મોડા ભેગું મોડું …

મોડા ભેગું મોડું …

 

 

 

 late

 

 

 

૧. ચાલો ને હવે,બહુ મોડું થયું…

હશે, બીજું તો કંઈ નથી થયું ને ! મોડા ભેગું મોડું.

 

૨. ચાલો ને, આપણે દસ વાગે ત્યાં પહોચવાનું હતું, દસ તો અહી જ થયા.

એવું થયા કરે, મોડા ભેગું મોડું.

 

૩. થોડી ઉતાવળ કરો, પ્રસંગ પતી જશે ત્યારે પહોચશું ?

એમ પ્રસંગ ના પતે, ત્યાં પણ મોડું જ થવાનું. મોડા ભેગું મોડું.

 

૪. ઘડિયાળ સામે તો જુઓ, કામ ક્યારે પતશે !

ઘડિયાળ સમય બતાવ્યા કરે એટલે આપણે તેના કાંટા  હારે દોડવાનું !   આમએય મોડું થયું જ છે ને,  તો મોડા ભેગું મોડું.

 

બોલો, આ શબ્દ પ્રયોગનું શું કરવું !  અરે !  સમય સર ની વાત તો એક બાજુ રહી, ઉતાવળ કરવાની વાત નહિ, મોડામાં મોડું વધારો કરવાની વાત ! કેવી માનસિકતા !

 

આવા લોકોનો તોટો નથી. Indian standard time  જેવો  શબ્દ પ્રયોગ ભારતીય લોકોની સમયપાલન પ્રત્યેની ઉદાસીનતા અને અવગણનમાંથી જન્મ્યો છે.  નિશ્ચિત સ્થાને નિશ્ચિત સમયે ના પહોચીને, Indian standard time પ્રમાણે હાજર છીએ તેમ કહી ગર્વ વ્યક્ત કરે છે કે પોતાની જાતને છેતરે છે તેજ સમજાતું નથી.

 

પણ બસ, ટ્રેન કે પ્લેનમાં મુસાફરી માટે ફરજીયાતપણે સમય સાચવવો પડે. હા, નોકરી ધંધામાં પણ સમયસર કામ થવું જોઈએ.  ત્યાં મોડા ભેગું મોડું ના ચાલે. છતા સરકારી તંત્રમાં આ વૃત્તિ ઉઘડે છોગ દેખાય આવે.

 

આવો બીજો એક શબ્દ પ્રયોગ “પહેલા આવું નહોતું ” …

 

આના બે અર્થઘટન થઇ શકે: એક, આજના  કરતા વધારે સારું હતું. બે, પહેલા આજના જેવું સારું ના હતું. મોટે ભાગે લોકોને પહેલો અર્થ જ અભિપ્રેત હાય છે તેમ અનુભવે સમજાયું છે. જયારે L.P.Gas રસોઈમાટે વપરાશમાં આવ્યો ત્યારે હું બહુ જ નાની હતી. મને યાદ છે કે લોકો કહેતા “સગડી પર થતી રસોઈ જેવી મીઠાશ ગેસ પર થતી રસોઈમાં નથી “ લાકડા સળગાવીને થતી રસોઈનો જમાનો તો મેં જોયો નથી, પણ તે સમયે ગામડેથી આવતા મહેમાનો કહેતા કે કોલસાની સગડી પર થતી રસોઈમાં પહેલા જેવી સુગંધ નથી.

 

રોજીંદા વપરાશ માટે stainless steel ના જમવાના વાસણોની પણ આજ કથા છે. પણ શરૂઆતમાં “લોઢાંનાં વાસણ” અને કાચા વાસણને  ” ઠીકરાના વાસણ “ જેવા નામ આપવામાં આવ્યા હતા.તેમાં ખાવા પીવા થી રોગ થાય તેવી વાતો થતી, લેખો છાપામાં આવતાં.  ત્રાંબા, પિત્તળ અને કાંસાના વાસણોની સર્વોપરિતા ના ગુણગાન ગવાતા, આજે પણ આ સૂર થોડો થોડો સંભળાય છે.

 

મારી શાળામાં ૧૯૮૪ માં પહેલીવાર કોમ્પુટર આવ્યા ત્યારે શિક્ષક્ગણમાં તેના વપરાશ માટે થોડો વિરોધ થયો.

 

માત્ર એટલા માટે કે “પહેલા હાથેથી જે લખતા તેવું સ્વચ્છ અને મરોડદાર અક્ષરોવાળું લખાણ કોઈ પણ કાગળ પર ઉતરતું નથી. માટે અમે જાતે જ બધું લખીશું.”  આજે પરિસ્થિતિ એ છે કે કોમ્પુટર શીખ્યા ન હોવાથી કોઈની મદદ લેવી પડે છે.

 

પણ સાથે સાથે ” હાથના લખાણની, પહેલાની વાત જ અલગ  ” એમ કહ્યા વગર રહી શકતા નથી.  “ હવે ભણતર પહેલા જેવું નથી રહ્યું…”

 

” શાળા કોલેજમાં શિક્ષકો પહેલા જેવા ક્યાં છે ?”

 

” સંતાનો પહેલા મા- બાપ સામે બોલી ના શકતા..અને આજે…”

 

” પહેલા જેવું ક્યાં રહ્યું છે..કોઈને ચાલવું નથી, સ્કૂટર વગર પગ નથી માંડવો “

 

આ યાદી અનંત છે.   હદ તો ત્યરે થાય છે જયારે ત્રિસ પાત્રીસનો યુવા વર્ગ પણ “અમે ભણતા ત્યારે આવું નહોતું “ એમ ફરિયાદના સૂરમાં કહે ત્યારે થાય છે.

 

જગત પરિવર્તનશીલ છે.  જ્ઞાન – વિજ્ઞાનના વિકાસ સાથે તે વિકસતું રહ્યું છે.  અવનવી શોધો સાથે, તેના ઉપયોગથી માનવજીવનની સુખ સગવડમાં વૃદ્ધિ થઇ છે.  વીજળી, તેનાથી ચાલતા વિવિધ ઉપકરણોથી સમય અને શક્તિનો બચાવ અને સદુપયોગ શક્ય બન્યો છે, ખાસ કરીને સ્ત્રીવર્ગ માટે.  કુટુંબ નિયોજનના સાધનોથી, મારી દૃષ્ટિએ તો મહિલાઓ માટે તો સુવર્ણયુગ આવ્યો છે.  પહેલાના સમયમાં સ્ત્રીની આંગળીએ એક બાળક, કેડે બીજું અને પેટમાં ત્રીજું.  સાથે હાથેથી શ્રમપૂર્વક કરવાના ઘરકામ.  આજે આવું નથી..

