસાર બધે સંપૂર્ણ પ્રમાણતી

આવ-જાવ,ચાલ,રવાની અલગ રીતે નાણતી પશ્ચિમી પવનની મ્હાણથી બધે હાજર જણાતી

ચક્ર-ગતિની કાયલ પૃથ્વી પૂર્વ બાજુ જ ફરતી નિજ ગતિ સહી દિશાની સમજી લેવી જરૂરી

તારી હાજરી,તારો માહોલ,તારી સુગંધ ભારી,તું હવા,તારી હરફર,આવન-જાવન,રહેમ તારી.

દેખાતું બધું ભ્રમ-આભાસ,લાગતું! મહેર તારી હકીકત,વાસ્તવ-મરમ તું,નઝર-એ-કરમ તારી

 હું,તે તુંના ભેદ ગયા ઓસરી,રહેમ તારી,પરમ શક્તિનું પ્રમાણ જીવંત,બધે રહ્યું વિચરી

 હોવું માત્ર,સહજ-સત્ય, એ સમજ વસી રહી,પમાતું જે ક્ષણમાં,પરમઆનંદ રહે બહુ નીતરી.

મહાન ‘રેકગ્નાઈઝ્ડ ચિન્તક-વક્તા’ ઓશો જેવી વ્યક્તિ નું તારણ છે કે,<બાહ્યમાં જેણે પણ ઈશ્વરને શોધ્યો છે, “મને જડ્યા એવું કોઈએ કહ્યું નથી! અને ભીતરમાં શોધનારે એવું કહ્યું નથી કે,-  મને ન મળ્યા,યા એહસાસ ન થયો ,પ્રભુનો!”> જેને નિસર્ગ-કુદરતના સાન્નિધ્યમાં, પ્રભુ પામ્યાની અનુભૂતિ થાય છે, તે તો, ભીતરના ભાવની પ્રતિચ્છાયા જ  છે! એવું અત્યારે આ ક્ષણે  મને સમજાય છે!

પરમાત્મા મારી ભીતર હાજર, જાગતો ,

હરક્ષણ,હરપલ,પ્રેરતો એ રક્ષણ કરતો ,

અનિદ્રા,ચિરજાગૃતિના શાપ-વરદાનનો,-

સદભાગી છું,મારો સદા ખ્યાલ રાખતો.

સૂર્યનું જ્ઞાન-પ્રકાશ તેજ, સ્વભાવ એનો!

અકાલ,અમરત્વ,શાશ્વતતા,મૂળગુણએનો!

અર્થ તો કાઢવાની વાત છે,મર્મ તો સમજવાની વાત છે।અર્થ કરીને બોલો , મર્મ સમજીને ચુપ રહેવાની વાત છે।

અર્થનો અનર્થ પણ થાય,મર્મ સમજી સ્મિતવાની વાત છે,અર્થને સહી પ્રમાણીએ તો,મર્મ સમજી પામવાની વાત છે।

મૂળ દેખાતો લોચન મનનો ઝગડો,સમજી જવાનીવાત છેબુદ્ધિની દલીલો હૈયાના ભાવો વિષેવિચારવાની વાત છે

વધુ ઊંડા ઉતરી શકાય,તો,સ્થૂળ-સૂક્ષ્મની પારની વાત છે,આતો ભાઈ,ખૂલ્લા મન,માન્યતાને પ્રમાણવાની વાત છે।

***

< પ્રજ્ઞા-પુલકનો સિક્કો સોનાનો એમાં ચળકે સ્રોત ઈશ્વરનો,>

<વર્ષા એની કૃપાની છે કાયમ હાજરાહજૂર,ઝીલવાને બસ,આળી,ભીની લીલપ જોઇએ!>

< કવિતા છે સંજીવની-તત્વ,હું એનો થઈ ગયો,/શ્વેતલતા,શીતલતા ફોરાંની અનંત થઈ ગયો. >

ખુશી-આનંદ પુલકભાવો ઉછળ્યા દોમ-દોમ અનંત,સ્વર્ગની જાણે કરે મનતન-ઝેહન સહલ વિતરંગ! >

<હળવેકથી હૂંફાળા પરમ-પુલકના શીતળ પાશમાં.જાણે ઝાકળ-ટીપાં લહેરાતા લીલા-કૂણા ઘાસમાં !>