 

સંયુક્ત કુટુંબો તૂટી રહ્યા છે એ વાત સાચી, પણ તેના જેટલા ગુણગાન ગવાય છે તે ” પહેલા જેવું નથી ” ના ભાગરૂપે વધારે છે. સંયુક્ત કુટુંબમાં  પ્રેમ, સ્નેહ, હૂફ, સહકાર, ની સાથે ઝઘડા, કંકાસ, પક્ષપાત પણ એટલાજ થતા.

 

વધુ કમાનાર પુરુષોનું અને સ્ત્રીઓનું શોષણ થતું.

 

આપણે સતયુગ અને બીજા યુગો વિષે વાચ્યું છે, સાંભળ્યું છે અને કળીયુગમાં જીવી રહ્યા છીએ.  એ કહેવાતા રામરાજ્યમાં પ્રથમ રામને અને પછી સીતાને અન્યાય નહોતો થયો ?

 

દેવો તપસ્વીઓના તપોભંગ માટે અપ્સરાનો ઉપયોગ ના કરતા ?

 

મહાભારત તો ઈચ્છા, આકાંક્ષા, લોભ, મદ, મોહ અને સમાજમાં પ્રવર્તતા દુષણોની કથા છે. ધર્મ માટે કૃષ્ણે શું કપટ નથી કરવું પડતું ?

 

પહેલા હતું તે આજે પણ છે પણ આજે છે તે પહેલા નહોતું.

 

આપણે સારા સમયમાં જીવી રહ્યા છીએ એ સમજણ કેળવતા ” મોડા ભેગું મોડું ”  થઇ જાય એ પહેલા જરા આત્મ નીર્રીક્ષણ, સામાજિક નિરીક્ષણ કરી લઈએ તો સારું તેમ નથી લાગતું ?

 

 
– દર્શના ભટ્ટ.
 

 
આજની પોસ્ટ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ અમો સુશ્રી દર્શનાબેન ભટ્ટ (યુએસએ) નાં અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ.
 

 

 લેખિકાનો પરિચય : 

 
દર્શના ભટ્ટ … 
darshna bhatt

વતન ભાવનગર. અર્થશાસ્ત્ર સાથે એમ.એ તથા ઈંગ્લીશ,ગુજરાતી સાથે બી.એડ કર્યું.  ભાવનગરની અંગ્રેજી માધ્યમની “ફાતિમા કોન્વેન્ટ હાઇસ્કુલ ” માં એકત્રીસ વર્ષ સુધી વિદ્યાર્થીઓને સંસ્કૃત અને ગુજરાતી શીખવતા હું જ તેમની પાસેથી ઘણું શીખી.   નિવૃત્તિ પછી પ્રવૃત્ત રહેવા માટે પડોશી સંસ્થા સ્વામી નારાયણ ગુરુકુળમાં ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં સંચાલન કાર્ય સંભાળ્યું.

 

બંને પુત્રો નોર્થ અમેરિકામાં સ્થાયી થતાં, અગિયાર વર્ષની આવન જાવનથી ત્રાસ પામી, છેવટે એન.આર.આઈ બનવું પડ્યું. મને ઓળખાતા મારા વિદ્યાર્થી મિત્રો અને અન્ય મિત્રો મને જયારે પૂછે કે ત્યાં શું પ્રવૃત્તિ કરો છો ત્યારે “ઘરમાં શાંતિ થી રહેતા શીખું છું” એવા મારા જવાબને સાચો માનતા નથી. 

લેખન, વાચન, ગીત, સંગીત, આકાશ દર્શન, ઈતિહાસ અને રાજકારણ મારા રસના વિષયો છે. 

અત્યારે ફીલાડેલ્ફીયામાં પુત્ર, પુત્રવધુ અને તેમની બે પુત્રીઓ સાથે આનંદથી સમય વિતાવું છું.

 

 
બ્લોગ લીંક:  http://das.desais.net
email : [email protected]
 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

 

 

You can  contact /follow us on :

 
twittertwitter a/c : @dadimanipotli

 
face bookfacebook at : dadimanipotli

एकेन विज्ञायतेन..  એકને જાણવાથી..

एकेन विज्ञायतेन..  એકને જાણવાથી..

 

 

 ramkrishna

 

ઈશ્વરના સ્વરૂપ વિષે પ્રાચીન સાહિત્યમાં અનેક કથા કહેવાયી છે.  કોઈએ જોયો નથી તેથી નેતિ નેતિ … આવો નથી કહી વ્યાખ્યામાં વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવ્યો છે.  જેમ કે નિરાકાર, અવિનાશી, અજર, અમર.. જેને આકાર નથી, જેનો વિનાશ નથી, જેને વૃધાવસ્થા નથી, જેને મૃત્યુ નથી..  વિગેરે.

 

પણ ઉપનિષદમાં તે વિષે એક સરસ અને સરળ કથા છે.

 

આરુણી ઉદ્દાલક મહર્ષિ હતા. તેમને શ્વેતકેતુ નામનો પુત્ર હતો.  બાળ સહજ રમતિયાળ, તોફાની પણ સહજ,સરળ અને નિખાલસ હતો.ઉપનયન સંસ્કાર..જનોઈ વિધિ થયા પછી પણ તે વિદ્યાભ્યાસ માટે ગુરુના આશ્રમે જવા રાજી ન હતો.  આથી એક દિવસ તેના પિતાએ તેને ઠપકો આપતા કહ્યું  “ પુત્ર શ્વેતકેતુ, આપણાં કુળમાં હજુ સુધી કોઈ વિદ્યા વિહીન માત્ર નામનો જ બ્રાહ્મણ રહ્યો નથી.  તું ગુરુના આશ્રમે નિવાસ કરી વિદ્યા પ્રાપ્ત કર.”

 

શ્વેતકેતુ જયારે ગયો ત્યારે આઠ વર્ષનો હતો. બાર વર્ષ સુધી વેદ, વ્યાક્રરણ, ગણિત વિગેરેનો અભ્યાસ કરી યુવાન વયે પિતા પાસે પાછો ફર્યો – ગયો ત્યારે બાળક હતો, નિખાલસ હતો.  હવે તે યુવાન હતો, વિદ્યાભ્યાસના અભિમાનથી અક્કડ બની ગયો હતો.  બીજા વિદ્વાનોથી પોતાને ચડિયાતો માનવા લાગ્યો હતો.  એટલે સુધી અભિમાની બની ગયો હતો કે પિતાની ઉપસ્થિતિમાં જ અન્ય ઋષિ મુનિઓનું અપમાન કરવા લાગ્યો.

 

તેના પિતાને આ અયોગ્ય લાગ્યું.  તેમને તેને એકાંતમાં લઇ જઈ ઠપકો આપ્યો.