 <‘તેરા તુજકો અર્પણ, પ્રભુ’ ગાયા કરે છે, સતત હવે! દ્વન્દ્વની દ્વિધા મટી,દેહાધ્યાસથી થયા અલિપ્ત, આનંદ>

<પ્રાણ-તેજ શક્તિ બની વિલસું, ચોતરફ,મુક્ત આનંદ.સંભોગ ઉત્કટ ક્ષણોનો, પરમની  ઉપલબ્ધિ આનંદ. >

<સૂરજ હો તો,લાગે ભીતર ઉજળિયાત,શ્રદ્ધા તો છે ભાઈ પારસની જ જાત.ઈશકૃપાની સદા થતી રહેતી બરસાત. >

 

સાભાર : સૌજન્ય : -La’KANT,[L.M.THAKKAR , Res.Phone:0251-2450888]  / 09320773606 

 

બ્લોગ લીંક: http://das.desais.net
email: [email protected]

 

આજની સુંદર રચનાઓ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર  મોકલવા બદલ અમો લક્ષ્મીકાંતભાઈ ઠક્કર … ‘કંઈક’ ના અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ. આજની રચના જો આપણે પસંદ આવી હોઈ અને માણી હોઈ તો આપના પ્રતિભાવ બ્લોગ પોસ્ટ પર જરૂર મૂકી આભારી કરશો, જે કવિ, લેખક ની કલમ ને બળ પૂરે છે. આભાર ! ‘દાદીમા ની પોટલી’.

(૧) હે આત્મન્ … અને (૨) થઇ ગયો … (રચનાઓ) …

(૧) હે આત્મન્ … અને (૨) થઇ ગયો … (રચનાઓ) …
– લા ‘કાન્ત …

 

(શ્રી લક્ષ્મીકાંતભાઈ (૬૫ વર્ષ) (નુખ-પંડિત પૌત્રા) ‘કંઈક’, સ્વભાવે ખૂબજ સરળ અને નિખાલસ છે. અને સાચુક્લાપણું તેમનો મૂળ સ્વભાવ- ગુણ છે. તેઓ વર્ષોથી નિયમિત રીતે પોતાની ડાયરી લખવાનો નિયમ ધરાવે છે, એમાંથી એમને લખવાની પ્રેરણા મળી અને સાહિત્ય પ્રત્યેના લગાવ અને રુચિએ એમને લખતાં રાખ્યા. પોતાના અનુભવોને તેઓ શબ્દોના આભૂષણ દ્વારા શણગારી રહ્યા છે.
તેમના પ્રયાસોમાં પુષ્પાબેને પણ તેમને સાથ અને સહકાર આપ્યો અને જે ‘કંઈક’ સૂઝ્યું, જે ગમ્યું, તે તેમણે લખ્યું છે. આધ્યાત્મ તરફના એમના વલણે એમને વિધાયક દ્રષ્ટિ બક્ષી છે એટલે પોતાના નિજાનંદ ખાતર જ તેમણે આ શોખ કેળવ્યો અને નિજાનંદમાં મસ્ત રહે છે. ઈશ્વર પર્ત્યેનો અનુરાગ પણ તેમની કૃતિમાં અનુભવશો. તો ચાલો આજની  પહેલી  રચનામાં  ‘પુષ્પાબેન’ પ્રત્યે વ્યક્ત કરેલ  ભાવ  ને જાણીએ …)

 

 

(૧) હે આત્મન,

 

તું મારો આયનો છે, “પુષ્પા’, મારા ખુશીના વાનાં ક્યાં છે છાનાં?
એના ન હોય કરાર કોઈ, દીધું, કર્યું, માણ્યું એ જ આનંદ-વાનાં !
સદનસીબી છે, મારી કે તુજ સુધી પહોંચવા શબ્દો મળ્યા મઝાના,
ઉજાળ્યો છે, સમૃદ્ધ કર્યો છે, મને અનેક રીતે, ‘ઑ’ જાન-એ-જાના’,
આ જે ચમક છે, મારા અનોખા વ્યક્તિત્વની, છે તારા જ કારનામા,
ખુદને તપાવી, કથીરમાંથી સુવર્ણ-મુદ્રા ઉપસાવી,’જાન-એ-જાના’.
જ્યારથી સંબંધાયો સંગ તુજ, ભાળું સઘળે તું, તું ને તું જ જાના,
તું આવીને વસી તો જો, આ આહલાદક અજબગજબ માહોલમાં,
“હું છુ માત્ર”નો એહસાસ કઇંક જીવંત થઈ ગયો, હવે ક્ષણે ક્ષણમાં.
છુટ્ટા છેડાનો અનંત વ્યાપ, પ્રસરતો રહ્યો, તો પમાયું ક્ષણમાત્રમાં.