 

હે શ્વેતકેતુ, વિદ્યાનું લક્ષણ વિનયતારામાં જરા પણ જણાતું નથી.  વિદ્યા તો વિનયથી જ શોભે.  “ પછી ઋષિ ઉદ્દાલકે તેને પૂછ્યું ” તું એવું કંઈ જાણે છે કે એકને જાણવાથી સર્વ કંઈ જાણવામાં આવી જાય ? ”

 

આ પ્રશ્નથી શ્વેતકેતુ નમ્ર બન્યો અને બોલ્યો   “પિતાજી, મારા ગુરુએ આવું કંઈ શીખવ્યું નથી.  આપ જ મને તે શીખવો.”

 

પિતા તેને ઉપદેશને બદલે સ્વાનુભવથી શીખવવા માંગતા હતા.  તેમણે શ્વેતકેતુને કહ્યું …

 

“ જા  એક પાણીથી ભરેલ પાત્ર લઇ આવ ” શ્વેતકેતુ તે લાવ્યો ત્યારે કહ્યું  “આ પાત્રમાં થોડા મીઠાના ગાંગડા  નાખ ”

 

શ્વેતકેતુએ તે પ્રમાણે કર્યું . “હવે આ પાત્ર એક બાજુ સાચવીને મૂકી દે ”

 

બીજે દિવસે સવારે પિતાએ પુત્રને તે પાત્ર લાવવા આદેશ આપ્યો.  શ્વેતકેતુએ પિતાની આજ્ઞાનું પાલન કર્યું.  પછી તે બોલ્યા ..

 

“પુત્ર,આ પાત્રમાંથી મને મીઠું આપ”

“પિતાજી, તે તો પાણીમાં ઓગળી અને ભળી ગયું છે ”

 

“સારું, આ પાણીને જરા ઉપરથી ચાખીને કહે કે કેવું લાગે છે”   શ્વેતકેતુએ તેમ  કરી કહ્યું  “ ખારું ”

 

“હવે પાણીને મધ્યમાંથી  અને તળમાંથી ચાખી કહે કે  પાણી કેવું છે સ્વાદમાં ? ”

 

“પિતાજી, ખારું”

 

“ હે શ્વેતકેતુ તું સમજ કે આમ જ તે તત્વ ( ઈશ્વર ) જગતના કણે કણમાં,  જડ – ચેતનમાં વ્યાપ્ત છે”

“પિતાજી, મને વિશેષ ઉપદેશ કરો ”

 

“સાંભળ પુત્ર,  જેમ માટીને જાણવાથી તેમાંથી બનેલા વિવિધ આકારના પત્રો..માટલા,  કુલડી, કોઠી  વિગેરે જાણવામાં આવી જાય, લોહને જાણવાથી તેમાંથી બનેલ કુહાડી, નખલી, વિગેરે જાણવામાં આવી જાય, જેમ સુવર્ણને જાણવાથી તેમાંથી બનેલા અલંકારો, હાર, કંગન, કુંડળ વિગેરે જાણવામાં આવી જાય તેમ તે તત્વને (ઇષ્ટ-તત્વને)… ઈશ્વરને જાણવાથી, સમજવાથી સર્વ કંઈ જાણી શકાય.”

 

પણ આ સર્વ દ્રષ્ટાંત અપૂર્ણ છે.  કારણ કે માટી,સુવર્ણ, લોહ નાશ પામી શકે,પણ આ તત્વ કદી … નાશ ન પામે.  જેમ બીજમાંથી વૃક્ષ જન્મી વિશાળતા ધારણ કરે છે તેમ આ જગત તેમાંથી જ સર્જન પામ્યું છે.  પણ પુત્ર, આ દ્રષ્ટાંત પણ અપૂર્ણ છે.

 

કારણ કે બીજ બળી જતાં તેમાં રહેલ વૃક્ષ બળી જાય છે.  આ પરમ તત્વ કદી બળતું નથી.

 

હે પુત્ર, તે જ સત  છે… સહુ પ્રથમ તે જ હતું,તે જ છે.. તે જ સર્વ વ્યાપી છે.   तत सत एव …इदं एव अग्र आसीत्.

 

શ્વેતકેતુનું જ્ઞાનનું અભિમાન નષ્ટ થયું, અને સાચા જ્ઞાનની પ્રાપ્તિ થઇ.

 

 

– નરસિહ મહેતાના પ્રસિદ્ધ ભજનમાં … “ અખિલ બ્રહ્માંડમાં એક તું શ્રી હરિ

જુજવે રૂપ અનંત ભાસે….ઘાટ ઘડિયા પછી નામ રૂપ જુજવા

અંતે તો હેમનું હેમ હોયે …..”  પણ આ સત્ય જ વર્ણવાયું છે.

 

 
– દર્શના ભટ્ટ.
 

 
આજની પોસ્ટ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ અમો સુશ્રી દર્શનાબેન ભટ્ટ (યુએસએ) નાં અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ.
 

 

 લેખિકાનો પરિચય : 

 
દર્શના ભટ્ટ … 
darshna bhatt

વતન ભાવનગર. અર્થશાસ્ત્ર સાથે એમ.એ તથા ઈંગ્લીશ,ગુજરાતી સાથે બી.એડ કર્યું.  ભાવનગરની અંગ્રેજી માધ્યમની “ફાતિમા કોન્વેન્ટ હાઇસ્કુલ ” માં એકત્રીસ વર્ષ સુધી વિદ્યાર્થીઓને સંસ્કૃત અને ગુજરાતી શીખવતા હું જ તેમની પાસેથી ઘણું શીખી.   નિવૃત્તિ પછી પ્રવૃત્ત રહેવા માટે પડોશી સંસ્થા સ્વામી નારાયણ ગુરુકુળમાં ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં સંચાલન કાર્ય સંભાળ્યું.

 

બંને પુત્રો નોર્થ અમેરિકામાં સ્થાયી થતાં, અગિયાર વર્ષની આવન જાવનથી ત્રાસ પામી, છેવટે એન.આર.આઈ બનવું પડ્યું. મને ઓળખાતા મારા વિદ્યાર્થી મિત્રો અને અન્ય મિત્રો મને જયારે પૂછે કે ત્યાં શું પ્રવૃત્તિ કરો છો ત્યારે “ઘરમાં શાંતિ થી રહેતા શીખું છું” એવા મારા જવાબને સાચો માનતા નથી. 

લેખન, વાચન, ગીત, સંગીત, આકાશ દર્શન, ઈતિહાસ અને રાજકારણ મારા રસના વિષયો છે. 

અત્યારે ફીલાડેલ્ફીયામાં પુત્ર, પુત્રવધુ અને તેમની બે પુત્રીઓ સાથે આનંદથી સમય વિતાવું છું.

 

 
બ્લોગ લીંક:  http://das.desais.net
email : [email protected]
 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

રંગ વિહાર …

રંગ વિહાર …

 

 

 pankhar-vasant

 

કુદરતના રંગો આપણને કેટલા અભિભૂત કરે છે ! કુદરતના વિવિધ સ્વરૂપોમાં પળે પળે વ્યક્ત થતા રંગીન ચિત્રો આપણને હમેશા આકર્ષે છે અને આકર્ષતા રહેશે.

 

” આવળ, બાવળ અને બોરડી “ નું વિશેષણ પામેલા સૌરાષ્ટ્રમાં જન્મ અને જીવન મળ્યું.  આમ જુઓ તો જન્મથીમાંડીને આજ સુધી મને શહેરી જીવન જ જીવવા મળ્યું  છે એટલે મારી જાતને હું  શહેરી, નગર સંસ્કૃતિમાં રહી હોવાથી નાગરિક પણ કહી શકું.  ગ્રામ્ય જીવનનો અનુભવ નહીવત.

 sandhiya

ઉષા, સંધ્યા, આકાશ, તારા, ચાંદની, અફાટ સમુદ્ર, પખીનો કલરવ સિવાય કુદરતને નીસીમ વિસ્તરતી, નીસીમ વિસ્તારમાં ક્યાં જોઈ કે માણી છે !   હા ભણાવી છે ઘણી, અનુભવી છે ઓછી. એમ તો કાશ્મીરથી કન્યાકુમારી અને દ્વારિકાથી જગન્નાથજી સુધી ભારતના પ્રદેશોમાં રખડી લીધું છે.  કુદરતના આલપ ઝલપ દ્રશ્યો માણ્યા પણ ધરાઈને કુદરતના સથવારે જીવવા ના મળ્યું.

 

કવિ કુલગુરુ કાલિદાસના  ” ઋતુસંહાર   ને વાંચીને હમેશા વનોમાં, વૃક્ષો પર ફૂલોમાં ખીલી ઉઠતી વિધ વિધ રંગ છટામાણવાની તીવ્ર ઈચ્છા જાગી ઉઠતી.  અબાધિત વિસ્તારમાં વરસતો મેહુલો કેવો હશે ?   વનમાં પાંદડે પાંદડે ખીલી જતી  વસંત કેવી હશે ?   હિમાચ્છાદિત પર્વતમાળાની મધ્યે વસતાં માનવીની દુનિયા શ્વેતમય હશે ?

 

હમેશા મારાં ઘરના પ્રાંગણના નાના બાગને જોઇને સંતોષનો ઓડકાર ખાવો પડતો.  માવજતથી ઉછેરેલ ગુલાબ, ડોલર, જાસુદ, રાતરાણી અને ચારે તરફ ફાલેલી બોગન વિલ્લાને જોઈ નઝર ઠરતી, પણ કૈક અધૂરું લાગતું.

 

આંબા પર ખીલતો મહોર, ચંપક રંગી ફૂલોથી લચી પડતું ચંપાનું ઝાડ,ભભકદાર ગરમાળો અને ગુલમહોર નીરખીનેથતું, શું આ જ વસંત છે !

 

જે રંગોમાં જીવવું હતું તે મનભર રંગોમાં જીવી લેવાની મારી વર્ષોની ઝખના અહી આવીને પૂરી થઇ.અહી વૃક્ષોઅપરંપાર છે. સંપૂર્ણ વિસ્તાર નાની મોટી ટેકરીઓથી છવાયેલ છે, અને ટેકરીઓ ..hill.. લીલા ઉચા વિશાળ વૃક્ષોથી.

 pankhar-vasant.1

અહીની વસંત નિરાળી. શિયાળો ..winter.. ની ઋતુ પૂરી થતા જ જાણે જાદુઈ પીછી કોઈ ચિત્રકાર ન ફેરવતો હોય !

 

અહી શિયાળામાં પર્ણ  વિહીન શુષ્ક બની ગયલા વૃક્ષો વિવિધ રંગી ફૂલોથી છવાય જાય છે ..ના.. એ પોતેજ ફૂલ બની જાય છે, અને પછી પંદર, વીસ દિવસે તે ફૂલો જ જાણે પાંદડા બની જાય ત્યાં સુધી લીલો રંગ ના મળે. પહેલા વૃક્ષ પુષ્પિત થાય… પછી પલ્લવિત… એવો ઉલટો ક્રમ અહી જોવા મળ્યો. કેટલા સુંદર વિધ વિધ રંગો ! અદભૂત !

 

આને જ આંખોનો ઉત્સવ કહેવાતો  હશે !  અહી એટલા તો વૃક્ષો છે કે શહેરોમાં પણ વાસંતી રંગો દૂર સુધી ફેલાયેલાદેખાય. પ્રજાની સૌદર્ય દ્રષ્ટિ…એસ્થેટિક સેન્સ ગજબની છે.  નાનકડી જગા પણ ફૂલ છોડ વગરની ના હોય.   બે રસ્તાની  વચ્ચેની ખાલી જગા હોય કે કોર્નર હોય, જમીન સરસ નાનકડા ગાલીચાની બિછાત જ જોઈ લો.

 pankhar

અને પાનખરની તો વાત જ શી કરવી ! એકદમ રંગીન.  ઓગષ્ટ આવતા વૃક્ષો લાલ, પીળા, કથ્થાઈ, ભૂરા અને મરૂનનાબુટ્ટા બની જાય. પર્વતમાળા પર ઉભેલા આ વૃક્ષો એટલે રંગોની આવલી, રંગોની બિછાત. સૂર્ય પ્રકાશમાં અને સાંધ્ય સમયે અલગ અલગ રૂપ.  નયનરમ્ય દ્રશ્યોથી મન અને આત્મા તૃપ્ત…તૃપ્ત, છતા અતૃપ્ત.

 

વર્જીનીયા બીચનો આછો ભૂરો અને ફ્લોરીડાનો બીઓરી કાચ જેવો liloદરિયો પણ મનભર  માણ્યો…શાંત વાતાવરણમાં.

 

પણ શ્વેત અને સાત્વિક રંગને કેમ ભૂલી શકાય !

 

વરસતા સ્નોમાં પેન્સીલ્વીનીયાની ટેકરીઓમાં અને તળેટીમાં પણ રાખડી લીધું.

 

વર્ષોથી જે ઈચ્છા હતી,કહો કે વાસના હતી કુદરતના રંગો માનવાની તેનો જાણે મોક્ષ થયો !!!

 

ગીત યાદ  આવી ગયું..  ખેલા બચપન હસી જવાની મગર બુઢાપા…ના ના…

 

અહીના વૃક્ષોની પાનખર જેવી મને પાનખર મળવી જ જોઈએ.
 

 
– દર્શના ભટ્ટ.
 

 
આજની પોસ્ટ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ અમો સુશ્રી દર્શનાબેન ભટ્ટ (યુએસએ) નાં અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ.
 