 

 

(૨) થઈ ગયો …

‘કવિતા’ છે સંજીવની-તત્વ, હું એનો થઈ ગયો,
સહેજ એનો સ્પર્શ થયો, ખુશી-તરંગ થઈ ગયો,
એમ વિસ્તરીને હું તો ફૂલ-સુગંધ થઈ ગયો,
અને પછી વાતાવરણ હું છેક નિર્બંધ થઈ ગયો.
લહેર લાલ લોહીની નસનસ અનંત થઈ ગયો!
ઠર્યો ભીતરમાં તો, સરલ જલ-તરંગ થઈ ગયો.
શ્વેતલતા, શીતલતા ફોરાંની અનંત થઈ ગયો.
ક્ષણોની હરફર સંવારી, હું તો ઉમંગ થઈ ગયો-
સદા સળગતી શ્વાસોની સતત આગ છે “કઇંક”,

સદા ઝળહળ સૂરજની એમ અનંત થઈ ગયો!
[કઈંક]

સાભાર: લક્ષ્મીકાંત ઠક્કર …
La’KANT,[L.M.THAKKAR , Res.Phone:0251-2450888] / 09320773606]

 

બ્લોગ લીંક: http://das.desais.net
email: [email protected]

 

આજની બે રચનાઓ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર મોકલવા બદલ અમો શ્રી લક્ષ્મીકાંતભાઈ ના આભારી છીએ…  !  આ અગાઉ આપણે અહીં જ્ તેમની બે રચનાઓ પણ માણેલ. આજની પોસ્ટની  બંને  રચનાઓ આપને પસંદ આવી હોય તો આપના પ્રતિભાવ જરૂર બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકશો, જે સદા લેખક/કવિશ્રી ની કલમને બળ પૂરે છે. … આભાર ! ‘દાદીમા ની પોટલી’

(૧) હું છું .. અને (૨) હું અને એ …

(૧) હું છું .. અને (૨) હું અને એ … (રચનાઓ) …

– લક્ષ્મીકાંત ઠક્કર  ..

 

લક્ષ્મીકાંતભાઈ નો પરિચય …
આજે ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર એક વડીલ શુભચિંતક – મિત્ર, નવા સાથી શ્રી લક્ષ્મીકાંત મોહનલાલ ઠક્કર નો પરિચય આપવા નમ્ર કોશિશ કરું છું.
(શ્રી લક્ષ્મીકાંતભાઈ (૬૫ વર્ષ) (નુખ-પંડિત પૌત્રા) ‘કંઈક’, સ્વભાવે ખૂબજ સરળ અને નિખાલસ છે. અને સાચુક્લાપણું તેમનો મૂળ સ્વભાવ- ગુણ છે.
તેમનો મુખ્યત્વે શોખ, પત્ર મિત્રનો (ગજબનો), સાથે સાથે વાંચન-લેખન, કવિતા પર પણ હાથ સારો અજમાવેલ છે અને આંતરસ્ફૂરણા દ્વારા નીક્ડેલ અંતરના ભાવો ને શબ્દો દ્વારા પોતાની રચનામાં કંડારવા કોશિશ કરેલ છે. આ સિવાય સાહિત્ય (ફિલોસોફી, આધ્યત્મ) નિસર્ગ-એકાંત, આકાશ-સેવન, ગમેલા સાહિત્યનો સંગ્રહ કરવો, નિજાનંદ અર્થે ડાયરી (રોજનીશી) લખવી અને ઊંચા વિચારો સાથે સાદગી ભરેલું જીવન જીવવું એ મુખ્ય સંકલ્પ ધરાવે છે. તેઓ વર્ષોથી નિયમિત રીતે પોતાની ડાયરી લખવાનો નિયમ ધરાવે છે, એમાંથી એમને લખવાની પ્રેરણા મળી અને સાહિત્ય પ્રત્યેના લગાવ અને રુચિએ એમને લખતાં રાખ્યા. પોતાના અનુભવોને તેઓ શબ્દોના આભૂષણ દ્વારા શણગારી રહ્યા છે.
તેમના પ્રયાસોમાં પુષ્પાબેને પણ તેમને સાથ અને સહકાર આપ્યો અને જે ‘કંઈક’ સૂઝ્યું, જે ગમ્યું, તે તેમણે લખ્યું છે. આધ્યાત્મ તરફના એમના વલણે એમને વિધાયક દ્રષ્ટિ બક્ષી છે એટલે પોતાના નિજાનંદ ખાતર જ તેમણે આ શોખ કેળવ્યો અને નિજાનંદમાં મસ્ત રહે છે. ઈશ્વર પર્ત્યેનો અનુરાગ પણ તેમની કૃતિમાં અનુભવશો.)