 

 લેખિકાનો પરિચય : 

 
દર્શના ભટ્ટ … 
darshna bhatt

વતન ભાવનગર. અર્થશાસ્ત્ર સાથે એમ.એ તથા ઈંગ્લીશ,ગુજરાતી સાથે બી.એડ કર્યું.  ભાવનગરની અંગ્રેજી માધ્યમની “ફાતિમા કોન્વેન્ટ હાઇસ્કુલ ” માં એકત્રીસ વર્ષ સુધી વિદ્યાર્થીઓને સંસ્કૃત અને ગુજરાતી શીખવતા હું જ તેમની પાસેથી ઘણું શીખી.   નિવૃત્તિ પછી પ્રવૃત્ત રહેવા માટે પડોશી સંસ્થા સ્વામી નારાયણ ગુરુકુળમાં ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં સંચાલન કાર્ય સંભાળ્યું.

 

બંને પુત્રો નોર્થ અમેરિકામાં સ્થાયી થતાં, અગિયાર વર્ષની આવન જાવનથી ત્રાસ પામી, છેવટે એન.આર.આઈ બનવું પડ્યું. મને ઓળખાતા મારા વિદ્યાર્થી મિત્રો અને અન્ય મિત્રો મને જયારે પૂછે કે ત્યાં શું પ્રવૃત્તિ કરો છો ત્યારે “ઘરમાં શાંતિ થી રહેતા શીખું છું” એવા મારા જવાબને સાચો માનતા નથી. 

લેખન, વાચન, ગીત, સંગીત, આકાશ દર્શન, ઈતિહાસ અને રાજકારણ મારા રસના વિષયો છે. 

અત્યારે ફીલાડેલ્ફીયામાં પુત્ર, પુત્રવધુ અને તેમની બે પુત્રીઓ સાથે આનંદથી સમય વિતાવું છું.

 
 

 
બ્લોગ લીંક:  http://das.desais.net
email : [email protected]
 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

પકડા પકડીની ગમતીલી રમત …

પકડા પકડીની ગમતીલી રમત …

 

 

 shadow

 

 

આજે એક ફોટો રચના મોકલું છું.  મારા ઘરના ડેક પરથી ફોટો લીધો અને આ રચના સુઝી …

 

કોઈ શીર્ષક આપ્યું નથી.  જો તમને તે આપવું યોગ્ય લાગે તો જરૂર આપજો.

 

 

 

                 સૂરજની પકડમાં પૃથ્વી 

                  પૃથ્વીની પકડમાં જીવન

                   જીવનની પકડમાં માનવ 

                   માનવની પકડમાં શું ?

 

                   જીવનને પકડવા જાતાં 

                    પડછાયા પાછળ દોડ્યા 

                     એ પણ ક્યાં પકડાયા !!

                     રમત હવે આ બંધ.

 

                જુઓ ! હાથ કેવા ઉચાં કરી દીધા !

 

 
– દર્શના ભટ્ટ.
 

 

 
આજની પોસ્ટ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ અમો સુશ્રી દર્શનાબેન ભટ્ટ (યુએસએ) નાં અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ.
 

 

 લેખિકાનો પરિચય : 

દર્શના ભટ્ટ … 
darshna bhatt

વતન ભાવનગર. અર્થશાસ્ત્ર સાથે એમ.એ તથા ઈંગ્લીશ,ગુજરાતી સાથે બી.એડ કર્યું.

ભાવનગરની અંગ્રેજી માધ્યમની ” ફાતિમા કોન્વેન્ટ હાઇસ્કુલ ” માં એકત્રીસ વર્ષ સુધી વિદ્યાર્થીઓને સંસ્કૃત અને ગુજરાતી શીખવતા હું જ તેમની પાસેથી ઘણું શીખી.   નિવૃત્તિ પછી પ્રવૃત્ત રહેવા માટે પડોશી સંસ્થા સ્વામી નારાયણ ગુરુકુળમાં ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં સંચાલન કાર્ય સંભાળ્યું.

 

બંને પુત્રો નોર્થ અમેરિકામાં સ્થાયી થતાં,અગિયાર વર્ષની આવન જાવનથી ત્રાસ પામી,છેવટે એન.આર.આઈ બનવું પડ્યું. મને ઓળખાતા મારા વિદ્યાર્થી મિત્રો અને અન્ય મિત્રો મને જયારે પૂછે કે ત્યાં શું પ્રવૃત્તિ કરો છો ત્યારે “ઘરમાં શાંતિ થી રહેતા શીખું છું ” એવા મારા જવાબને સાચો માનતા નથી. 

લેખન,વાચન,ગીત,સંગીત,આકાશ દર્શન,ઈતિહાસ અને રાજકારણ મારા રસના વિષયો છે. 

અત્યારે ફીલાડેલ્ફીયામાં પુત્ર, પુત્રવધુ અને તેમની બે પુત્રીઓ સાથે આનંદથી સમય વિતાવું છું.

 

બ્લોગ લીંક:  http://das.desais.net
email : [email protected]
 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

સ્ત્રી સશક્તિકરણ અને લગ્ન …

સ્ત્રી સશક્તિકરણ અને લગ્ન …

 

 

 women marraige.1

 

 

સ્વામી વિવેકાનંદે કહ્યું હતું કે જ દેશની પચાસ ટકા વસ્તી ઘરને રસોડામાં જ પૂરાયેલી હોય તે દેશ કઈ રીતે પ્રગતિ કરી શકે !  સ્વતંત્રતા મેળવ્યા બાદ અતિ ધીમી ગતિએ આ ક્ષેત્રમાં પ્રગતિ થઇ છે.કન્યા કેળવણીનો વ્યાપ થયો છે.મહિલાઓ ઘરની બહાર નીકળી વિવિધ ક્ષેત્રોમાં કામ કરતી થઇ છે અને ઉચાં હોદ્દાઓ કુશળતા પૂર્વક સંભાળી રહી છે.  બંધારણે સમાન અધિકારો આપ્યા છતાં આજે પણ સામાજિક અધિકારોમાં તે દ્વિતીય સ્થાને જ છે.કાયદાના રક્ષણ છતાં સામાજિક માનસિકતાને કારણે women empowerment  શબ્દ અસ્તિત્વમાં આવ્યો છે. થોડા સમય પહેલા એક અંગ્રેજી સમાચાર પત્રમાં વાચ્યું કે ભારતમાં લગભગ પચાસ ટકા કન્યાના લગ્ન  …લગ્નની  અઢાર વર્ષની નિશ્ચિત કરેલી વય પહેલા જ થઇ જાય છે.

 
આ વાત આધુનિક મહિલાઓ અને કન્યાઓને સાચી નહિ લાગે … પણ વાત સાચી છે.  હું પોતે તેની સાક્ષી રહી ચુકી છું. શહેરોમાં અને નાના મોટા ગામોમાં વસતા લોકોમાં કન્યા શિક્ષણ વિષે જરૂર જાગૃતિ આવવા માંડી છે, પણ અહી જ વસતો ગરીબ, દલિત, સવર્ણ નહિ તેવી જાતિ અને  જ્ઞાતિઓનો  સમાજ આજે પણ સોળ વર્ષે જ કન્યાને પરણાવી દેવામાં દૃઢ રીતે માને છે, તો પછી ગ્રામ્ય સમાજની તો વાત જ શી કરવી !