 

‘વિપશ્યના’ અને ‘રેકી’ સાથેના અનુસંધાન તેમજ ધ્યાન બેઠકોના અનુભવો તેમજ તે દ્વારા ભીતરમાં થતી અનુભૂતિઓના પ્રતિકરૂપ લખાણો કવચિત સ્વયમ ઉભરાઈ બહાર આવતાં હોય છે તેમની એક અતિ સામન્ય એહસાસની વાત સહજ નોંધાયેલી, લક્ષ્મીકાંતભાઈએ વ્યકત કરેલ મનોભાવ  તેમની બે રચનાઓ દ્વારા આપ સર્વે સુધી પહોંચાડવા અમારી નમ્ર કોશિશ છે.

આશા છે કે આપ સર્વેને આજની  બે રચનાઓ /કૃતિ પસંદ આવશે અને આપના પ્રતિભાવ પણ કોમેન્ટ્સ દ્વારા જરૂર મૂકશો, જે લેખકશ્રી ની કલમને સદા બળ પૂરે છે અને અમોને ભવિષ્યની પોસ્ટ માટે પ્રેરણાદાયી બની રહે છે.

 

(૧)  હું છું …

હું છું સતત શ્વાસની જેમ,મને ભીતર શું? બ્હાર શું?
ન બૂઝાતો પ્રકાશ છું હું, છે બધે એ અવકાશ છું હું.
હું હમેશાં આસપાસ છું, મને દૂર શું ? દૂશવાર શું?

પૂર્ણપણે પ્રસ્ફુટ પ્રસરતો બ્રહ્મનાદ ઓમકાર છું હું.

સકળ બ્રહ્માંડનો વિશાળ વ્યાપ છું,

અનુભવ-જ્ઞાને સમજાયેલું માપ છું,
અનુભૂતિ તણો એહસાસ અમાપ છું

ચોફેર ચળકતો ચેતનાનો ચાપ છું,

પ્રેમ-આનંદસભર’જીવંત’વિચાર છું,

સ્પર્શ-સ્પંદન રણઝણ બેસુમાર છું,

જુઓ તો ખરા! હું કેવો આરપાર છું !

શૂન્યનો મહા અનંત વિસ્તાર છું,

*****

(૨)  હું અને એ …

આ ચારે બાજુ ચળકતી રેતશી રજકણો,

ચોપાસ તરતી-ફરતી માત્ર ક્ષણોજ ક્ષણો,

હું આટલો વિરાટ વિશાળ ક્યારેય નો’તો,

હું આટલો બળકટ બેફામ ક્યારેય નો’તો,

હું તો જાણે છું સતત પ્રકાશનો પૂંજ પૂંજ,

હું અફાટ આકાશ ને, પવનની ગૂંજ ગૂંજ.

હું કઈંક ઉષ્ણ-ગરમ, અમલ શીતલ પણ,

હું અંધાર નર્મ લીસ્સો-કોમલ કોમલ પણ,

હું હવા,અનરાધાર વરસું ચારેકોર અપાર,

હું સુગંધ સ્પરશું એમ રોમેરોમ સંચાર,

હું જળ-માં વહું, માટીને અનહદ પ્રેમ કરું,

હું વહું સમયની સંગસંગ ,અકળ છેક રહું,

હું મૂળ, પંચ તત્વગત સત્-પરમ-ઈશ્વર!

હું આમ તો, કણ કણ માં મરમ – ઈશ્વર

– લક્ષ્મીકાંત ઠક્કર  …

 

બ્લોગ લીંક:http://das.desais.net
email: [email protected]