 
ઇન્દિરા ગાંધી, સોનિયા ગાંધી, ઇન્દિરા નુઈ, મમતા બેનર્જી, માયાવતી અને મોટી મોટી કંપનીઓમાં વિશિષ્ઠ જવાબદારીનું વહન કરતી, સમાજમાં ઉચું સ્થાન ભોગવતી મહિલાઓની વાતો કરવાથી સમગ્ર સ્ત્રી સમાજનો વિકાસ થઇ રહ્યો છે તેમ માની લેવાની ભૂલ કરવા જેવી નથી.

women marraige

 

આ પરિસ્થિતિ માટે, મારી દ્રષ્ટીએ ત્રણ કારણો મુખ્ય છે.

 

–  દીકરી પારકી થાપણ છે.

 

કોઈની થાપણ ક્યાં સુધી સાચવવી ! સાદો સીધો અર્થ એવો તારવી શકાય કે લગ્ન પછી સાસરે વળાવીને, આજીવન તેના માલિકી હક બીજાને જ સોપવાના હોય તો લગ્ન કરી જવાબદારીમાંથી વહેલા મુક્ત થવું.

 

–  લગ્ન પછી ઘર, વર  અને સાસરિયાને સંભાળવાના છે ને !  તો એ તાલીમ વહેલી શરુ થઇ જાય તે જ સારું.

 

–  દીકરીને સાપનો ભારો માનનારો વર્ગ નાનો સૂનો નથી.

 

આપણે ત્યાં ગ્રામ્ય પ્રદેશ લગભગ સાઈઠ ટકા છે.  ત્યાંનો મોટા ભાગનો વર્ગ આમા માને છે, તેમની મજબૂરી પણ છે.  જ્યાં રસ્તા નથી, લાઈટ નથી, શાળા નથી  ત્યાં છોકરીઓને ખેતર અને સીમમાં કામે જવાનું છે, તેનો ગેરલાભ ઉઠાવી કૈક અજુગતું બને તો !  દેશની રાજધાનીમાં બળાત્કારની ઘટનાઓ બને તે પ્રકાશમાં આવે પણ દૂરના ગામડાઓનું શું !   કિશોરાવસ્થામાં જ જો આવું કઈ બની જાય તો કુટુંબને લાછન લાગે.

 

–  સામાજિક રીવાજો અને દહેજને કારણે દીકરીને આર્થિક બોજ માનવામાં આવે છે.

 

જેણે આ સમાજને જોયો નથી, સમજ્યા નથી, તેને આ વાત ગળે નહિ ઉતરે.

 

કાયદા તો ઘણા છે,પણ સાચા અર્થમાં દીકરા દીકરીની સમાનતામાં માનતો સમાજ ત્યારે જ બનશે જયારે સ્વયં મા – બાપમાં તે ભાવના જાગે અને તેનો અમલ કરે.યુવાનીમાં પ્રવેશતા સંતાનોને શિક્ષણ સાથે જાતીયતાની સમજણ આપે તો “ સાપનો ભારો”  જેવી કહેવત શબ્દ કોષમાંથી નીકળી જાય.  સ્ત્રીને પુરુષ સમોવડી નથી  બનવું, પુરુષ સમાન બનવું છે.  સ્વાતંત્ર્યના, શિક્ષણના, કાર્યક્ષેત્ર પસંદ કરવાના અધિકારો આપવા મા-બાપે જ પહેલ કરવી પડશે.

 

મહિલાઓએ પ્રગતિ જરૂર કરી છે, પણ તે માત્ર ઉપરનો પ્રવાહ છે, જે નજરે ચડે છે.  પણ સાથો સાથ તેની નીચે વહેતો અંદરનો પ્રવાહ નજરે ન ચડે એટલો નાનો  કે નબળો નથી.કન્યા શિક્ષણ, જાતીયતા અને ચારિત્ર્ય, તેઓની સાંસારિક, સામાજિક અને આર્થિક ભાગીદારી વિશેની વિચારસરણી નહિ બદલાય ત્યાં સુધી આવા બાળલગ્નો થતા રહેશે.

 

અંગ્રેજી સમાચારપત્ર સાથે સહમત થતાં મારે કહેવું જ પડશે કે આપણાં માટે આ શરમની વાત છે.

 

 
– દર્શના ભટ્ટ.
 

 

 
આજની પોસ્ટ ‘દાદીમા ની પોટલી’ પર પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ અમો સુશ્રી દર્શનાબેન ભટ્ટ (યુએસએ) નાં અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ.
 

 
દર્શના ભટ્ટ … 
darshna bhatt
 

 

બ્લોગ લીંક:  http://das.desais.net
email : [email protected]
 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

પપ્પા …

પપ્પા  …

 

 

swing

 

પપ્પા હીંચકા ખાય છે.
સાવ એકલા સાવ એકાંતે
પપ્પા હીંચકા ખાય છે. 

 

સ્મિત વેરતી છબી  મમ્મીની
સામેની જ દીવાલે જીવતી.
તેની સામે સ્મિત કરીને
બે ઠેલા વધારે મારે છે,
ઠેલે  ઠેલે જિંદગીને
ઠેલા મારતા જાય છે.
પપ્પા હીંચકા ખાય છે. 

 

ચાની ચુસકી લેતા લેતા
સંગાથે સ્મરણો દઝાડતા
જીભ દઝાડી બેસે છે. 

 

એકલતાને પચાવતા
શું શું પચાવી જાય છે !
ખાટાં ખારા મીઠાં માઠા
સ્મરણો હિચોળતા જાય છે.
પપ્પા હીંચકા ખાય છે. 

 

માત્ર વ્યાસન એક, કામ.
થતું નથી પણ કરવું છે.
જાત ડૂબાડી કામમાં
અમને તારતા જાય છે. 

 

રામો રસોયો પાડોશીના
ખાડા અખાડાની સંગાથે
સમાધાનના સથવારે
જીવન વિતાવતા જાય છે. 

 

એની સાંજ મારી સવાર
વાતોનો ના મળે અવકાશ
એન.આર.આઈ.દિકરીના
વ્યસ્ત જિવનને પોતાના
ત્રાજવે તોળતા  જાય છે.

 

રોજ કરું હું ફોન છતાં
આ અલીકોચમેનને કેમ
સમજાવું,હું મરિયમ નથી !

 

જોબ નવી ને દેશ પરાયો
પણ …….

આવું છું પપ્પા
જૂનમાં આવું જ છું.
રાહ જોજો  હો…આવું જ છું.

 

 

 

( શ્રી ધૂમકેતુની પ્રસિદ્ધ નવલિકા ” પોસ્ટ ઓફીસ ” ના પિતા પુત્રી અલીકોચમેન અને મરિયમ
ગુજરાતી સાહિત્યના અવિસ્મરણીય પાત્રો છે .)

 

– દર્શના ભટ્ટ.

 

 
 લેખિકાનો પરિચય :  (તેમના જ શબ્દોમાં જાણીએ)

દર્શના ભટ્ટ … 
darshna bhatt

વતન ભાવનગર. અર્થશાસ્ત્ર સાથે એમ.એ તથા ઈંગ્લીશ,ગુજરાતી સાથે બી.એડ કર્યું.

ભાવનગરની અંગ્રેજી માધ્યમની ” ફાતિમા કોન્વેન્ટ હાઇસ્કુલ ” માં એકત્રીસ વર્ષ સુધી વિદ્યાર્થીઓને સંસ્કૃત અને ગુજરાતી શીખવતા હું જ તેમની પાસેથી ઘણું શીખી.   નિવૃત્તિ પછી પ્રવૃત્ત રહેવા માટે પડોશી સંસ્થા સ્વામી નારાયણ ગુરુકુળમાં ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં સંચાલન કાર્ય સંભાળ્યું.

 

બંને પુત્રો નોર્થ અમેરિકામાં સ્થાયી થતાં,અગિયાર વર્ષની આવન જાવનથી ત્રાસ પામી,છેવટે એન.આર.આઈ બનવું પડ્યું. મને ઓળખાતા મારા વિદ્યાર્થી મિત્રો અને અન્ય મિત્રો મને જયારે પૂછે કે ત્યાં શું પ્રવૃત્તિ કરો છો ત્યારે “ઘરમાં શાંતિ થી રહેતા શીખું છું ” એવા મારા જવાબને સાચો માનતા નથી. 

લેખન,વાચન,ગીત,સંગીત,આકાશ દર્શન,ઈતિહાસ અને રાજકારણ મારા રસના વિષયો છે. 

અત્યારે ફીલાડેલ્ફીયામાં પુત્ર, પુત્રવધુ અને તેમની બે પુત્રીઓ સાથે આનંદથી સમય વિતાવું છું.

 

બ્લોગ લીંક:  http://das.desais.net
email : [email protected]
 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

કૃષ્ણ મહાત્મ્ય …

કૃષ્ણ મહાત્મ્ય …

 

SHRI KRISHNA

 

સોનાની નગરી દ્વારિકા એટલે તે સમયની આર્થિક રીતે સમૃદ્ધ નગરી.  યાદવો સમૃધીમાં મહાલતા હતા. ધન સાથે સદગુણો તો આવતા આવે,પણ દુર્ગુણો નો પ્રવેશ અજાણતા જ થઇ જાય.

 

 

યાદવો સાથે પણ આમ જ બન્યું. શ્રી કૃષ્ણ અને બલરામ વૃદ્ધ  થયા હતા.  યુવાન યાદવો કોઈના વશમાં ન હતા. 

 

 

એ સમયે કોઈ ત્રિકાળ જ્ઞાની ઋષિની દ્વારિકાની બહાર પધરામણી થઈ.  છકી ગયેલા યાદવ યુવાનોને તેમની મશ્કરી કરવાનું મન થયું. એક યુવાનને પેટે તાંસળી બાંધી અને સ્ત્રીનો  વેષ પહેરાવ્યો.  તેને આગળ કરી ઋષિને પૂછ્યું  ” અમારી બહેનને શું અવતરશે રુશિ સમજી ગયા આ ઉદ્ધત યુવાન  યાદવોને. શાંતિથી પ્રત્યુત્તર આપ્યો ” જે કઈ જન્મશે તે યાદવકુળનો નાશ કરશે “ 

 

આ પછીની કથા સહુ જાણે છે.  

 

પ્રભાસના સમુદ્રકાઠે યાદવ યુવાનો મદ્યપાન કરી અંદરો અંદર લડી મર્યા. વ્યથિત થયેલા શ્રી કૃષ્ણ ત્યાંથી ચાલી નીકળ્યા. પીપળાના વૃક્ષ નીચે થડને અઢેલીપગ પર પગ ચડાવીનિરાશ થઇ વિશ્રામ કરી રહ્યા હતા ત્યારે કોઈ શિકારીએ મૃગ માની બાણ માર્યુંજે તેમના મૃત્યુનું નિમિત્ત બન્યું. 

 

સમયાંતરે આ સમાચાર હસ્તિનાપુર પહોંચ્યા.  અર્જુન કૃષ્ણ વિહોણી દ્વારિકા પહોંચ્યો.  યાદવાકુલ નાશ પામ્યું હતું. યાદવ સ્ત્રીઓ, બાળકો અને વૃદ્ધોને લઇ અર્જુન હસ્તિનાપુર જવા નીકળ્યો. 

 

જયારે તેઓ ગાઢ વનમાંથી પસાર થઇ રહ્યા હતાં ત્યારે કાબા નામની આદિવાસી જાતિના લોકોએ હુમલો કર્યો. અર્જુને વળતો જવાબ આપ્યો, પણ ન કલ્પેલ બન્યું. 

 

કાબાઓએ સર્વસ્વ લૂંટી લીધું. અર્જુનનો પરાજય થયો. જેમતેમ કરી સઘળા હસ્તીના પુર પહોંચ્યાં. 

 

 જયારે પાંચે ભાઈઓ આપરાજય વિષે વિચારવા લાગ્યા ત્યારે સમજાયું કે મહાભારત યુદ્ધમાં  જે વિજય પ્રાપ્ત કર્યો હતો તે શ્રી કૃષ્ણને જ આભારી હતો. તેમના દેહાવસાન સાથે જ પોતાની શક્તિ નિસ્તેજ થઇ ચુકી છે.

પોતાનો સમય પણ પૂરો થઇ ચુક્યો છે. આમ વિચારી પરીક્ષિતને રાજ્ય કાર્ય ભાર સોંપી હિમાલયમાં હાડ ગાળવા…મૃત્યુ પ્રાપ્ત કરવા  ચાલી નીકળ્યા, માટે જ કહેવાયું છે..

 

 

                         સમય બડા  બળવાન નહિ મનુષ્ય બળવાન

                         કાબે અર્જુન લુટીયો એજ ધનુષ એજ બાણ.

 

 

 

( પ્રેરણા  અને સન્દર્ભ :-  થોડા  દિવસ પહેલા આ બ્લોગમાં પ્રસિદ્ધ થયેલ શ્રી કુમારપાળ દેસાઈ નો લેખ. )   આપ સર્વે મિત્રોની સરળતા અને અનુકુળતા માટે આ સાથે અગાઉ પ્રસિદ્ધ થયેલ લેખની લીંક આ સાથે નીચે દર્શાવેલ છે.  જેના પર ક્લિક કરવાથી મૂળ લેખ માણી શકાશે.)

સન્દર્ભ લેખ લીંક :    

ઝાકળ બન્યું મોતી- …

———————————-

 

  લેખિકાનો પરિચય :  (તેમના જ શબ્દોમાં જાણીએ)

દર્શના ભટ્ટ … 
darshna bhatt

વતન ભાવનગર. અર્થશાસ્ત્ર સાથે એમ.એ તથા ઈંગ્લીશ,ગુજરાતી સાથે બી.એડ કર્યું.

ભાવનગરની અંગ્રેજી માધ્યમની ” ફાતિમા કોન્વેન્ટ હાઇસ્કુલ ” માં એકત્રીસ વર્ષ સુધી વિદ્યાર્થીઓને સંસ્કૃત અને ગુજરાતી શીખવતા હું જ તેમની પાસેથી ઘણું શીખી.   નિવૃત્તિ પછી પ્રવૃત્ત રહેવા માટે પડોશી સંસ્થા સ્વામી નારાયણ ગુરુકુળમાં ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં સંચાલન કાર્ય સંભાળ્યું.

 

બંને પુત્રો નોર્થ અમેરિકામાં સ્થાયી થતાં,અગિયાર વર્ષની આવન જાવનથી ત્રાસ પામી,છેવટે એન.આર.આઈ બનવું પડ્યું. મને ઓળખાતા મારા વિદ્યાર્થી મિત્રો અને અન્ય મિત્રો મને જયારે પૂછે કે ત્યાં શું પ્રવૃત્તિ કરો છો ત્યારે “ઘરમાં શાંતિ થી રહેતા શીખું છું ” એવા મારા જવાબને સાચો માનતા નથી. 

લેખન,વાચન,ગીત,સંગીત,આકાશ દર્શન,ઈતિહાસ અને રાજકારણ મારા રસના વિષયો છે. 

અત્યારે ફીલાડેલ્ફીયામાં પુત્ર, પુત્રવધુ અને તેમની બે પુત્રીઓ સાથે આનંદથી સમય વિતાવું છું.

 

બ્લોગ લીંક:  http://das.desais.net
email : [email protected]
 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

ઝાડ … (અછન્દાસ) …

ઝાડ … (અછન્દાસ) …

 

 
 

મિત્રો,  અમોને આપ સર્વેને જણાવતાં ખુશી થાઈ છે કે, આજે   ‘દાદીમા ની પોટલી’     સાથે સુશ્રી દર્શનાબેન ભટ્ટ (યુએસએ) પોતાની એક રચના દ્વારા જોડાઈ રહ્યા છે.  જેઓ સૌ પ્રથમ એક શિક્ષિકા છે અને સાથે સાથે લેખિકા તેમજ કવિયેત્રી પણ છે. જેમનો પરિચય તેમના જ શબ્દોમાં આપણે રચના નાં અંતે જાણીશું.

‘દાદીમા ની પોટલી’ પર તેમનું પ્રસ્તુત કાવ્ય – રચના –  પાઠવવા અને પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ અમો સુશ્રી દર્શનાબેન ભટ્ટ (યુએસએ) ના અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ અને તેમને ‘દાદીમા ની પોટલી’ પરિવાર વતી શુભકામના પાઠવીએ છીએ. ભવિષ્યમાં પણ તેઓની અનેક કૃત્તિ -રચનાઓ તેમજ લેખ સમયાંતરે નિયમિત અહીં બ્લોગ પર માણી શકાય તેવી અમારી સતત નમ્ર કોશિશ રહેશે. આપ સર્વે મિત્રોને વિનંતી કે આપ આપના પ્રતિભાવ ફક્ત લાઈક માં જ ટીક ન કરતા બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકવા કોશિશ કરશો, જે દરેક લેખક તેમજ લેખિકાને ખૂબજ પ્રેરણાદાયી બની રહે છે.

 

 
vadlo tree
 

 

 

હરિયાળા ખેતરને શેઢે હું ચાલી,

ચાલતા મળ્યું એક ઝાડ .

 

આવુ હું તારી સંગાથ બોલી

કાનમાં કહી કઈ વાત.

 

એમાં અર્ધું હું સમજી,અર્ધું ના સમજી

બોલી.. ” હાલને મારું શું જાય !

 

પાછળ જોયા વિના નીકળી હું હાલી

છો ને ના હાલે હારોહાર

 

ત્યાં નવતર થયું ને કઈ નવલી થઇ વાત

ઝાડનો વાધ્યો વસ્તાર.

 

ઝાડ તો રહ્યું ભાઈઠેરનું ઠેર

ને ડાળીઓ ફેલાતી ગઈ..

જાણે કે ઝાલે મારો હાથ.

 

ઉપર જરા જોઉં તો લીલીછમ છાયડી

બોલે …છું ને તારી સંગાથ !

 

નાખી નજર જરા પાછા  વળીને

ઝાડ તો ફળે લે ..લૂર

ઝાડ તો ફળે …લે લૂર  લે…લૂર

 

———————————-

mango tree
 

 

 લેખિકાનો પરિચય : 

દર્શના ભટ્ટ … 
darshna bhatt

વતન ભાવનગર. અર્થશાસ્ત્ર સાથે એમ.એ તથા ઈંગ્લીશ,ગુજરાતી સાથે બી.એડ કર્યું.

ભાવનગરની અંગ્રેજી માધ્યમની ” ફાતિમા કોન્વેન્ટ હાઇસ્કુલ ” માં એકત્રીસ વર્ષ સુધી વિદ્યાર્થીઓને સંસ્કૃત અને ગુજરાતી શીખવતા હું જ તેમની પાસેથી ઘણું શીખી.   નિવૃત્તિ પછી પ્રવૃત્ત રહેવા માટે પડોશી સંસ્થા સ્વામી નારાયણ ગુરુકુળમાં ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં સંચાલન કાર્ય સંભાળ્યું.

 

બંને પુત્રો નોર્થ અમેરિકામાં સ્થાયી થતાં,અગિયાર વર્ષની આવન જાવનથી ત્રાસ પામી,છેવટે એન.આર.આઈ બનવું પડ્યું. મને ઓળખાતા મારા વિદ્યાર્થી મિત્રો અને અન્ય મિત્રો મને જયારે પૂછે કે ત્યાં શું પ્રવૃત્તિ કરો છો ત્યારે “ઘરમાં શાંતિ થી રહેતા શીખું છું ” એવા મારા જવાબને સાચો માનતા નથી. 

લેખન,વાચન,ગીત,સંગીત,આકાશ દર્શન,ઈતિહાસ અને રાજકારણ મારા રસના વિષયો છે. 

અત્યારે ફીલાડેલ્ફીયામાં પુત્ર, પુત્રવધુ અને તેમની બે પુત્રીઓ સાથે આનંદથી સમય વિતાવું છું.

 

બ્લોગ લીંક:  http://das.desais.net
email : [email protected]
 

 
બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ આપના પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.